Η αθώωση του Νίκου Ρωμανού και ενός ακόμη κατηγορουμένου, λόγω σοβαρών αμφιβολιών, στη δίκη για την έκρηξη σε διαμέρισμα στους Αμπελόκηπους το 2024, ήρθε έπειτα από σχετική εισαγγελική πρόταση. Υπό φυσιολογικές συνθήκες, η παραπάνω εξέλιξη θα έπρεπε να θεωρείται δεδομένη ‒ για την ακρίβεια, δεν θα έπρεπε καν να είχαμε φτάσει σε αυτό το σημείο.
Και αυτό γιατί ο Ν. Ρωμανός εμπλέκεται στην υπόθεση της έκρηξης με βάση την εύρεση ενός δακτυλικού του αποτυπώματος στο εξωτερικό μέρος μιας βρώμικης πλαστικής σακούλας, εντός της οποίας βρέθηκε ένα όπλο. Βέβαια, στο εξωτερικό της σακούλας υπήρχαν και άλλα αποτυπώματα, πολλά από τα οποία αταυτοποίητα, ενώ, αντίθετα, στο όπλο δεν βρέθηκε κανένα αποτύπωμα· ήταν δηλαδή καθαρό. Και όμως, με αυτό και μόνο το στοιχείο, ο Ν. Ρωμανός όχι μόνο βρέθηκε κατηγορούμενος, αλλά προφυλακίστηκε για 16 μήνες, αφού πρώτα του αρνήθηκαν τη δυνατότητα να τεθεί, αντί αυτού, σε κατ’ οίκον περιορισμό.
Δυστυχώς, η κατάσταση της Δικαιοσύνης στην Ελλάδα είναι τέτοια, που ακόμη και για κινήσεις που μοιάζουν αυτονόητες στον κοινό νου, χρειάζεται να αποδίδονται εύσημα στον / στη δικαστικό λειτουργό που τις έπραξε. Ακόμη όμως και με δεδομένη αυτή την πρόταση, η οποία πραγματικά την τελευταία στιγμή γλιτώνει την ελληνική Δικαιοσύνη από έναν ακόμη διασυρμό, τι γίνεται με όσα έχουν προηγηθεί;
Δεν αποτελεί περίπτωση ρεβανσισμού όλη η πορεία της υπόθεσης μέχρι τώρα; Αλλιώς, ποιος είναι ο λόγος που, με τόσο σαθρές αποδείξεις και παρά την καλή συμπεριφορά του ίδιου αφότου εξέτισε την ποινή του, αποφασίστηκε η πολύμηνη προφυλάκισή του; Δεν αποτελεί μια ακραία μεροληπτική στάση η εξάντληση της αυστηρότητας της Δικαιοσύνης στον Ν. Ρωμανό, ενώ το ίδιο ούτε κατά διάνοια δεν συμβαίνει όταν στη θέση του κατηγορούμενου βρίσκονται πολιτικά πρόσωπα, αστυνομικοί ή παρατρεχάμενοι του πολιτικού συστήματος;
Με βάση, μάλιστα, και τη σχετικά πρόσφατη συνήθεια ανώτατων δικαστικών να παρεμβαίνουν στον δημόσιο βίο, αποτελεί ερώτημα πώς, ενώ με τόση ευκολία τοποθετούνται για την υπόθεση των Τεμπών, δεν κατάφεραν να κάνουν αντίστοιχο θόρυβο και για μια υπόθεση όπου η Δικαιοσύνη μοιάζει να βρίσκεται τραγικά εκτεθειμένη.
I.K.
