Η κυβερνητική προπαγάνδα έχει ξεπεράσει κάθε όριο. Όποιος ασκεί κριτική στους χειρισμούς της εξωτερικής πολιτικής κατηγορείται ότι κάνει «αντιπολίτευση στη χώρα» και υιοθετεί «τα επιχειρήματα της Τουρκίας». Μια βολική αντιστροφή της πραγματικότητας: αντί να απολογείται η κυβέρνηση για τις επιλογές της, εγκαλεί όσους τολμούν να θέτουν ερωτήματα. Ο πατριωτισμός ταυτίζεται με την κυβερνητική γραμμή και η υπεράσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων με τη σιωπή απέναντι στους χειρισμούς της.
Απέναντι σε αυτή την κατάσταση, οι αντιδράσεις της αντιπολίτευσης παραμένουν ανεπαρκείς. Παρά τις επιμέρους καταγγελίες, περιορίζονται κυρίως εντός των κοινοβουλευτικών τειχών, σε δηλώσεις, ερωτήσεις και αιτήματα ενημέρωσης. Ο Γιώργος Γεραπετρίτης θα ενημερώσει το Σάββατο 14 Νοεμβρίου τους πολιτικούς αρχηγούς για τις εξελίξεις και τη γαλλική ρηματική διακοίνωση. Και τι θα αλλάξει; Κατόπιν εορτής, αφού έχουν προηγηθεί οι διαβουλεύσεις, οι διπλωματικές συνεννοήσεις και η διαμόρφωση νέων δεδομένων επί του πεδίου, οι αρχηγοί θα πληροφορηθούν όσα η κυβέρνηση επιλέξει να τους παρουσιάσει. Ακόμη και η παράδοση του ίδιου του εγγράφου παραμένει αβέβαιη.
Τίθεται ευθέως ζήτημα δημοκρατίας. Με ποιο δικαίωμα μια κυβέρνηση διαχειρίζεται εν κρυπτώ ζητήματα κυριαρχίας και κυριαρχικών δικαιωμάτων, εμπλέκοντας τη χώρα σε διπλωματικά παζάρια με άγνωστους όρους και συνέπειες; Ποιος της έδωσε λευκή επιταγή να μετατρέπει τη δυνατότητα άσκησης εθνικών δικαιωμάτων σε αντικείμενο συνεννοήσεων μεταξύ ξένων κυβερνήσεων και επιχειρηματικών συμφερόντων; Και γιατί η κοινωνία πρέπει να πληροφορείται τα τετελεσμένα μόνο αφού αυτά έχουν διαμορφωθεί;
Χρειάζεται αντιπολίτευση που να καταγγέλλει αυτή την πορεία, αλλά κυρίως να συμβάλει στην ανακοπή της. Όχι άλλοι ανέξοδοι φραστικοί βερμπαλισμοί και κοινοβουλευτικές κοκορομαχίες. Απαιτείται ουσιαστικός έλεγχος των κυβερνητικών χειρισμών, δημοσιοποίηση των κρίσιμων διπλωματικών εγγράφων, απαίτηση για πλήρη ενημέρωση της κοινωνίας και δημόσια συζήτηση για τις στρατηγικές επιλογές της χώρας. Να σπάσει η σιωπή που περιβάλλει τα εθνικά ζητήματα, να αποκτήσει η κοινωνία λόγο και δυνατότητα παρέμβασης.
Δ. Γκ.
