στήλες

Τι καλοκαίρι και το φετινό!
Αξημέρωτα έτρεχε η Κατερίνα τη μάνα της, μισοπεθαμένη η κυρά-Στέλλα, στο εφημερεύον νοσοκομείο.
- Έχει κάνει αφαίρεση χολής, ε; Γιατί χολή δεν υπάρχει.
- Όχι δεν έχει κάνει αφαίρεση. Ίσα-ίσα στη χολή έχει το πρόβλημα.
- Κυρία μου γίνεται χαμός και δεν έχω όρεξη γι’ αστεία, απεφάνθη ο εφημερεύον Ιπποκράτης και μας έστειλε στο σπίτι.
Για να πούμε όμως και του στραβού το δίκιο, έγραψε και σ’ ένα χαρτί από τσιγάρα, χάπια για τον εμετό.

Το καρπούζι είναι το φθηνότερο φρούτο του θέρους. Το ψάρι είναι το ακριβότερο έδεσμα της εποχής. Εξ ου και κατά κανόνα οι εστιάτορες -ακόμη και προ ΦΠΑ 23%- προσφέρουν το καρπουζάκι δωρεάν ως επιδόρπιο, ιδιαίτερα σε όσους προηγουμένως έχουν καταναλώσει ψάρι. Έστω και σαρδέλα ή αθερίνα.

Της Έλενας Πατρικίου.
Σε στιγμές κρίσης, η επιστροφή μπορεί και να είναι ένα είδος απάντησης. Επιστροφή που επιτρέπει να ξαναμετρηθούν οι αποστάσεις ή επιστροφή που δίνει την ψευδαίσθηση πως τίποτα δεν αλλάζει. Επιστροφή στο εξωραϊσμένο παρελθόν, για να προστατευτείς από τον τρόμο του παρόντος, ή επιστροφή στην αρχή, για να πάρεις αμπάριζα και να βγεις. Επιστροφή για να ξεχάσεις ή επιστροφή για να σκεφτείς.

Μια πολύ μεγάλη και γνωστή εταιρία καλλυντικών στην Ιαπωνία δέχθηκε παράπονα από κάποιον πελάτη, γιατί ένα κουτί με σαπούνι που αγόρασε, ήταν άδειο.

Η Πλατεία καθάρισε. Ενοχές και φόβους.
Διώξαμε τη σκόνη. Τώρα κλαίμε ήσυχοι.

Του Τάκη Πολίτη.

Για πολλά χρόνια πίστευα, βαθιά, πως μια από τις πιο επαναστατικά δημιουργικές περιόδους της ζωής μου, ήταν όταν συμμετείχα σε πάνω από 9-10 «σχήματα». Ίσως και λίγα λέω. Επιτροπές, συσπειρώσεις, ομάδες δουλειάς, σχήματα με βάση το πρόβλημα, επιτροπάτα με βάση την επικαιρότητα και ό,τι είδους «συσπείρωση» μπορεί να σκεφτεί ένας αριστερός εγκέφαλος.