η άλλη Θεσσαλονίκη

Η περίπτωση του 2ου και του 13ου ΓΕΛ Θεσσαλονίκης. Του Γιώργου Θεοδωρόπουλου.

Εντυπωσιακές έως και απίθανες εξαγγελίες, έκανε στις 22/9 η υπουργός Περιβάλλοντος κ. Μπιρμπίλη, από τη Θεσσαλονίκη για τη «Θεσσαλονίκη 2012». Υπενθυμίζουμε ότι το 2012 η Θεσσαλονίκη θα γιορτάσει τα 100 χρόνια από την απελευθέρωσή της. Δεν εξαγγέλθηκε αυτή τη φορά η «νέα υποθαλάσσια» και η ζεύξη Αγγελοχωρίου-Καλοχωρίου! Η κ. υπουργός ήταν πιο προσγειωμένη. Μεταξύ άλλων, στο «παραμύθι», συμπεριλαμβάνονται: ο διπλασιασμός της έκτασης του δάσους του Σέιχ-Σου, η πεζοδρόμηση της Τσιμισκή, η απόδοση των στρατοπέδων και της ΔΕΘ στην πόλη, μέχρι και το γκρέμισμα παλαιών οικοδομών.

Η Θεσσαλονίκη τα τελευταία χρόνια επιδεικνύει αξιόλογες προσπάθειες από θεατρικές ομάδες που λειτουργούν τόσο επαγγελματικά όσο και ερασιτεχνικά, ανεβάζοντας έργα κλασικά ή παρουσιάζοντας σύγχρονες προσεγγίσεις.
Ωστόσο η πραγματικότητα που αντιμετωπίζουν τα σχήματα αυτά στην Θεσσαλονίκη κάθε άλλο παρά εύκολη είναι.

Του Αντώνη Μιχαλάκη. Το διήμερο 27-28/5 η διοίκηση του Δήμου Παύλου Μελά παραχώρησε τμήμα του πρώην στρατοπέδου Π. Μελά στους οργανωμένους οπαδούς του ΠΑΟΚ. Η διοίκηση του Διαμαντή Παπαδόπουλου άφησε το χώρο τελείως απροστάτευτο και, κατά τα λεγόμενα εκπροσώπων των συνδέσμων του ΠΑΟΚ, συμφώνησε να γίνουν γκράφιτι (αναφέρεται και στην αφίσα) σε 12 τουλάχιστον κτίρια. Προφανώς και δεν γνωρίζουμε το τι διημείφθη μέχρι την τελική συμφωνία μεταξύ οργανωμένων οπαδών και Δήμου. Και επειδή η διαφάνεια δεν είναι μέχρι τώρα προσόν του Δημάρχου, μπορούμε να υποθέσουμε ότι οι σχέσεις που υπάρχουν μεταξύ «επενδυτή» της περιοχής-πρώην προέδρου του ΠΑΟΚ και του Δημάρχου, βοήθησαν στη συμφωνία για την πραγματοποίηση της εκδήλωσης.