Σχολιάζει ο Δώρος Μελιανίτης
– Άλλο και τούτο! Μόλις μαζευτούν τρία σύννεφα, το 112 μας ειδοποιεί ότι κινδυνεύουμε. Ας ενημερώσει κάποιος τους υπεύθυνους ότι οι βροχοπτώσεις το φθινόπωρο δεν είναι έκτακτο καιρικό φαινόμενο και ότι μπορούν να αλλάξουν βιολί και να μας στέλνουν περισσότερο ευρηματικά μηνύματα όπως: «καθαρίστε τα φρεάτια», «προμηθευτείτε μάνικες», «η επιβίωση είναι ατομική ευθύνη» και άλλα παρόμοια.
– Πάλι καλά να λέμε που οι βροχές ήρθαν μετά την αναχώρηση του Αμερικανού Μάρκο Ρούμπιο. Βεβαίως στεγνός δεν έφυγε ο επιθεωρητής, αλλά, όσο να πεις, τα μουσκεύουμε καλύτερα μόνοι μας – δεν χρειαζόμαστε μουσαφιραίους και μάλιστα καρμίρηδες.
– Γράφω «καρμίρηδες» γιατί ο επίσημος επισκέπτης ήρθε με άδεια χέρια κι αναχώρησε με γεμάτες τσέπες. Στα παλιότερα ελληνικά αυτά τα χρήματα που πήρε τα έλεγαν φόρο υποτέλειας. Στα νεότερα τα λένε «εξοπλιστικό πρόγραμμα». Τα ενθυλάκωσε, λοιπόν, το καπάτσο «Αμερικανάκι» και επέστρεψε εκεί απ’ όπου ξεκίνησε.
– Στην εδώ παραμονή του πάντως είδε διάφορα περιστατικά. Συναντήθηκε, επίσης, με τον υπουργό Εξωτερικών και τον πρωθυπουργό αλλά, τηρώντας το διπλωματικό πρωτόκολλο, το ραπόρτο του το έδωσε στην… Καθημερινή ‒ πάλι καλά να λέμε που δεν το έδωσε στον Κωνσταντίνο Αργυρό. Από την εν λόγω εφημερίδα μάλιστα πληροφορηθήκαμε ότι οι ΗΠΑ δεν θα επιτρέψουν να πιαστούν στα χέρια τα πελατάκια της.
– Μίλησε και στην Πνύκα ο Μάρκο Ρούμπιο χρησιμοποιώντας την Ακρόπολη ως σκηνικό. Στο πόντιουμ, βεβαίως, δεν υπήρχαν τα διακριτικά της ελληνικής πολιτείας αλλά των Ηνωμένων Πολιτειών. Και αυτό το βρίσκω σωστό, διότι, τρόπον τινά, δεν μιλούσε σε ξένο έδαφος ο άνθρωπος.
– Αλλά τι μας είπε ο υπουργός; Μας είπε ότι, όντας ορφανή, η Αμερική αποφάσισε να υιοθετήσει σαν προγόνους της τους αρχαίους Έλληνες ‒ αυτοί (οι αρχαίοι, ντε) δεν συγκατένευσαν, αλλά, όντας νεκροί, δεν εξέφρασαν και αντιρρήσεις. Επίσης, μας είπε ότι η απόληξη του ελληνικού πολιτισμού είναι η… Αμερική!
– Με άλλα λόγια, μας εξήγησε, εμμέσως πλην σαφώς, ότι υπηρετώντας τις αμερικανικές προτεραιότητες υπερασπιζόμαστε την αρχαία μας κληρονομιά. Δύο σε ένα πατριώτες! Και μην ακούτε τους μιζεράμπλ που κάνουν λόγο για γεωπολιτική ειλωτεία. Βρε κουτά, για ανάκτηση του προγονικού κλέους πρόκειται. Κι επειδή οι αμερικανικές προτεραιότητες είναι και κομματάκι αιμοδιψείς, χρειάζεται υλικό η κρεατομηχανή τους και κάποιοι ‒μαντέψτε ποιοι‒ θα γίνουν κιμάς.
– Όλο αυτό το αφήγημα για την καταγωγή των ΗΠΑ, όπως καταλαβαίνουν όλοι οι άνθρωποι στοιχειώδους παιδείας, στηρίζεται σε μια καραμπινάτη παραχάραξη, αλλά οι επαρχιώτες των Αθηνών τη δεξιώθηκαν παλαμοκροτώντας, κάργα κολακευμένοι από την παραδοχή οφειλών του υπουργού στον τόπο μας ‒ χωρίς να τους παραξενέψει που, αντί να εισπράξουν από τον οφειλέτη, τον χαρτζιλίκωσαν και με το παραπάνω.
Τον Σεπτέμβριο έγιναν τα εγκαίνια παρουσία του πρωθυπουργού, υπουργών και παρατρεχάμενων. Ξανακούσαμε ότι πρόκειται για τη «μεγαλύτερη αστική ανάπλαση» ever, ότι «ο χώρος είναι προσβάσιμος σε όλους» κ.λπ., κ.λπ. Αυτό που δεν πολυακούσαμε είναι ότι, μεσούντος του θέρους, η Περιφέρεια Αττικής προχώρησε σε δωδεκαετή συμφωνία μίσθωσης συγκεκριμένων εγκαταστάσεων ‒δεν είναι όλες για τους πλεμπαίους‒ του Ellinikon Sports Park με θυγατρική της Lamda Development και ότι το ετήσιο μίσθωμα είναι μόλις 1.477.000 ευρά. Με άλλα λόγια, θα πληρώνει το ελληνικό δημόσιο κοντά 1,5 εκατομμύρια ετησίως για να σπρώχνει πελάτες σε εμπορικά κέντρα!
Αν αισθάνεστε πως μας πιάσανε πάλι Κώτσους, καλά κάνετε κι αισθάνεστε έτσι.
– Ούτε που αναρωτήθηκαν οι παλαμοκροτητές (όντας δηλωμένοι αντινατιβιστές) εάν ο «πατριωτισμός» που πούλησε ο Ρούμπιο είναι γιαλατζί. Οι κλακαδόροι για πατριωτισμό δεν αντιλαμβάνονται την εθνική ανεξαρτησία και κυριαρχία αλλά την επικερδή επιλογή τσατσάς.
– Με άλλα λόγια, η γενεαλογία του Ρούμπιο μπάζει από παντού. Και μπάζει επειδή από αυτή απουσιάζουν οι πραγματικοί Έλληνες ‒ εκτός κι αν το να είσαι παρακολούθημα είναι βαθμός συγγένειας και όχι βαθμίδα υποταγής, όπως μέχρι τώρα νομίζαμε.
– Πήγε λοιπόν από εκεί που ήρθε ο εισπράκτορας αλλά στα απόνερα της επίσκεψής του πνίγηκε η όξω καρδιά πρέσβης του κ. Γκίλφοϊλ ‒ εύχομαι όχι και ο αμπιγιέρ της. Τη γλωσσοφάγατε τη μεγαλοκοπέλα και τι καταλάβατε εντέλει; Τόσοι τεμενάδες πήγανε χαμένοι κι η κοσμική ζωή μας πρέπει να τα φέρει βόλτα με τις ιθαγενείς ελαφρότητες.
– Δεν είναι υπερβολή το παραπάνω. Στις κοσμικότητες άλλωστε σταματούν οι ανησυχίες των εγχώριων μέσων μαζικής ενημέρωσης. Για τα υπόλοιπα (ενεργειακοί άξονες, χρηματισμοί κ.λπ.) τσιμουδιά. Πώς το λένε; Εργολαβική αλληλεγγύη και οι φίλοι των αφεντικών είναι και δικοί τους φίλοι (και μπορεί και μελλοντικοί τους εργοδότες). Οπότε, αντί να ελέγχουν τις εξουσίες, προτιμούν να χαριεντίζονται μαζί τους ‒ «κωλοτρίβονται» ήθελα να γράψω, αλλά δεν υπάρχει λόγος να δυσκολεύω τους διορθωτές.
– Οπότε, ο κοσμαγάπητος και λατρεμένος μας Πρωθυπουργός, μέχρι να πάμε στις εκλογές, θα χαμογελά βλέποντας ότι κεντρικό θέμα της προεκλογικής συζήτησης είναι το αν «τραβάει» ο Ανδρουλάκης κι όχι η διπλωματική αναβάθμιση της χώρας. Ποια αναβάθμιση; Μα που από πεδίο βολής που ασκούνταν ξένοι φαντάροι γίναμε φουαγιέ που οι ντίλερ κλείνουν τις δουλειές τους.
– Περαστικά μας!
Δείξε μου τον φίλο σου…
Με μάλωσε αναγνώστης της εφημερίδας και μου ζήτησε να ανακαλέσω, γιατί στο σημείωμα της προηγούμενης εβδομάδος χαρακτήρισα, λόγω ανεξόφλητων χρεών, «πορτοφολάδες» τους πολιτικούς της Ν.Δ. και μου επεσήμανε ότι τέτοιοι χαρακτηρισμοί και γενικεύσεις δεν βοηθούν την ευπρέπεια και τον διάλογο.
Έχει δίκιο! Να τον ενημερώσω κι από εδώ, εντούτοις, ότι ούτε κουβέντα θέλω να πιάσω με τους νεοδημοκράτες ούτε να γίνουμε φίλοι.
Κι όσοι είναι φίλοι της Ν.Δ. ‒κατά την κρίση μου πάντοτε‒ είναι ή χρήσιμοι ηλίθιοι ή συνεργοί σε δραστηριότητες καραμπινάτης κλεπταποδοχής.
