Μια νέα έρευνα του BBC σε συνεργασία με τη ΜΚΟ Consolidated Rescue Group φέρνει στο φως της δημοσιότητας στοιχεία που δείχνουν τη «στρατολόγηση» μεταναστών από την Ελληνική Αστυνομία, με στόχο την ανάσχεση των μεταναστευτικών ροών στον Έβρο. Σύμφωνα με μαρτυρίες μεταναστών, δηλώσεις συνοριοφυλάκων και έγγραφα, καταγράφονται περιστατικά βίας, κακοποίησης, ενώ έκθεση της Frontex επιβεβαιώνει συμμετοχή τρίτων υπό εντολές Ελλήνων αξιωματικών. Τα περιστατικά αφορούν την περίοδο του 2023, ενώ γίνεται λόγος για υπηκόους τρίτων χωρών (Συρία, Πακιστάν, Αφγανιστάν), οι οποίοι φέρονται να αμείβονται με μετρητά, κλεμμένα κινητά ή ταξιδιωτικά έγγραφα για να συμβάλουν σε παράνομες επαναπροωθήσεις.
Σε επίμονες ερωτήσεις των δημοσιογράφων του BBC, ο Έλληνας πρωθυπουργός δήλωσε άγνοια, ενώ το αρμόδιο υπουργείο, με διαρροές ισχυρίζεται πως οι καταγγελίες βασίζονται σε αόριστα μη καλά εδραιωμένα στοιχεία, επαναλαμβάνοντας τη δέσμευση της Ελλάδας και των αστυνομικών αρχών στη φύλαξη των συνόρων (και της Ε.Ε.) με βάση τους διεθνείς κανόνες. Για διερεύνηση των καταγγελιών (προς αποκατάσταση της αξιοπιστίας των θεσμών και του κράτους) ούτε λόγος βέβαια.
Το μεταναστευτικό, και η διαχείρισή του, γίνεται για μια ακόμη φορά σημείο πίεσης προς την Ελλάδα. Πραγματικά περιστατικά όπου οι ελληνικές αρχές δρουν στα όρια της νομιμότητας ή και πέρα από αυτά (όπως το ναυάγιο στη Χίο), περιστατικά που εργαλειοποιούνται για να επιβληθούν ατζέντες (βλ. υπόθεση με την μικρή Μαρία), αλλά και στιγμές που οξύνονται οι αντιθέσεις μεταξύ θεσμικών και εξωθεσμικών δρώντων (βλ. δράση ΜΚΟ ή διαπραγμάτευση της πολιτικής ασύλου της Ε.Ε.) ή οι γεωπολιτικές εντάσεις (βλ. ροές από τη Λιβύη προς την Κρήτη) έρχονται να μας θυμίσουν πως το ζήτημα της διαχείρισης των προσφυγικών και μεταναστευτικών ροών συνεχίζει να είναι ένα από τα σημαντικά προβλήματα για τη χώρα μας.
Η κυβέρνηση προβάλει τον μπαμπούλα της προσφυγικής κρίσης του 2015, για να επιβάλει ως μονόδρομο τη δική της διαχείριση, αυτή που μετατρέπει την Ελλάδα και επίσημα σε φράκτη της Ε.Ε. Κάπως έτσι οι νεκροί στο Αιγαίο, οι κακοποιημένοι στα σύνορα, λογίζονται ως παράπλευρες απώλειες, μπροστά στον στόχο φύλαξης των συνόρων
Κλείνοντας, αυτή η πολιτική είναι τριπλά αδιέξοδη: α) Ανθρωπιστικά καθώς παράγει πόνο και τραγωδία, απανθρωποποιόντας τους μεταναστευτικούς πληθυσμούς. β) Εθνικά, γιατί ρευστοποιεί και γκριζάρει την κυριαρχία στις μεθόριες περιοχές, όπου θολώνουν τα όρια μεταξύ νόμιμου και παράνομου, με θεσμικούς (συνοριοφυλακή, Frontex), παραθεσμικούς (ΜΚΟ, μυστικές υπηρεσίες) και εξωθεσμικούς (δίκτυα διακινητών, φερόμενοι ως «μισθοφόφοι») δρώντες να αναλαμβάνουν (σε ποιο πλαίσιο;) τη διαχείριση των συνοριακών περασμάτων. γ) Επιχειρησιακά, καθώς μια πολιτική που μεταφέρει το κέντρο βάρους από τον έλεγχο των ροών, τον περιορισμό των αιτιών του ξεριζωμού, την καταγγελία του ρόλου διακινητή της Τουρκίας, την ευθύνη συνολικά της Ε.Ε., στη φύλαξη των συνόρων (και μάλιστα με ελεγχόμενα μέσα), καθιστά τη χώρα ευάλωτη σε περίπτωση νέας όξυνσης της προσφυγικής κρίσης.
