Επιμέλεια: Γιάννης Σχίζας
Ένα μοναδικό ουράνιο θέαμα κατέγραψαν φωτογράφοι στην κομητεία Χαϊγιουάν, στη βορειοδυτική Κίνα, όπου ο Γαλαξίας φώτισε τον νυχτερινό ουρανό, δημιουργώντας εικόνες που θυμίζουν πίνακα ζωγραφικής.
Η καλοκαιρινή βροχή που προηγήθηκε καθάρισε την ατμόσφαιρα, προσφέροντας ιδανικές συνθήκες για αστροπαρατήρηση. Χιλιάδες αστέρια έγιναν ορατά, ενώ οι φωτεινές τροχιές τους σχημάτισαν εντυπωσιακά μοτίβα στον ουρανό, συνθέτοντας ένα σκηνικό που παραπέμπει στη διάσημη «Έναστρη Νύχτα» του Βίνσεντ βαν Γκογκ.
Το εντυπωσιακό timelapse συμπυκνώνει περίπου τέσσερις ώρες λήψεων σε λίγα μόλις δευτερόλεπτα. Καθώς η Γη περιστρέφεται, ο Γαλαξίας μοιάζει να κινείται αργά πάνω από το σκοτεινό τοπίο, ενώ τα άστρα αφήνουν πίσω τους φωτεινά ίχνη, δημιουργώντας ένα μαγευτικό οπτικό αποτέλεσμα.
Δεν είναι τυχαίο ότι η Αυτόνομη Περιφέρεια Νινγκσιά Χούι θεωρείται ένας από τους κορυφαίους προορισμούς για παρατήρηση του νυχτερινού ουρανού στην Κίνα.
Πόλη στη Φινλανδία βρήκε έξυπνη πηγή θέρμανσης
Στη Φινλανδία μια μικρή πόλη δείχνει ότι η λύση ίσως βρίσκεται… στην άμμο, σύμφωνα με δημοσίευμα του CNBC.
Στην πόλη Πορναΐνεν της νότιας Φινλανδίας λειτουργεί η μεγαλύτερη εμπορική «μπαταρία άμμου» στον κόσμο, μια εγκατάσταση ύψους 13 μέτρων και διαμέτρου 15 μέτρων, η οποία χρησιμοποιεί περίπου 2.000 μετρικούς τόνους θρυμματισμένου σαπωνόλιθου για την αποθήκευση θερμικής ενέργειας.
Η εγκατάσταση μπορεί να αποθηκεύσει έως 100 μεγαβατώρες θερμικής ενέργειας, ποσότητα αρκετή ώστε να καλύψει τις ανάγκες θέρμανσης των περίπου 5.000 κατοίκων της πόλης για σχεδόν έναν μήνα κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού ή για περίπου μία εβδομάδα τον χειμώνα.
Το έργο αναπτύχθηκε από τη φινλανδική Polar Night Energy σε συνεργασία με τη δημοτική εταιρεία τηλεθέρμανσης Loviisan Lämpö, με στόχο τη μείωση των εκπομπών άνθρακα και την αντικατάσταση των ορυκτών καυσίμων από καθαρότερες μορφές ενέργειας.
Η τεχνολογία βασίζεται σε μια απλή αλλά αποτελεσματική αρχή. Όταν η παραγωγή από αιολικά και φωτοβολταϊκά είναι υψηλή και οι τιμές του ηλεκτρικού ρεύματος χαμηλές, η περίσσεια ηλεκτρικής ενέργειας χρησιμοποιείται για να θερμάνει το υλικό που βρίσκεται μέσα στη δεξαμενή σε πολύ υψηλές θερμοκρασίες.
Η θερμότητα αποθηκεύεται σε έναν ιδιαίτερα μονωμένο σιλό για ημέρες ή ακόμη και εβδομάδες και, όταν υπάρξει ανάγκη, απελευθερώνεται μέσω εναλλακτών θερμότητας για την παραγωγή ζεστού νερού που τροφοδοτεί το τοπικό δίκτυο τηλεθέρμανσης.
Σύμφωνα με την Polar Night Energy, το σημαντικότερο πλεονέκτημα της τεχνολογίας είναι ότι επιτρέπει τη μεταφορά της κατανάλωσης ηλεκτρικής ενέργειας από τις ώρες υψηλού κόστους στις ώρες όπου το ρεύμα είναι ιδιαίτερα φθηνό λόγω αυξημένης παραγωγής από ανανεώσιμες πηγές.
Τα πρώτα αποτελέσματα θεωρούνται ιδιαίτερα ενθαρρυντικά. Η νέα εγκατάσταση εκτιμάται ότι έχει μειώσει τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου του δικτύου τηλεθέρμανσης κατά σχεδόν 70%, ενώ η κατανάλωση ξυλοτεμαχιδίων έχει περιοριστεί περίπου κατά 60%.
Η νέα μονάδα είναι περίπου δέκα φορές μεγαλύτερη από το πρώτο πιλοτικό έργο που λειτούργησε στη Φινλανδία το 2022, γεγονός που ενισχύει τις προσδοκίες για ευρύτερη αξιοποίηση της τεχνολογίας.
Ειδικοί στην ενεργειακή πολιτική εκτιμούν ότι οι θερμικές μπαταρίες αυτού του τύπου μπορούν να συμβάλουν ουσιαστικά στην αντιμετώπιση της διακοπτόμενης παραγωγής των ανανεώσιμων πηγών, καθώς αποθηκεύουν ενέργεια για πολύ μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα από τις συμβατικές μπαταρίες λιθίου.
Πηγή: OT.gr
«Ναρκοπέδιο» σε μια από τις πιο πολύτιμες τροχιές δορυφόρων
Διαστημικά σκουπίδια πλάτους κάτω των 5 εκατοστών συσσωρεύονται σε έναν δακτύλιο γύρω από τη Γη στον οποίο κινούνται ορισμένοι από τους πιο ακριβούς και πολύτιμους δορυφόρους, προειδοποιεί νέα μελέτη.
Η διεθνής ερευνητική ομάδα χρησιμοποίησε σύγχρονες τεχνικές ανάλυσης εικόνων για να εξετάσει τα θραύσματα που κινούνται σε γεωστατική τροχιά, περίπου 36.000 χιλιόμετρα από την επιφάνεια της Γης.
Οι δορυφόροι που κινούνται σε αυτή την ιδιαίτερη τροχιά έχουν την ίδια γωνιακή ταχύτητα με την περιστροφή της Γης, οπότε παραμένουν μόνιμα πάνω από ίδιο σημείο του ισημερινού.
Οι γεωστατικοί δορυφόροι έχουν άμεση οπτική επαφή με ένα μεγάλο τμήμα της Γης και χρησιμοποιούνται ευρέως για τηλεοπτικές μεταδόσεις, μετεωρολογικές παρατηρήσεις και άλλες εφαρμογές.
«Τα θραύσματα που κινούνται σε γεωστατική τροχιά είναι δυνητικά ένα ναρκοπέδιο» προειδοποίησε σε δελτίο Τύπου ο Στούαρτ Ιβς της εταιρείας SJE Space Ltd, μέλος της ομάδας που δημοσιεύει τα ευρήματα στο Journal of the Astronautical Sciences.
«Κανένας λογικός άνθρωπος δεν θα εισερχόταν σε ένα επίγειο ναρκοπέδιο χωρίς ανιχνευτή ναρκών. Ομοίως, κανείς δεν θα έπρεπε να εκτοξεύει δορυφόρους σε γεωστατική τροχιά χωρίς να εξετάσει επαρκώς τα διαστημικά συντρίμμια» είπε ο ερευνητής.
Νερό και κοσμική σκόνη
Χρησιμοποιώντας το διαστημικό τηλεσκόπιο Τζέιμς Γουέμπ, ερευνητές εντόπισαν νερό και κοσμική σκόνη γύρω από ένα γηρασμένο άστρο, σε απόσταση μόλις μισού έτους φωτός από τη Σατζιτάριους Α*, την υπερμεγέθη μαύρη τρύπα στο κέντρο του γαλαξία μας.
Η νέα μελέτη δείχνει ότι το νερό και η σκόνη μπορούν να σχηματιστούν και να επιβιώσουν σε κοντινή απόσταση από μια υπερμεγέθη μαύρη τρύπα, παρά την έντονη ακτινοβολία και τις σκληρές συνθήκες που κανονικά θα τα κατέστρεφαν.
Με τη βοήθεια του τηλεσκοπίου, οι επιστήμονες μπόρεσαν να παρατηρήσουν άμεσα τη συμπεριφορά των άστρων υπό αυτές τις συνθήκες, διαπιστώνοντας ότι η παραγωγή σκόνης παραμένει αξιοσημείωτα ανθεκτική.
Οι γεωστατικοί δορυφόροι κινούνται στον εξωτερικό δακτύλιο αυτής της εικόνας, η οποία κοιτάζει τον Βόρειο Πόλο. Οι υπόλοιπες κουκκίδες είναι δορυφόροι χαμηλής τροχιάς (NASA/ODPO)
Η μελέτη αξιοποίησε παρατηρήσεις που είχαν συλλεχθεί παλαιότερα από το τηλεσκόπιο Isaac Newton στη Λα Πάλμα των Κανάριων Νήσων. Για να αυξήσουν την ευαισθησία της ανίχνευσης, οι ερευνητές συνδύασαν πολλαπλές λήψεις του ίδιου σημείου του ουρανού, οπότε ανίχνευσαν ίχνη διαστημικών σκουπιδιών που μέχρι σήμερα παρέμεναν άγνωστα.
Η τεχνική που εφαρμόστηκε μείωσε το μέγεθος των ορατών από τη Γη θραυσμάτων από τα 25 εκατοστά σε κάτω από 5 εκατοστά. Η ερευνητική ομάδα εξέτασε ένα μικρό τμήμα της γεωστατικής τροχιάς και εντόπισε 25 ίχνη διαστημικών σκουπιδιών που δεν είχαν γίνει αντιληπτά μέχρι σήμερα, από τα οποία το 80% αντιστοιχούσε σε άγνωστα ως τώρα αντικείμενα.
Αυτό υποδεικνύει ότι τα θραύσματα παλιών πυραύλων και δορυφόρων που κινούνται σε αυτή την πολύτιμη ζώνη του Διαστήματος είναι πολλαπλάσια από ό,τι είχε εκτιμηθεί.
Τα διαστημικά σκουπίδια που κινούνται σε ύψος μερικών εκατοντάδων χιλιομέτρων επιβραδύνονται σταδιακά από τον αραιό αέρα σε αυτό το υψόμετρο και τελικά καταστρέφονται φλεγόμενα στην ατμόσφαιρα.
Στο ύψος των 36.000 χιλιομέτρων, όμως, ο αέρας είναι πρακτικά ανύπαρκτος και τα σκουπίδια δεν επιβραδύνονται λόγω τριβής, οπότε μπορούν να παραμένουν σε τροχιά για δεκαετίες ή αιώνες.
Επιπλέον, οι γεωστατικοί δορυφόροι είναι συνήθως ογκώδεις, με ηλιακά πάνελ που μπορεί να φτάνουν σε μήκος τα 30 μέτρα, κάτι που αυξάνει τον κίνδυνο καταστροφικών συγκρούσεων.
«Τα διαστημικά σκουπίδια κινούνται με πολύ μεγάλες ταχύτητες το ένα σχέση με το άλλο, της τάξης των αρκετών χιλιομέτρων ανά δευτερόλεπτο» επισήμανε ο Τζέιμς Μπλέικ του Πανεπιστημίου του Γουόργουικ, πρώτος συγγραφέας της μελέτης.
«Οι ενέργειες που εμπλέκονται είναι πραγματικά τεράστιες και ακόμη και μικρά θραύσματα μπορούν να προκαλέσουν μεγάλες ζημιές σε πανάκριβους δορυφόρους. Γι’ αυτό και τα μικρά αντικείμενα έχουν πραγματικά σημασία» είπε.
Η ομάδα του αναλύει τώρα δεδομένα από άλλα επίγεια τηλεσκόπια για να εκτιμήσει τον αριθμό των μικρών θραυσμάτων σε ολόκληρη τη ζώνη της γεωστατικής τροχιάς.
