Η τάση, ο πειρασμός και η πραγματικότητα της ΔΗΜΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ

Αυτά που συμβαίνουν τούτες τις μέρες στην Ευρώπη, όπου ένα μεγάλο κύμα διαμαρτυριών αποκτά χαρακτήρα κοινωνικής έκρηξης (Γαλλία, Αλβανία, Ισπανία, Ιταλία κ.α.), δείχνουν όχι μόνο τις προθέσεις αλλά και τους σχεδιασμούς που ήδη υπάρχουν για την αντιμετώπιση του σύγχρονου «κοινωνικού ζητήματος». Είχαν προηγηθεί 40 χρόνια νεοφιλελευθερισμού και αναδιαρθρώσεων, το «τεστ» και οι μηχανισμοί ψηφιακού και βιοπολιτικού ελέγχου την περίοδο της πανδημίας, η ορμητική είσοδος στην «πολεμική οικονομία», που απαιτεί ακόμα μεγαλύτερο «αφοπλισμό» των κοινωνικών δικαιωμάτων με θηριώδεις περικοπές σε παιδεία-υγεία-συντάξεις, και τελευταία η ενεργειακή καταιγίδα. Τώρα, τηρουμένων των αναλογιών, συμβαίνει κάτι σαν την «τιμωρία» της Ελλάδας το 2010, όπου...