Ο πόλεμος στην Ουκρανία το τελευταίο διάστημα παίρνει μια όλο και πιο επικίνδυνη τροπή. Αν και οι εξελίξεις στο πεδίο των μαχών παραμένουν εξαιρετικά αργές (χωρίς δηλαδή ανακατατάξεις ικανές να δημιουργήσουν στρατηγικό πλεονέκτημα, και έτσι να βάλουν τέρμα στη μακρόχρονη σφαγή), οι δύο πλευρές αξιοποιούν πυραυλικά συστήματα και drones μεταφέροντας το πόλεμο στο εσωτερικό των χωρών τους.
Η Ουκρανία, με την αμέριστη βοήθεια των Ε3 (Βρετανία, Γερμανία, Γαλλία) σε στρατιωτικό υλικό, και με αμερικάνικες δορυφορικές πληροφορίες, έχει καταφέρει αλλεπάλληλα και επώδυνα πλήγματα σε βάρος ρωσικών πετρελαϊκών εγκαταστάσεων, διυλιστηρίων, αποθηκών και λιμανιών εξαγωγής πετρελαϊκών προϊόντων, αναγκάζοντας τη Ρωσία να απαγορεύσει την εξαγωγή αντίστοιχων προϊόντων. Η Ρωσία από την πλευρά της, σε αντίποινα, καταστρέφει συστηματικά τις ενεργειακές υποδομές της Ουκρανίας, επιχειρώντας να αποδιοργανώσει την καθημερινή ζωή στα αστικά κέντρα και να εμποδίσει την ομαλή τροφοδοσία του ουκρανικού στρατού.
Όχι τυχαία, η ουκρανική επιλογή στοχοποίησης ενεργειακών υποδομών της Ρωσίας ξεκίνησε σχεδόν ταυτόχρονα με την έναρξη της αμερικανοϊσραηλινής επίθεσης στο Ιράν, και κλιμακώθηκε παρά τα ιρανικά πλήγματα στις ενεργειακές υποδομές των χωρών του Κόλπου και το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ. Το συνδυασμένο αποτέλεσμα των δύο πολέμων ήταν η ακόμα μεγαλύτερη έλλειψη πετρελαιοειδών και η εκτίναξη των τιμών τους στα ύψη. Η οποία, σε συνδυασμό με την χωρίς όριο κερδοσκοπία των ενεργειακών μονοπωλίων, προκάλεσε και προκαλεί σπασμούς στην παγκόσμια οικονομία, αλλά και μεγάλους πονοκεφάλους στη διοίκηση Τραμπ, ιδίως διότι η ακρίβεια αυξάνει την οργή των Αμερικανών λίγο πριν τις ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ.
Αυτή ακριβώς η ανεξέλεγκτη αύξηση της τιμής των ενεργειακών πόρων και οι επιπτώσεις στην παγκόσμια οικονομία αναγκάζουν την αμερικάνικη πολιτική σε αναπροσαρμογές. Ο καιρός θα δείξει αν θα είναι πρόσκαιρες ή πιο μακροπρόθεσμες.
Το μήνυμα της τραμπικής διοίκησης προς όλους
Τελείως αιφνιδιαστικά, στα τέλη της προηγούμενης εβδομάδας ο Τραμπ ανακοίνωσε ότι κατάφερε να επιβάλει εκεχειρία μεταξύ Ρωσίας-Ουκρανίας ώστε να σταματήσουν άμεσα οι αμοιβαίες επιθέσεις σε ενεργειακές υποδομές. Όμως η δήλωση αυτή αποδείχτηκε σύντομα θλιβερή επανάληψη των συνεχώς διαψευδόμενων προεδρικών δηλώσεων, αφού και οι δύο πλευρές συνέχισαν τις επιθέσεις τους. Πριν όμως καταλαγιάσει η παγκόσμια αμηχανία για τη νέα προεδρική «αστοχία» και καταγραφεί η αντίδραση των αγορών στην αναξιοπιστία των ίδιων των ΗΠΑ, ο Τραμπ έριξε νέα «βόμβα». Εξήγγειλε μερική άρση των κυρώσεων σε βάρος της Ρωσίας και συμφωνία σταδιακής αγοράς 4,8 εκατομμυρίων τόνων ρωσικού ντίζελ.
Η νέα πρόταση έγινε πανηγυρικά αποδεκτή από το Κρεμλίνο, που έσπευσε να άρει τις δικές του απαγορεύσεις εξαγωγής πετρελαιοειδών. Οι πρώτοι 300.000 τόνοι ταξιδεύουν ήδη προς ένα αμερικάνικο λιμάνι. Βέβαια η συνολική ποσότητα της συμφωνίας ΗΠΑ-Ρωσίας είναι, χωρίς συζήτηση, αμελητέα: Σύμφωνα με τους ειδικούς, μόλις καλύπτει την κατανάλωση ντίζελ μιας εβδομάδας στην αγορά των ΗΠΑ. Και μάλιστα τη στιγμή που η αμερικάνικη παραγωγή αργού πετρελαίου είναι μεγαλύτερη εκείνης της Ρωσίας.
Πιο σημαντικό όμως είναι το μήνυμα που στέλνει η αμερικάνικη διοίκηση σε ολόκληρο τον κόσμο. Η συμφωνία Τραμπ δείχνει την απόφαση να αναδειχθούν οι ΗΠΑ κυρίαρχος παίκτης σε όλα τα μέτωπα, οικονομικά και στρατιωτικά, της σημερινής ταραγμένης εποχής. Άλλοτε καταληστεύοντας τους πόρους της Βενεζουέλας, άλλοτε απειλώντας με εξαφάνιση το Ιράν, και άλλοτε κλείνοντας εμπορική συμφωνία με τη Ρωσία (σε βάρος της οποίας συντηρεί, μέσω αντιπροσώπου, έναν πόλεμο). Το επιθετικό δόγμα που διακήρυξε ο Ρούμπιο από την Πνύκα μπαίνει σε εφαρμογή με αποδέκτες τόσο την Κίνα όσο και την Ευρώπη. Στις Βρυξέλλες στέλνει νέο μήνυμα συνέχισης του «ξεφορτώματος» της αμερικάνικης οικονομικής κρίσης στις πλάτες της. Ίσως τώρα η Ε.Ε. αναγκαστεί να αγοράζει ρωσικό πετρέλαιο σε αμερικάνικες τιμές! Από την πλευρά του και το Πεκίνο αρχίζει να κατανοεί ότι η πολιτική αναγκαστικής υπαγωγής της Μόσχας στις οικονομικές και γεωπολιτικές επιδιώξεις του θα έχει αντίπαλο.
