Homo econo micus: «Κοινωνική οικονομία»
Krugman, ΟΝΕ και ευρωπαϊκή «αριστερή» μυωπία…
Ηγεμονική νοοτροπία και ποινικοποίηση της πολιτικής ζωής
Β μέρος
Του Γιάννη Θεωνά
Συνεχίζουμε σήμερα (το πρώτο μέρος του άρθρου δημοσιεύτηκε στον Δρόμο στις 4/9, σελ. 6-7) τη συνοπτική παρουσίαση των απαγορεύσεων και των πρωτοφανών ποινικών κυρώσεων και προστίμων που, παράλληλα με τις εξωπραγματικές διαδικασίες του, προβλέπει ο νόμος 3870/2010 (ΦΕΚ 138 Α) στο όνομα της διαφάνειας και του ελέγχου των εκλογικών δαπανών στις αυτοδιοικητικές εκλογές του Νοέμβρη.
O ΛΑΟΣ ξανά σε χρήσιμους ρόλους
Σε τέλμα και παλινδρόμηση η «νέα» Νέα Δημοκρατία
Παραμένει μετέωρο το… βήμα του Α. Σαμαρά
Η Ν.Δ. μοιάζει ν’ απουσιάζει ουσιαστικά από την πολιτική ζωή της χώρας. Συνήθως έρχεται στην επικαιρότητα μέσα από τις δυσάρεστες όψεις του εσωτερικού της προβλήματος, καταγράφοντας δημοσκοπική καχεξία και προοπτικές ήττας στις δημοτικές εκλογές.
Ο φόβος του ΠΑΣΟΚ για τις κάλπες του Νοέμβρη
Δημοψήφισμα μεν, αλλά μόνο για τον «Καλλικράτη»
Του Χρήστου Καραμάνου
Με δεδομένη την κεντρική επιλογή ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ. για αποπολιτικοποίηση των αυτοδιοικητικών εκλογών, η ρήση του Γ. Παπανδρέου στο Εθνικό Συμβούλιο του ΠΑΣΟΚ την Τρίτη για δημοψηφισματικό χαρακτήρα των εκλογών ήταν κάτι που ξάφνιασε.
Ο φόβος της λαϊκής οργής
Του Δημήτρη Υφαντή
Η άνοδος σύσσωμου του Υπουργικού Συμβουλίου, στη Θεσσαλονίκη, αποδείχτηκε άλλη μία πράξη στην ιλαροτραγωδία του ανασχηματισμού. Τελικά, δεν εξασφάλισε κανένα στοιχείο πανηγυρικής εμφάνισης μίας κυβέρνησης που επιδιώκει να δώσει την εικόνα ενός νέου ξεκινήματος.
Μνημόνιο μέχρι… Δευτέρας Παρουσίας
Τα διαπιστευτήρια στις αγοράς, οι προβλέψεις και η αρπαχτή της περαίωσης
Τoυ Μιχάλη Σιάχου
Εταιρία συμβούλων νομοθετεί
Με κλειστό διαγωνισμό ανέθεσαν σε ιδιώτες τις αλλαγές στα τεχνικά επαγγέλματα. Του Βασίλη Τσάκου.
Όπου αριστερός κι η μοίρα του, εκτός εάν…
του Σωκράτη Μαντζουράνη.
Είναι ευρέως διαδεδομένη η άποψη, ότι ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο, αν και άλλοι υποστηρίζουν πως για τον άνθρωπο κι όλα τα βάσανά του, φταίει εκείνο το άτακτο πιθηκάκι που σηκώθηκε στα δύο για να πιάσει τη μπανάνα. Μπορεί να ήταν και μήλο. Προσωπικά προτιμώ την πρώτη άποψη, γιατί εκτός από γκλαμουριά έχει και το αβαντάζ να φορτώνεις κάθε ανθρώπινη ανοησία ή παλιανθρωπιά στο «θέλημα Θεού» και να ξεμπερδεύεις.
Στο πιθηκάκι τι να «φορτώσεις» για να εξιλεωθείς…
Ο Θεός, λοιπόν, δημιούργησε τον Άνθρωπο κι ο άνθρωπος τους φτωχούς και άλλα σημαντικά και ασήμαντα. Οι φτωχοί -που αργότερα τους είπαν προλετάριους- με τη σειρά τους, δημιούργησαν την Αριστερά.







































































