Η τραμπική διοίκηση, διψασμένη για μια πραγματική επιτυχία μετά τα πρόσφατα διεθνή στραπάτσα της, ετοιμάζει πιο «δυναμική» αντιμετώπιση του ενοχλητικού νησιού της Καραϊβικής – αφού ο εγκληματικός αποκλεισμός και η άνευ προηγουμένου δυστυχία που αυτός προκαλεί στον κουβανικό λαό έχουν μέχρι στιγμής αποτύχει να πυροδοτήσουν μια «αντικαθεστωτική εξέγερση». Έτσι την προηγούμενη εβδομάδα άρχισαν να εμφανίζονται «αναλύσεις» σχετικά με την άμεση στρατιωτική απειλή που αποτελεί η Κούβα για τις ΗΠΑ, και ακολούθησαν «αποκαλύψεις» για το πώς η οικογένεια Κάστρο κατακλέβει τον κουβανικό λαό. Αν κανείς ψάξει την αρχική πηγή τέτοιων ισχυρισμών της συμφοράς, θα καταλήξει στους New York Times και το Axios – δύο ΜΜΕ που έχουν αποδείξει τη χρησιμότητά τους στην προπαρασκευή της κοινής γνώμης.
Η τρίτη αντικουβανική ομοβροντία ήρθε απευθείας από τον Λευκό Οίκο, με εντολή του οποίου το Υπουργείο «Δικαιοσύνης» των ΗΠΑ απήγγειλε κατηγορίες για φόνο στον ηγέτη της Κουβανικής Επανάστασης Ραούλ Κάστρο! Οι κατηγορίες (που αφορούν την κατάρριψη δύο αεροσκαφών αντικαθεστωτικής οργάνωσης του Μαϊάμι στον κουβανικό εναέριο χώρο πριν… 30 χρόνια) συνοδεύονται από ένταλμα σύλληψης, με την τραμπική διοίκηση να δηλώνει με θράσος ότι «ο Ραούλ Κάστρο θα προσαχθεί σε δικαστήριο των ΗΠΑ, είτε με τη θέλησή του είτε αλλιώς». Ετοιμάζουν δηλαδή επανάληψη της απαγωγής Μαδούρο, πιθανότατα ως πρόσχημα μιας ανοιχτής στρατιωτικής επίθεσης.
Αυτά είναι όμως σχέδια χωρίς λαϊκή υποστήριξη, εξ ου και η ανάγκη για ταχύρρυθμο «μασάζ» της κοινής γνώμης. Πρωταγωνιστεί ο εξέχων αντικομμουνιστής και ΥΠΕΞ Μάρκο… Λου (όπως τον αποκαλούν πλέον οι Κινέζοι – στις ΗΠΑ βέβαια είναι πιο γνωστός ως Νάρκο, και όχι Μάρκο, Ρούμπιο, λόγω της… οικογενειακής σχέσης του με τη ναρκομαφία). Η πρόσφατη μετάβαση του επικεφαλής της CIA στην Αβάνα για «συνομιλίες» αποσκοπούσε να εκβιάσει τη συνθηκολόγηση της Κούβας, απειλώντας ότι διαφορετικά θα εξαπολυθεί εναντίον της ο Αρμαγεδδών. Άλλωστε ο Τραμπ ήδη καυχιέται ότι «θα την πάρει μέσα σε μια ώρα». Αυτός τουλάχιστον δεν χρησιμοποιεί γελοία προσχήματα: αρκείται στον νόμο της ζούγκλας.
Άρνηση συνθηκολόγησης
Αμέσως μετά την κάθετη άρνηση της κουβανικής ηγεσίας να παραδοθεί άνευ όρων, ήρθε το «ένταλμα σύλληψης» του Ραούλ Κάστρο… Είναι βέβαια αμφίβολο εάν οι ΗΠΑ μπορούν –κυρίως από πολιτική άποψη– να ανοίξουν και άλλο μέτωπο ενόσω το ιρανικό πρόβλημα παραμένει άλυτο. Από την άλλη όμως οι μέχρι τώρα πολιτικές της διοίκησης Τραμπ δεν ξεχώρισαν για τον ενδελεχή και μακροπρόθεσμο σχεδιασμό τους. Άρα καθίσταται πλέον πολύ πιο απτή η απειλή απέναντι στο βαριά ταλαιπωρημένο λόγω αποκλεισμού (αλλά ακόμη ανυπότακτο) νησί. Η κουβανική κυβέρνηση υπογραμμίζει:
«Οι ΗΠΑ στερούνται κάθε νομιμότητας και δικαιοδοσίας να προβούν σε τέτοια κακόβουλη απαγγελία κατηγοριών εναντίον του στρατηγού Ραούλ Κάστρο Ρουζ, ηγέτη της Κουβανικής Επανάστασης. Πρόκειται για απεχθή πράξη πολιτικής πρόκλησης, βασισμένη σε μια ανέντιμη παραποίηση των γεγονότων… Η αδράνεια της κυβέρνησης των ΗΠΑ απέναντι στις επίσημες προειδοποιήσεις που διατύπωσε από το 1994 έως το 1996 η Κούβα σχετικά με το απαράδεκτο των παραβιάσεων του εναερίου χώρου της, κατέστησε σαφή τη συνενοχή της στον σχεδιασμό και την εκτέλεση, από το έδαφός της, βίαιων, παράνομων και τρομοκρατικών ενεργειών…
Η ψευδής κατηγορία εναντίον του ηγέτη της Κουβανικής Επανάστασης προστίθεται στις απελπισμένες προσπάθειες των αντικουβανικών στοιχείων να δικαιολογήσουν τη συλλογική και ανελέητη τιμωρία εναντίον του κουβανικού λαού, μέσω της ενίσχυσης μονομερών καταναγκαστικών μέτρων, συμπεριλαμβανομένου του άδικου και γενοκτονικού ενεργειακού αποκλεισμού και των απειλών ένοπλης επιθετικότητας. Η Κούβα επιβεβαιώνει τη δέσμευσή της για την ειρήνη, αλλά και την ακλόνητη αποφασιστικότητά της να ασκήσει το αναφαίρετο δικαίωμα στην αυτοάμυνα. Πατρίδα ή Θάνατος!»
ΥΓ: Πετάχτηκε από το πουθενά και η κυρία Κάγια Κάλας και δήλωσε, εν ονόματι όλων ημών των Ευρωπαίων βέβαια, ότι «ο κουβανικός λαός αξίζει ευκαιρίες και ελευθερία». Για πετρέλαιο δεν είπε κάτι η κυρία, διότι δεν ασχολείται με μάταια υλικά αγαθά.
