Την Τρίτη 13 Οκτωβρίου πραγματοποιήθηκε η πέμπτη κατά σειρά εθνική κινητοποίηση των μαθητών λυκείου, που αποτελούν την καρδιά ενός ευρύτερα νεολαιίστικου κινήματος διαμαρτυρίας με ισχυρή κοινωνική υποστήριξη. Αψηφώντας την «τριτοκοσμικού» τύπου αστυνομική βαρβαρότητα και την άνωθεν διατεταγμένη λασπολογία των περισσότερων ΜΜΕ, εκατοντάδες χιλιάδες μαθητές, φοιτητές, εκπαιδευτικοί και γονείς πλημμύρισαν για μια ακόμη φορά τους δρόμους του Παρισιού και δεκάδων ακόμη γαλλικών πόλεων.
Για σήμερα Σάββατο έχει οριστεί άλλο ένα μεγάλο ραντεβού, που σκορπίζει πρόσθετα ρίγη ανησυχίας στην ελίτ και στη μειοψηφική (και μισητή από την πλειοψηφία) κυβέρνηση του Μακρόν. Το νέο ραντεβού οφείλεται στην επανεμφάνιση των Κίτρινων Γιλέκων και την έκκλησή τους για σύγκλιση όλων των κοινωνικών κινημάτων και κοινή δράση προς υποστήριξη της μαθητικής νεολαίας [βλ. πλαίσιο]. Μέχρι χθες είχαν ανακοινωθεί πάνω από 1.200 κινητοποιήσεις κάθε μορφής σε όλη τη χώρα, με τη συμμετοχή και μεγάλων συνδικάτων.
Έτσι κι αλλιώς η αποφασιστικότητα των εκατοντάδων χιλιάδων νέων που κινητοποιούνται με καταλήψεις και διαδηλώσεις παραμένει υψηλή. Από την πλευρά της η μακρονική εξουσία δοκιμάζει λίγο, μετά το αναποτελεσματικό μαστίγιο, και το καρότο, υποσχόμενη για παράδειγμα ότι θα στείλει άμεσα στα λύκεια… χιλιάδες αναπληρωτές καθηγητές – μια προφανής κοροϊδία που απλώς θυμώνει κι άλλο τους διαμαρτυρόμενους, όπως τους θυμώνουν και οι ηλεκτρονικές πλατφόρμες(!) που ανοίγει το Υπουργείο Παιδείας για να καταθέτουν οι μαθητές τα παράπονά τους και τις προτάσεις τους.
Νέοι με αυτογνωσία και ωριμότητα
Μαστίγιο και καρότο πέφτουν τελικά στον βρόντο διότι, όπως ήδη έχουμε τονίσει, δεν πρόκειται για μια αδικαιολόγητη κινητοποίηση που τάχα υποκινείται από αυτούς ή εκείνους τους «κακούς» (ο Μελανσόν ή/και οι ισλαμιστές έχουν την τιμητική τους στην προπαγάνδα της κυβέρνησης και της ελίτ). Οι νέοι, με πρώτους αυτούς των φτωχοποιημένων αστικών γειτονιών, των μόνιμα στοχοποιημένων προαστίων και της εγκαταλειμμένης υπαίθρου, καταλαβαίνουν ότι οι κυβερνώντες τους απαγορεύουν ακόμη και να ονειρεύονται ένα αξιοπρεπές μέλλον[1]. Γι’ αυτό ξεσηκώθηκαν.
Τα τμήματα λυκείου των 35-40 μαθητών, τα εκατομμύρια χαμένων διδακτικών ωρών κάθε χρονιά λόγω έλλειψης καθηγητών, το σύστημα ParcourSup που έχει φτιαχτεί για να απορρίπτει κυριολεκτικά τους μαθητές των λυκείων «Β΄ κατηγορίας», δεν είναι κατασκευάσματα κάποιων υποκινητών. Είναι εδώ και χρόνια η πραγματικότητα για την πλειοψηφία της γαλλικής νεολαίας, που αποτυπώνεται εξάλλου στα στοιχεία των επίσημων οργανισμών. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το γεγονός ότι, σύμφωνα με τη Eurostat, η «ισχυρή και πλούσια» Γαλλία έχει στην Ε.Ε. ένα από τα υψηλότερα ποσοστά νέων ηλικίας 15-24 ετών που ούτε εργάζονται, ούτε σπουδάζουν, ούτε παρακολουθούν κάποιο πρόγραμμα κατάρτισης!
Πριν μια γενιά, πριν η ελίτ ανατινάξει τα πάντα (ο μακρονισμός ήρθε ως κερασάκι στην τούρτα), τα πράγματα ήταν πολύ διαφορετικά. Οι σημερινοί μαθητές δεν το έζησαν, αλλά το ξέρουν. Και δεν τους ενδιαφέρει να «τα σπάσουν» (σε αντίθεση με τα αφηνιασμένα ΜΑΤ), αλλά να βελτιώσουν με ουσιαστικό τρόπο τους όρους των σπουδών τους και να διασφαλίσουν μια προοπτική για το μέλλον. Γι’ αυτό το κίνημά τους έχει επιδείξει μεγάλη πολιτική ωριμότητα, και τα αιτήματά τους –που στους κολαούζους της εξουσίας και του πλούτου φαίνονται «υπερβολικά» – είναι στην πραγματικότητα πολύ προσγειωμένα: Μεταξύ άλλων, ζητούν πρόσθετη χρηματοδότηση 10 δισ. ευρώ για τη δημόσια εκπαίδευση (για συντήρηση των υποδομών, αύξηση των καθηγητών κ.λπ.), και κατάργηση του ParcourSup. Δηλαδή να τηρηθούν οι υποσχέσεις για «ίσες ευκαιρίες» στο εκπαιδευτικό σύστημα.
Κυβέρνηση μειοψηφίας με ακροδεξιό οξυγόνο
Την ίδια ώρα η κυβέρνηση κοινοβουλευτικής μειοψηφίας του πρωθυπουργού Λεκορνί (του τέταρτου πρωθυπουργού στην τρέχουσα προεδρική θητεία του Μακρόν) ιδρώνει για να περάσει τον νέο προϋπολογισμό, με δρακόντειες περικοπές στις κοινωνικές δαπάνες και αύξηση της φορολόγησης των λαϊκών τάξεων – διότι εννοείται πως η ελίτ, η τραπεζοκρατία, οι «επενδυτές» κ.λπ. παραμένουν στο απυρόβλητο. Και ποιος κρατά όρθιο τον μακρονισμό; Η Εθνική Συσπείρωση της Λεπέν, που καταψηφίζει την πρόταση απόρριψης του νομοσχεδίου για τον προϋπολογισμό. Την ίδια στήριξη πρόσφερε άλλωστε απλόχερα στη δοκιμαζόμενη εξουσία (και προς την ελίτ, εν είδει διαβεβαίωσης ότι «έχει σοβαρευθεί») επιτιθέμενη με λύσσα στο μαθητικό κίνημα, συκοφαντώντας το ότι υποδαυλίζεται από τους… αριστεριστές της Ανυπότακτης Γαλλίας και τους τζιχαντιστές!
Ο κοινός στόχος μακρονιστών, κεντροδεξιών και ακροδεξιών είναι (μέσα από τον συνδυασμό αιματοκυλίσματος και τρομοκράτησης των διαμαρτυρόμενων, ασύστολης προπαγάνδας περί «ταραξιών χωρίς αιτία» για να μειωθεί η λαϊκή υποστήριξη, και προσχηματικών… ηλεκτρονικών πλατφορμών για υποβολή παραπόνων) να φιμωθεί πάση θυσία η διαμαρτυρία και να αποσπαστεί η προσοχή της κοινής γνώμης από τα πραγματικά προβλήματα. Γιατί αυτό που φοβούνται περισσότερο είναι μια «μη διαχειρίσιμη» συνάντηση της κινητοποίησης των νέων με την οργή των εργαζόμενων, συνταξιούχων κ.ά., όπως ακριβώς αυτή που θα επιχειρηθεί σήμερα με πρωτοβουλία των Κίτρινων Γιλέκων.
Κι όλα αυτά στο φόντο μιας επίμονης πολυκρίσης και άναρχων, σπασμωδικών ανταγωνισμών των Δυτικών δυνάμεων όχι μόνο με τους «ανατολικούς ολοκληρωτισμούς» (Ρωσία, Κίνα) αλλά και με εταίρους και συμμάχους. Εδώ πια έχει χαθεί η μπάλα και κυριαρχεί απροσχημάτιστα το «ο σώζων εαυτόν σωθήτω». Στη γαλλική περίπτωση, οι κορυφές των παγόβουνων εμφανίζονται λόγου χάρη στην κατάρρευση των σχημάτων γαλλογερμανικής συνεργασίας (και) στον αμυντικό τομέα: μετά τον απότομο τερματισμό του κοινού προγράμματος ανάπτυξης ενός μαχητικού αεροσκάφους επόμενης γενιάς, τώρα ανακοινώθηκε αιφνιδιαστικά και η διακοπή του κοινού προγράμματος κατασκευής ενός άρματος μάχης που θα διαδεχόταν το γερμανικό Leopard 2 και το γαλλικό Leclerc…
***
Επιστρέφοντας στο κυρίως θέμα, προσυπογράφουμε αυτό που τονίζει ο οικονομολόγος, ερευνητής και πανεπιστημιακός Ντομινίκ Ρεντόρ σε πρόσφατο άρθρο του[2]: «Δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό η τρέχουσα εξέγερση των μαθητών λυκείου να καταστέλλεται από το αστυνομικό και το δημοσιογραφικό σύστημα, καθώς και από τους υπερασπιστές του στάτους κβο που προσκολλώνται στα προνόμιά τους. Τα αιτήματά τους πρέπει να ακουστούν, και να τεθούν στην πρώτη γραμμή των πολιτικών συζητήσεων και προγραμμάτων των μελλοντικών προεδρικών εκλογών. Είναι οι πολίτες του αύριο».
[1] «Γαλλία: Συνεχίζεται ο μαθητικός ξεσηκωμός» (φύλλο 792).
[2] www.atterres.org, 13/10.2026.
Έκκληση των Κίτρινων Γιλέκων*
Κίτρινα Γιλέκα, Γενιά Ζ, Αγανακτισμένοι, αγρότες, πυροσβέστες, εργάτες, καθηγητές, εργαζόμενοι στον τομέα της υγείας, ακτιβιστές για το κλίμα, κάτοικοι των γειτονιών, συνταξιούχοι: το Σάββατο 17 Οκτωβρίου, παντού, οργανώνονται οι αγώνες μας, εκφράζονται τα αιτήματά μας και χτίζεται η αλληλεγγύη μας.
Βαρεθήκαμε! Βαρεθήκαμε να πληρώνουμε όλο και πιο ακριβά τη βενζίνη, τα ψώνια και το ενοίκιο, ενώ η Total Energies βγάζει 11 δισεκατομμύρια δολάρια σε έξι μήνες. Βαρεθήκαμε να ακούμε ότι δεν υπάρχουν πια χρήματα, στη δεύτερη χώρα στον κόσμο σε μερίσματα για τους «επενδυτές». Βαρεθήκαμε μια δημοκρατία όπου ψηφίζουμε κάθε πέντε χρόνια και όπου στο ενδιάμεσο πρέπει να το βουλώνουμε.
Από την εκλογή του Μακρόν, το πετρέλαιο αυξήθηκε κατά 86% και ο κατώτατος μισθός μόνο κατά 26%. Ο προϋπολογισμός του 2027, που παρουσιάστηκε την 1η Οκτωβρίου, παγώνει τα επιδόματα στέγασης, παγώνει τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων, και αφαιρεί 5,5 δισεκατομμύρια ευρώ από τους συνταξιούχους. Για τα υπερκέρδη του πετρελαίου, όμως, ούτε ένα σεντ φόρου.
Η γενιά που ήταν δέκα ετών το 2018 μεγάλωσε με τις εικόνες από τα μπλόκα στους κυκλικούς κόμβους. Στις 21 Σεπτεμβρίου, οι μαθητές και οι μαθήτριες του Créteil μπλόκαραν το λύκειό τους. Δύο εβδομάδες αργότερα, ολόκληρη η χώρα ακολούθησε, μέχρι και τα πανεπιστήμια.
Η απάντηση της κυβέρνησης: πλαστικές σφαίρες, δακρυγόνα, χειροβομβίδες, γκλομπ, χιλιάδες συλλήψεις και προφυλακίσεις. Στην Τουρ, ένας 16χρονος μαθητής λυκείου έχασε ένα μάτι. Στο Λενς, ένας 15χρονος έχασε ένα χέρι. Εμείς, που γνωρίζουμε καλά αυτά τα όπλα πολέμου και έχουμε υποστεί πολυάριθμους ακρωτηριασμούς, λέμε: Όποιος απλώνει τα χέρια του ενάντια στα παιδιά, απλώνει τα χέρια εναντίον όλων μας.
Στις 17 Οκτωβρίου, οι βετεράνοι των κυκλικών κόμβων και οι μαθητές των οδοφραγμάτων, οι γονείς και η γενιά του TikTok συναντιόμαστε. Και μαζί μας, όλη η οργή.
– Αγρότες και αγρότισσες, πυροσβέστες, εργάτες, μισθωτοί, ψαράδες, οδηγοί φορτηγών: Η οργή ξεχειλίζει. Συνδικάτα, κηρύξτε απεργίες!
– Καθηγητές, εργαζόμενοι στον τομέα της υγείας, ταχυδρόμοι, υπάλληλοι των δημόσιων υπηρεσιών, σχολεία χωρίς αναπληρωτές, επείγοντα νοσοκομείων κλειστά τη νύχτα, ταχυδρομεία που βάζουν λουκέτο…
– Διαδηλωτές για το κλίμα: Είναι απαραίτητο να αγωνιστούμε μαζί για να σταματήσουμε την αρπακτικότητα των πολυεθνικών και των κυβερνήσεων που τις υπηρετούν.
– Λαϊκές γειτονιές: Έχετε βιώσει την καταστολή και τις ταπεινώσεις πολύ πριν τα Κίτρινα Γιλέκα, ενώ ο ρατσισμός εξακολουθεί να χρησιμεύει για να διαιρεί όσους ζουν με το ελάχιστο.
– Συνταξιούχοι, άτομα με αναπηρία, άνεργοι, εργαζόμενοι σε επισφαλείς θέσεις εργασίας: Η 17η Οκτωβρίου είναι επίσης η Παγκόσμια Ημέρα κατά της Φτώχειας.
Όλη αυτή η οργή έχει τους ίδιους υπεύθυνους. Στις 17 Οκτωβρίου, ας γίνουμε εκατομμύρια, κι ας το κάνουμε με κάθε τρόπο, παντού! Όλοι μαζί, όλοι μαζί!
* Αποσπάσματα από την ιστοσελίδα κινητοποίησης www.17octobregiletjaune.net
