Ἡ ἀτμόσφαιρα ἠλεκτρισμένη
του Μανώλη Κοττάκη* Τό γήπεδο, ὅπως τά βλέπουμε ἐμεῖς ὡς Ἑλλάδα –ὡς κυβέρνηση ἐννοῶ– μπορεῖ νά μοιάζει εὐνοϊκό γιά τά συμφέροντά μας, λοιπόν. Εἶναι ὅμως;...
Αυτό που έρχεται
Του Νίκου Λάιου* Το δοκίμιο «Αυτό που έρχεται», ολοκληρωμένο στις 20/10/2001, γράφτηκε σαν σχόλιο πάνω στην επίθεση της 11/9/2001 στο «Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου», η οποία...
Η κρίση της νεωτερικότητας και ο Χρόνος – Η ώρα Μηδέν
του Δημήτρη Ν. Γιαννάτου* Ο χρόνος διαλύεται
μέσα στη στιγμή
το ελάχιστο γίνεται
ο μέγιστος τύραννος. Βασανίζει ανθισμένες πληγές
γεμάτες χαμόγελα και υποσχέσεις
για κάτι άλλο, αυτό το άλλο
είναι που ζούμε...
Ένας λοχίας τοπικιστής
του Γιάννη Σχίζα Στον στρατό ήμουν απλός στρατιώτης. Τότε, το 1972, οι πόλεις και οι περιφέρειες είχαν τη σημασία τους, οι Αθηναίοι δεν ήταν πιο...
Η δίκη της ανθρωπότητας
του Ηλία Φιλιππίδη*
Σε ποια εποχή ζούμε;
Ζούμε στην εσχατολογική εποχή του παγκόσμιου πολιτισμού. Η κλιματική κρίση είναι το μήνυμα του πλανήτη μας και της ιστορίας,...
Οι υποκλοπές και ο «υποκειμενικός παράγοντας»
του Νίκου Σταθόπουλου* Ο νέος διοικητής της ΕΥΠ δηλώνει το αυτονόητο, ότι κάθε πολιτικός είναι δυνάμει παρακολουθούμενος. Παλιότερα, ένας μεγαλοβαθμοφόρος της Αστυνομίας, σε συγκέντρωση στα...
Είναι κανείς εδώ;
του Νίκου Σταθόπουλου* Η πιο κοινότοπη διαπίστωση των ημερών είναι η «κοινωνική σιωπή». Ενώ συμβαίνουν τα μύρια όσα, ενώ έθνος και κοινωνία οδεύουν ταχύρρυθμα σε...
Η ηττοπάθεια και η νίκη
του Γιάννη Σχίζα Λένε πως η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται, όμως το αντίθετο ισχύει – η ιστορία επαναλαμβάνεται αλλά πάντοτε πλαισιωμένη από πρωτότυπα στοιχεία. Απομένει σε...
Η χαμένη τιμή της Ιατρικής
Η κριτική στην επιστήμη και τις σύγχρονες τάσεις της, αντιμετωπίζεται στις μέρες μας σαν μια αναχρονιστική αίρεση. Ειδικά στο πεδίο της ιατρικής, προκειμένου οι...
Σκέψεις για έναν διασκορπισμένο ευρωπαϊκό κόσμο
Tου Δημήτριου Δ. Σουφλέρη* Σ’ αυτό λοιπόν τον καιρό του ψέματος και της φθοράς, της προπαγάνδας και της προδοσίας, το να προσθέσει κανείς λίγες ακόμη...