fbpx

Jean Bricmont: Το τέρας του «ανθρωπιστικού» πολέμου

Οι μηχανισμοί προπαγάνδας ενεργοποιούνται για να νομιμοποιήσουν τους πολέμους που γίνονται με το πρόσχημα της υπεράσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ο Jean Bricmont, εξετάζει τις μεθοδεύσεις για τη δημιουργία αυτού του απαραίτητου υπόβαθρου, για τη διεξαγωγή των σύγχρονων πολέμων και κάνει συγκρίσεις με τα αντίστοιχα μοντέλα που χρησιμοποιήθηκαν για τη στήριξη της αποικιοκρατίας και των πολέμων, πραξικοπημάτων και εισβολών σε ανεξάρτητες χώρες, με πρόσχημα την πρόληψη ή καταστολή της κομμουνιστικής απειλής.

Δημήτρης Μητροπάνος: Κάνε κάτι να χάάάάσω το τρένο…

Του Στέλιου Ελληνιάδη
Πρωτάκουσα τον Μητροπάνο να τραγουδάει, στο Στορκ, ένα από τα πιο κυριλέ κοσμικά μαγαζιά της καλής εποχής της «παραλίας», στον Άγιο Κοσμά, με το μεταξωτό πουκάμισο ανοιχτό, όπως ταίριαζε στα λαϊκά παιδιά, τύπου Πουλόπουλου. Με τη διαφορά ότι ο Μητροπάνος είχε κρεμασμένο στο στήθος του από μια χρυσή αλυσίδα ένα μικρό σφυροδρέπανο αντί για το κλασικό σταυρουδάκι!

Όχι δάκρυα για τα «κλαψιάρικα» τραγούδια

Στις δεκαετίες 1930, 1940 και 1950, που το ρεμπέτικο και το λαϊκό τραγούδι είναι στο φόρτε τους, υπάρχει διάσταση απόψεων στην κοινωνία για την...

Το Χημείο απεγνωσμένα ζητάει βοήθεια!

Τέλη του 2008, έγραψα στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία ένα μεγάλο άρθρο για το Χημείο. Οι μαστόροι δούλευαν στο εσωτερικό και το εξωτερικό του μεταμορφώνοντας ένα...

Αθήνα: η πόλη πεθαίνει εκ προμελέτης!

Ετοιμάζομαι να διασχίσω την άδεια από αυτοκίνητα Σταδίου και βλέπω να έρχεται από την Ομόνοια με φόρα ένα από τα κόκκινα δίπατα λεωφορεία που...

Prince: Αλλιώτικος, ιδιοφυής, ριζοσπαστικός!

Υπάρχουν, και είναι φυσικό να υπάρχουν, μερικά πράγματα που είναι πολύ αμερικάνικα. Μα πάρα πολύ αμερικάνικα. Τόσο στο επίπεδο της μαζικής παραγωγής όσο και...

Το θαύμα του καπιταλισμού: Ο καπιταλισμός της καταστροφής καραδοκεί παντού!

Οι καταστροφές δημιουργούν συνθήκες «επανεκκίνησης». Αυτό που οι εργολάβοι αποκαλούν «λευκό χαρτί για να γράψεις ό,τι θέλεις όπως θέλεις». Στις κατασκευές, την παιδεία, το εμπόριο, τον πολιτισμό.

Η Πόλυ Πάνου ταξιδεύει άφθαρτη

Η Πόλυ δεν ανέβηκε στα τραπέζια. Δεν ήτανε το στυλ της. Δεν χρειαζόταν καν να κουνιέται σύγκορμη. Σε μάγευε ακίνητη, σχεδόν ακίνητη.

Ένα τραγούδι για τον Μπελογιάννη, από την ψυχή του ισπανικού και του ελληνικού αντιφασιστικού...

Ήμουνα μόνο 23. Φοιτητής επί πτυχίω στη Νομική, εργαζόμενος στη Λύρα. Μετά από τον Χατζιδάκι, τον Σπανό και τον Μαμαγκάκη, γνώρισα και τον Αργύρη Κουνάδη. Ήταν καθηγητής στο πανεπιστήμιο του Φράιμπουργκ και είχε έρθει στην Ελλάδα για να ηχογραφήσει ένα κύκλο τραγουδιών που είχε συνθέσει πάνω σε στίχους του Βαγγέλη Γκούφα. Ήμουν ήδη μπλεγμένος στο αντιδικτατορικό κίνημα που αναπτυσσόταν στα πανεπιστήμια.

Πες μου τους φίλους σου…

Τα χρόνια που ασχολούμαι με την Αριστερά διαπίστωσα ότι δεν είχε ξένους φίλους, με τη διπλή έννοια: των ανθρώπινων σχέσεων και της αγωνιστικής συνοδοιπορίας....