Συντροφικά μαχαιρώματα…

Γράφει ο Γιώργος Α. Λεονταρίτης Ισχυρά ρίχτερ κλονίζουν τα θεμέλια του ΣΥΡΙΖΑ και ο κίνδυνος κατάρρευσης είναι ορατός. Αποχωρήσεις, διαγραφές, αποδοκιμασίες, απειλές, οξύτατες δηλώσεις και...

Η ελληνική έννοια της πολιτικής

του Ηλία Φιλιππίδη*  …και μνημονεύετε Ιωάννη Καποδίστρια. Ο τελευταίος εθνικός μας ποιητής Οδυσσέας Ελύτης στο ελληνικό Άσμα ασμάτων, την εμβληματική ελεγεία «Άξιον εστί» και στο χαρακτηριστικό...

Σώσε για να σωθείς

της Γιούλη Ιεραπετριτάκη   Πέρασα τα παιδικά μου χρόνια στο Κράσι(1), συντροφιά με τους ήχους του νερού που κατεβαίνοντας ορμητικά από την οροσειρά της Δίκτης, ξεχείλιζε...

Η δεύτερη πατρίδα μου, η Σοβιετική Ένωση, εκεί που ράγισε η καρδιά μου!

Γράφει ο Ηλίας Μεταλλίδης.

Θεώρησα καλό να γράψω αυτό το κείμενο με αφορμή τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν πριν από 55 χρόνια (9 Σεπτεμβρίου 1955) στην πόλη Τασκέντ της μακρινής Σοβιετικής Δημοκρατίας του Ουζμπεκιστάν. Να ενημερώσω τους νεότερους και να εκθέσω τα αποτελέσματα των γεγονότων. Όχι γιατί κάνω κάτι σπουδαίο, αλλά έτσι, για φόρο τιμής στους συντρόφους μου, που μαζί πολεμήσαμε στα βουνά της Ελλάδας. Δεν μπορώ να φωτίσω αυτά τα εγκλήματα σε λίγες κόλλες χαρτί. Θα προσπαθήσω, αν μπορέσω, να εξηγήσω στους αναγνώστες πώς, για ποιους λόγους φτάσαμε στα δύο πογκρόμ ενάντια στους Έλληνες μαρξιστές-λενινιστές το Σεπτέμβρη του 1955 και το 1962, γιατί διαγράφηκαν 7.500 κομματικά μέλη σε σύνολο 8.000 και γιατί κακομεταχειρίστηκαν χιλιάδες και φυλακίστηκαν ή εξορίστηκαν στη Σιβηρία δεκάδες στελέχη του ΚΚΕ.

Μία ευχή για το 2018

Πάρε λίγο φως από τον ήλιο που ανατέλλει Κι όταν πάλι δύσει, αυτό το φως θα σε ζεσταίνει FF.C Το έγκλημα στους Αγίους Αναργύρους, όπου 46χρονος αστυνομικός...

Κρατικός φασισμός και εθνικός φασισμός

Του Δημήτρη Κωτσάκη

Λόγος, θυμός, πολιτισμός

Του Κώστα Λιβιεράτου   1 Αν προσέξει κανείς τις επιφυλλίδες συντηρητικών δημοσιογράφων και δημοσιολόγων τα τελευταία χρόνια, θα διακρίνει ένα βασικό δίπολο που οργανώνει τη σκέψη...

Γιατί δεν υπάρχει ανάλογη αντίδραση;

«Γιατί δεν κατεβαίνουν οι εργαζόμενοι στις συγκεντρώσεις;». Το ερώτημα αυτό άκουσα συχνά μετά την τελευταία πανεργατική απεργία, και είναι ένας προβληματισμός που υπάρχει σε όλο και περισσότερους συντρόφους. Του Γιώργου Κατερίνη.

Ημερίδα από την Ομάδα Προφορικής Ιστορίας Κυψέλης

Μια σημαντική πρωτοβουλία με πολλαπλά οφέλη για μια υποβαθμισμένη περιοχή