περίπτερο ιδεών

Γνώρισα από κοντά τον Βίκτωρα Σαρηγιαννίδη στο σπίτι του ευπατρίδη Χρήστου Γαλανίδη, στην Κηφισιά. Του Στέλιου Ελληνιάδη

Περιμένοντας ένα πρωί στην Ευελπίδων, μάρτυρας σε μια δίκη, μίλαγα με τους ανθρώπους που βρίσκονταν εκεί από βάσανα κι από μπλεξίματα.

Το καινούργιο δεν θα βγει μέσα από την αναπαραγωγή του παλιού. Θα βγει μέσα από τη ρήξη και τη διαφοροποίηση από το παλιό.

Η Αριστερά δεν έχει ακόμα κερδίσει την εμπιστοσύνη του κόσμου.

Τα πάντα αλλάζουν προς το χειρότερο, το πολύ χειρότερο. Κι εμείς πρέπει να κάνουμε συνεχώς διορθώσεις στις πολιτικές μας.

Άνθρωποι μονάχοι. Δεν είναι καινούργιο, ούτε θα εκλείψει ποτέ. Η διαφορά είναι ότι μιλάμε πια για μαζικό φαινόμενο.

Για δύο συνεχόμενες θητείες, στην πρώτη δεκαετία της νέας χιλιετίας, σαν γενικός γραμματέας και πρόεδρος του Συλλόγου Εκδοτών Βιβλιοπωλών Αθηνών (ΣΕΒΑ), ξεναγούσα, μεταξύ άλλων καθηκόντων, τους υπουργούς που επισκέπτονταν την ετήσια Έκθεση Βιβλίου στα περίπτερα των εκδοτικών οίκων.

«Ο πιο ασφαλής δρόμος προς τα μεγάλα κέρδη περνούσε μέσα από τον εκφυλισμό του πνευματικού επιπέδου…», γράφει στο «Εκδότες χωρίς εκδότες» (εκδ. Πόλις) ο Αντρέ Σίφριν, που έφυγε από τη ζωή πριν από λίγες μέρες, αναλύοντας με παραδείγματα και ονόματα την κατάσταση που διαμορφώθηκε στην Αμερική όταν οι μεγάλες επενδυτικές εταιρίες και οι «βαρόνοι» των ΜΜΕ, έβαλαν χέρι στο βιβλίο.

Φύγε,  γιε μου, να σωθείς!, του είπα, αλλά μην πας στη Γερμανία της Μέρκελ.