Φτου ξελεφτερία (13/6/2026)

Σχολιάζει ο Δώρος Μελιανίτης

• Ο Υιός του Θεού και του Ανθρώπου δεν είχε πού την κεφαλήν κλίνη. Οι Δεσποτάδες, πάλι, αν αποδεχθούν τον κυβερνητικό χρηματισμό τους –περί αυτού πρόκειται–, δεν θα έχουν τον… Θεό τους.

• Θα έχουν όμως τον μποναμά τους, αφού αυτός ήταν η (προεκλογική) έγνοια της Κυβέρνησης. Οι Αρχιερείς, εκτός από ακτήμονες σου λέει η Κυβέρνηση, είναι και ποιμένες. Και ως ποιμένες που είναι, δεν θα έρθουν με άδεια χέρια – όλο και κάποια πρόβατα θα φέρουν στο μαντρί.

• Αλλά όσα φέρνει η ώρα δεν τα φέρνει ο χρόνος. Για την ώρα η Κυβέρνηση έφερε νέο Υφυπουργό (αρμόδιο για την φορολογική πολιτική, όχι ό,τι κι ό,τι) στο Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών. Ο Δημήτρης Μαρκόπουλος, εκτός από απόφοιτος του ΕΑΠ στον… Ελληνικό Πολιτισμό, έχει ένσημα στο… οικονομικό ρεπορτάζ, αλλά και στο… αντικαπιταλιστικό μετερίζι. Είναι, δηλαδή, γκανιάν, ο κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλληλη θέση.

• Κρίμα όμως που παραιτήθηκε από τη θέση του ο γ.γ. του Υπουργείου Περιβάλλοντος, ο Ευθύμιος Μπακογιάννης (της γνωστής οικογενείας που βγάζει Περιφερειάρχες και Δημάρχους), για να επιστρέψει στα ακαδημαϊκά του καθήκοντα. Η παραίτηση έγινε «για προσωπικούς λόγους». Το γεγονός ότι της παραίτησης προηγήθηκε η σύλληψη της αδελφής και του κουνιάδου του για κύκλωμα διαφθοράς σε Πολεοδομίες, ήταν καθόλα… συμπτωματικό. Είπαμε, δεν υπάρχει οικογενειακή ευθύνη.

• Και, γενικότερα, δεν υπάρχει ευθύνη! Γι’ αυτό και, ειλικρινά, δεν καταλαβαίνω όσους περιμένουν από την Ελλάδα να συντρέξει τους εκτός Ελλάδος Έλληνες. Πότε τους νοιάστηκε για να τους νοιαστεί και τώρα;

• Μπελάδες ήταν πάντοτε για το κράτος Αθηνών και περιχώρων οι εξωχώριοι, που ανέκαθεν όμως ήταν στοργικό με τα δικά του παιδιά. Και μην ακούτε αυτούς που λένε ότι η χώρα δεν δίνει ευκαιρίες στους νέους ανθρώπους. Μπορεί, χάριν λόγου, κάποιος να ξεκινήσει ως τρολ και πατ-κιούτ να γίνει υπουργός. Ή, ακόμη, και γραμματέας κόμματος.

• «Κα -α και -ου και ΔΑΠ-ΝΔΦΚ». Οι (σωστές) προϋπηρεσίες έχουν τη σημασία τους.

• Δηλαδή, «τίποτα δεν πάει χαμένο στη χαμένη σου ζωή». Από αυτά τα προγλωσσικά ξεκίνησαν κι οι Αντιπρόεδροι της Ν.Δ. κι έγιναν Υπουργοί.

• Αλλά στην περίπτωση του Αδώνιδος Γεωργιάδη το βρίσκω επιπόλαιο να αποτιμάται η επίδοσή του ως Υπουργού. Ο άνθρωπος δεν είναι πολιτικός. Συνάδελφος του Μάρκου Σεφερλή είναι. Και πρωτοκορυφαίος στην Κυβέρνηση «Δελφινάριο».

• Αφού ξεκαλοκαιριάσουν με αυτή την Επιθεώρηση στου Μαξίμου, από Σεπτέμβριο θα δούνε τι θα κάνουν και με τον Αντώνη Σαμαρά.

• Μέχρι τότε θα φτύνουν τον κόρφο τους που εμφανίστηκε το σωσίβιο του Αλέξη.

• Διότι, σου λένε, γιατί να προτιμηθεί ο «δημοκρατικός καπιταλισμός» του Αλέξη και όχι ο δικός μας, ο ορίτζιναλ, στον οποίο έχουμε και μεγαλύτερη εμπειρία;

• Κι άσε τους πρώην και νυν Συριζαίους να πάθουν ηλίαση σταλίζοντας υπομονετικά στην ουρά έξω από την ΕΛ.Α.Σ. που έχει αυστηρό φέις κοντρόλ.

• Απ’ ότι φαίνεται όμως δεν φτάνει να έχεις αποστηθίσει την «Ιθάκη». Χρησιμότερο θα ήταν το «Όσο μπορείς»: «Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις / τούτο προσπάθησε τουλάχιστον/ όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις».

• Κι όσο οι σκράπες της ποιήσεως περιμένουν στο κεφαλόσκαλο της ΕΛ.Α.Σ., στο ΠΑΣΟΚ. γίνονται τσατάλια τα νεύρα τους με την «κυβερνώσα αριστερά».

• Θα μου πείτε ποια «κυβερνώσα» και ποια «αριστερά», αλλά στο ΠΑΣΟΚ δεν έχουν τέτοιες απορίες. Οι πιο αφελείς μάλιστα πιστεύουν ακόμη ότι εργάζονται για τον… σοσιαλισμό. Οι υπόλοιποι για μια καλή μεταγραφή.

• Δεν τους φοβάμαι. Όσος «αγώνας» δεν διορίστηκε εχθές, θα διοριστεί προσεχώς. Χαμένοι δεν θα πάνε.

Πόσοι είναι οι ΕΠΕΝίτες του Κοινοβουλίου;

Ρωτάω και, προφανώς, δεν αναφέρομαι στον έναν που ξέρουμε. Λέγεται πάντως ότι δεν είναι ο μόνος. Δεν γνωρίζω και, πιθανώς, μια Ζωή Ράπτη που αρθρογραφούσε στο περιοδικό της νεολαίας ΕΠΕΝ «Νέα τάση» να έχει συμπτωματικά το ίδιο ονοματεπώνυμο με την πρώην κ. Βορίδη, που είναι, επίσης, βουλευτής και πρώην Υφυπουργός της Κυβέρνησης.

Σου άρεσε αυτό το άρθρο; Ενίσχυσε οικονομικά την προσπάθειά μας!