Βενζίνη και παράδοξα στη Βολιβία

Η τιμή της βενζίνης και του πετρελαίου στη Βολιβία είναι κατά ένα τρίτο περίπου χαμηλότερη από αυτή των γειτονικών χωρών. Τα βολιβιάνικα καύσιμα, ανέκαθεν, περνούσαν παράνομα στη Χιλή, το Περού και τη Βραζιλία. Ο Μοράλες πήρε την απόφαση να τελειώνει με το λαθρεμπόριο, ανεβάζοντας την τιμή των καυσίμων στο επίπεδο των γειτονικών χωρών.

Η υπόθεση της κανονικοποίησης, άλλη μια «βρόμικη» δουλειά για την Ελλάδα

Στη συνέντευξη Τύπου που έδωσε ο Ισραηλινός ΥΠΕΞ Λίμπερμαν με τον Έλληνα ΥΠΕΞ, κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στην Ελλάδα την προηγούμενη εβδομάδα, η πρώτη φράση του μετά τις ευχαριστίες ήταν: «Γνωρίζουμε και δίνουμε έμφαση στις σχέσεις που έχει η Ελλάδα με όλες τις άλλες χώρες της περιοχής. Θα είμεθα, δε, ιδιαίτερα ευτυχείς εάν η Ελλάδα μπορεί ακόμα περισσότερο να βοηθήσει στη σύσφιγξη σχέσεων ανάμεσα στο Ισραήλ και τις γειτνιάζουσες προς αυτό χώρες».

Η Εποχή του Φράκτη

Ποια τείχη ανά τον κόσμο ζήλεψε ο Χρήστος Παπουτσής

Ο προπέτης και πολεμοκάπηλος (ψεύτης) Tony… Bliar

Στις 21 τρέχοντος μηνός ο πρώην πρωθυπουργός της Βρετανίας, Τόνι Μπλερ, παρουσιάστηκε για δεύτερη φορά στην Επιτροπή Τσίλκοτ, ή Επιτροπή Δημόσιας Έρευνας για το ρόλο του Ηνωμένου Βασιλείου στην εισβολή και τον πόλεμο στο Ιράκ.

Ο όχλος, μια κακότροπη μεταβλητή

Όχι, δεν ήταν όλα τακτοποιημένα. Η κατάσταση στον αραβικό κόσμο, πριν ακόμη την εξέγερση στην Τυνησία, ήταν πιο ρευστή απ’ όσο φαινόταν ή θα επιθυμούσαν οι ισχυροί του πλανήτη. Η παλαιστινιακή αντίσταση, ο παράγοντας Χεσμπολά στο Λίβανο που ανάγκασε ολόκληρο Ισραήλ σε στρατιωτική αναδίπλωση, η Συρία που δεν είναι ευθυγραμμισμένη, είναι ορισμένα παραδείγματα.

Ο λαός δεν αναγνωρίζει την κυβέρνηση «εθνικής ενότητας» στην Τυνησία

Της Αριάδνης Αλαβάνου.

Πόσο πειστικός μπορεί να είναι ένας πολιτικός που είχε κορυφαία αξιώματα στο δικτατορικό καθεστώς, όταν υπόσχεται «πλήρη ρήξη με το παρελθόν»; Καθόλου, από ό,τι φαίνεται από τις αντιδράσεις των Τυνήσιων που δεν αναγνωρίζουν τη μεταβατική κυβέρνηση και ακόμη διαδηλώνουν σε όλες τις μεγάλες πόλεις, απαιτώντας τη διάλυση του Συνταγματικού Δημοκρατικού Κόμματος του ανατραπέντος προέδρου Μπεν Αλί και του δικτατορικού κρατικού μηχανισμού.

Εξεγέρσεις στη Βόρεια Αφρική: Τυνησία και Αλγερία σε κοινωνική αναταραχή

Μεγάλες και εκτεταμένες κοινωνικές  αναταραχές στην Τυνησία και στην Αλγερία χαρακτήρισαν τις πρώτες δύο εβδομάδες του καινούργιου έτους. Στο υπόβαθρό τους το εκρηκτικό πρόβλημα της ανεργίας σε κοινωνίες που 60-70% του πληθυσμού αποτελείται από νέους κάτω των 30 ετών, και η αύξηση των τιμών στα τρόφιμα, που έχει κλιμακωθεί ιδίως μετά την απαγόρευση εξαγωγής σιτηρών από τη Ρωσία, λόγω των καλοκαιρινών πυρκαγιών,  και την Ινδία, και το χρηματιστηριακό παιχνίδι με τις τιμές των τροφίμων  που παίζεται στην πλάτη των φτωχών χωρών και των φτωχών πληθυσμών των άλλων χωρών.
Τις τύχες της Βόρειας Αφρικής όπως και όλης της ηπείρου επηρεάζει επίσης ο ανταγωνισμός ισχύος  των ισχυρών κρατών που έχουν πέσει  «με τα μούτρα» στους πλουτοπαραγωγικούς πόρους της. Φαίνεται όμως ότι δεν θα είναι εύκολο να ξεμπερδέψουν με τους λαούς και ιδιαίτερα τον μεγάλο νεανικό πληθυσμό που διεκδικεί καλύτερη ζωή.

Συμμαχία Ελλάδας – Ισραήλ: Ένα αγκάθι στη συνείδησή μας

Ένα ακόμα επεισόδιο στη νέα ιστορία αγάπης ανάμεσα στην ελληνική και την ισραηλινή κυβέρνηση, αποτέλεσε η επίσκεψη του Ισραηλινού ΥΠΕΞ στην Ελλάδα την εβδομάδα που μας πέρασε. Οι φασιστικές πράξεις κι εκφράσεις του Λίμπερμαν δεν έχουν τέλος. Δεν είναι, βέβαια, μακριά από τις επιλογές της κυβέρνησής του, η οποία συχνά χρησιμοποιεί σαν άλλοθι τον εύθραυστο «κυβερνητικό συνασπισμό» για να προωθήσει τις δικές της επιλογές (βλέπε όρκος αφοσίωσης στο εβραϊκό κράτος από τους Παλαιστίνιους πολίτες του Ισραήλ, επέκταση των εποικισμών κ.ά.).  Κλιμακώνοντας την κατοχή, τη φασιστικοποίηση στο εσωτερικό της χώρας (όπως δείχνει το παρακάτω τελευταίο επεισόδιο) αλλά ταυτόχρονα αντιμετωπίζοντας αυξανόμενη κρίση διεθνούς νομιμοποίησης, η ισραηλινή κυβέρνηση αναζητά στην αγκαλιά της ελληνικής κυβέρνησης τα απαραίτητα οικονομικά και στρατηγικά στηρίγματα και κυρίως τη βελτίωση της δημόσιας εικόνας της.

Κλιμάκωση του πολέμου κατά των δημοσίων υπαλλήλων στην Αμερική

Είναι αλήθεια ότι περίμεναν καιρό, αλλά να τώρα με την κρίση, η ευκαιρία επιτέλους ήρθε. Από την εποχή της Θάτσερ, τότε που η Σιδηρά Κυρία αποφάσισε να τσακίσει τα εργατικά συνδικάτα, μέχρι σήμερα πέρασαν 30 ολάκερα χρόνια. Η προσπάθειά της δεν πήγε χαμένη. Έδρεψε καρπούς και, μάλιστα, πλούσιους.
Η συμμετοχή των εργαζομένων στα συνδικάτα του ιδιωτικού τομέα στη Βρετανία, από 44% που ήταν τότε, βρέθηκε σήμερα στο 15%. Η απίσχνανση αυτή, που θαρρείς και οφειλόταν σε επικίνδυνο ιό, πέρασε τα σύνορα, πέταξε πάνω από πελάγη και ωκεανούς και μόλυνε όχι μια, όχι δύο, αλλά ολόκληρο τον ΟΟΣΑ, με την αναλογία των οργανωμένων ιδιωτικών υπαλλήλων να συρρικνώνεται περίπου στο 20%. Ενώ στην Αμερική που, έτσι κι αλλιώς, δεν είχε και καλό ιστορικό τουλάχιστον από το ’50 και δώθε, η αναλογία αυτή από 20% το 1979, έπεσε στο 7%.

Άγριος Νότος

Το συγκλονιστικό γεγονός της απόπειρας δολοφονίας της Γκαμπριέλ Γκίφορντ, βουλευτίνας του Δημοκρατικού Κόμματος των ΗΠΑ, από ένα νέο 22 ετών, τον Λι Τζάρεντ Λάφνερ, που άφησε πίσω του 6 νεκρούς (ανάμεσα στους οποίους ένα κορίτσι 9 ετών και τον ομοσπονδιακό δικαστή Τζον Ρολ) και 14 τραυματίες, στην πόλη Τούσον της Αριζόνας, παίρνει ακόμη πιο συγκλονιστικές διαστάσεις από ορισμένα μεταγενέστερα γεγονότα. Ιερέας εκκλησίας Βαπτιστών δηλώνει ότι οι πιστοί του θα διαδηλώσουν στην κηδεία του εννιάχρονου κοριτσιού με σύνθημα «Ο Θεός μισεί τους Καθολικούς». Η οικογένεια της εννιάχρονης είναι καθολική. Συμπέρασμα: «Καλά να πάθει».