Με ΜΑΤ και χημικά αντιμετωπίστηκαν κάτοικοι των Προσφυγικών της Λ. Αλεξάνδρας και αλληλέγγυοι που βρέθηκαν έξω από το Δημαρχείο Χαϊδαρίου, την ώρα που συνεδρίαζε εκεί το Περιφερειακό Συμβούλιο. Τα αιτήματά τους σχετίζονται με τον αγώνα που δίνουν εδώ και καιρό για την υπεράσπιση της γειτονιάς τους από τα σχέδια ανάπλασης που προχωρά η Περιφέρεια και εργολάβοι.
Η Περιφέρεια Αττικής και η κυβέρνηση δεν φαίνονται διατεθειμένες να κάνουν βήμα πίσω. Μπορεί να δηλώνουν ότι «δεν τίθεται θέμα κατεδάφισης ή εγκατάλειψης», μπορεί να δηλώνουν έτοιμοι «να μεριμνήσουν για την στέγαση των σημερινών κατοίκων σε δομές», όμως δεν εγκαταλείπουν τα σχέδια εκκένωσης των κτιρίων και ανάπλασης τους με όρους real estate. Το σχέδιο για «νέες σύγχρονες κοινωνικές κατοικίες» γίνεται σχέδιο αρπαγής της γειτονιάς από τους κατοίκους της, και παράδοσής της στα κάθε λογής συμφέροντα. Γνωρίζουν πολύ καλά οι διαμένοντες στα προσφυγικά, πως αν φύγουν (έστω προσωρινά), αν διαλυθεί η κοινότητα τους, κανείς δεν θα μείνει για να υπερασπιστεί τη γειτονιά. Και γι’ αυτό επιμένουν.
Το δίκαιο των αιτημάτων δίνει δύναμη και αντοχή σε έναν αγώνα που συνεχίζεται, με επίκεντρο την απεργία πείνας του Αριστοτέλη Χατζή που πλέον φτάνει τις 85 ημέρες (με τη στήριξη και της δεύτερης απεργού πείνας Suzon Doppagne, που ξεκίνησε την απεργία πείνας την Πρωτομαγιά). Μαζί πυκνώνουν και οι δράσεις αλληλεγγύης και ενημέρωσης ευρύτερα της κοινωνίας. Και όμως η θεσμική αδράνεια, αδιαφορεί για την ζωή, αδιαφορεί για την κοινότητα, αδιαφορεί για την γειτονιά. Ο αγώνας δίνεται και απέναντι σε αυτή την συστημική αδιαφορία.
Ν.Τ.
