Η Αθήνα έτσι ή αλλιώς έχει μικρό ποσοστό κάλυψης από πράσινο, ούτε 4% (!), γι’ αυτό δεν μπορεί να αντέξει στις μόνιμες ή «συγκυριακές» μειώσεις του. Πολλοί καταγγέλλουν τη δημιουργία εκθέσεων για αυτοκίνητα τον Οκτώβριο, ή τις γιορτές του Πάσχα με πωλήσεις προϊόντων κάθε είδους, που –σε αντίθεση με ό,τι ισχύει στους φτωχούς επιτηδευματίες– γίνονται χωρίς την έκδοση κάποιων αποδείξεων.
Το Πεδίον του Άρεως σχεδιάστηκε το 1934 με σκοπό να τιμηθούν οι ήρωες της επανάστασης του 1821… Παλιά, ήταν υπό κατασκευή στον ενδιάμεσο χώρο Πεδίου του Άρεως και Σχολής Ευελπίδων το «Μουσείο Πασά», που προέρχονταν από ένα ειδύλλιο της Χούντας με μια αμφίβολης καλλιτεχνικής αξίας συλλογή. Στη συνέχεια ο χώρος έγινε η πλατεία Πρωτομαγιάς, στην οποία συνέβησαν ουκ ολίγα φεστιβάλ των πολιτικών νεολαιών. Το Πάρκο είχε παρακμάσει τη περίοδο μέχρι το 2008, λόγω ναρκωτικών αλλά και λόγω «ερωτισμού», όμως ανέκαμψε με τις οδηγίες του Αλέξανδρου Τομπάζη το 2010, που εκτός από τις φυτεύσεις αποκατέστησε στη θέση της ασφάλτου χωμάτινες διαδρομές – μια πρακτική που τροφοδοτεί τους υδροφόρους ορίζοντες και αποτρέπει τα πλημμυρικά φαινόμενα.
Συνολικά, μαζί με το λόφο Φινόπουλου, το Πεδίο του Άρεως έχει έκταση 277 στρέμματα, κάτι που το καθιστά σχεδόν «πρωταθλητή» ανάμεσα σε όλα τα μικρού δέματος πάρκα των Αθηναίων – το Εθνικό Πάρκο, του Φιλοπάππου κ.λπ. Οι προτομές που υπάρχουν εδώ και τα άφθονα καλλιτεχνικά και ιστορικά μνημεία κάνουν τον χώρο ιδεώδη για ξεναγήσεις.
Εν τω μεταξύ όμως υπάρχουν οι μόνιμες αφαιρέσεις τμημάτων από το Πεδίο του Άρεως. Είναι ο χώρος Άθλησης, που κατέχει ένα σημαντικό μέρος, που ανήκει ντε φάκτο στον Πανελλήνιο Γυμναστικό Σύλλογο – δηλαδή στον Κυριακού. Είναι η έκταση που κατέχει το κέντρο διασκέδασης Green Park, είναι η έκταση του μακαρίτη Οικονομίδη – με διπλή είσοδο παρακαλώ… Μετά έρχεται μια έκταση που λίγο έλειψε να αφαιρεθεί και να φιλοξενήσει κολυμβητήριο – πριν από 30 περίπου χρόνια. Ευτυχώς οι κάτοικοι αντέδρασαν σ’ αυτήν την πρακτική.
Σε προκήρυξή της η επιτροπή κατοίκων «ΕΜΕΙΣ» λέει: «Πέρυσι, ενώ διατυμπανίζονταν χορηγίες, η Περιφέρεια πλήρωσε εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ από δικά μας χρήματα». Στις περιόδους καύσωνα, ενώ θα περίμενε κάποιος την «απελευθέρωση του χώρου» από περιορισμούς και την ελεύθερη χρήση του όλο το 24ωρο, με τη εγρήγορση του προσωπικού για την αποτροπή πυρκαγιών, εφαρμόζεται η πλήρης απαγόρευση της εισόδου στο πάρκο!
O χώρος βέβαια είναι ιδεώδης για την αίσθηση των εποχών. Είναι η δροσιά που κομίζει χειμώνα-καλοκαίρι, είναι η εμπειρία της φύσης –με τα γιγάντια πεύκα, πλατάνια, κυπαρίσσια, με τις υπερφυσικές πικροδάφνες– είναι οι διάδρομοι που ανοίγουν διεξόδους στον ρεμβασμό, είναι τα συντριβάνια, οι βρύσες, οι εκκλησίες του Αγίου Χαραλάμπους (με τις μοναδικές αγιογραφίες του Φώτη Κόντογλου) και των Παμμέγιστων Ταξιαρχών, τα αγάλματα με τις αφιερώσεις σε ήρωες όπως ο Αλέξανδρος Υψηλάντης, το μνημείο του Ιερού Λόχου που έδρασε επί Κατοχής. Είναι πολλά πράγματα μαζί το Πεδίο του Άρεως, ας μην το ευτελίζουμε.
Γιάννης Σχίζας
