Η αλληλεγγύη είναι πλέον γεγονός.

Από μικρό με έμαθαν οι γονείς μου να λέω πάντα ευχαριστώ. Ευχαριστώ για τα παιχνίδια, ευχαριστώ για τα κεράσματα σε ξένα σπίτια… γενικά παράπονο από εμένα κάποιος, ότι δεν άκουσε ευχαριστώ, δεν είχε. Μέχρι την Τετάρτη. Με κάποιες ελάχιστες εξαιρέσεις, λίγοι ήταν αυτοί που αναφέρθηκαν στους αφανείς ήρωες που είχαμε την Τρίτη και την Τετάρτη. Αντιθέτως, κάποιοι πήγαν να τους βγάλουν και ψεύτες. Ο λόγος; Μα φυσικά για τους υπαλλήλους της Μετρό Α.Ε. του Συντάγματος. Που, παρ’ όλες τις πιέσεις που δέχτηκαν για να απεργήσουν, τελικά έκαναν αυτό που τους έλεγε η καρδιά τους. Όχι μόνο λειτούργησαν το Μετρό για να εξυπηρετήσουν τον κόσμο που ήθελε να φτάσει στο Σύνταγμα, αλλά στις δύσκολες ώρες μας προστάτεψαν. Οι υπάλληλοι του Μετρό στην ουσία αυτοδιαχειρίστηκαν το χώρο εργασίας τους και παραχώρησαν την αίθουσα εκδηλώσεων στον Ερυθρό Σταυρό για τους τραυματίες.
Ναι υπήρχαν, κύριε Λοβέρδο, και μάλιστα μετά τις έξι δεν ήταν οι γνωστοί λιπόθυμοι από τα χημικά, αλλά ήταν ματωμένοι (ακούτε κύριε Παπουτσή;). Όμως πήγαν και ένα βήμα παρακάτω. Ενώ θα μπορούσαν να κλειστούν μέσα στα γραφεία τους, αποφάσισαν να γίνουν οι φύλακες άγγελοί μας. Ήταν αυτοί που με δικά τους χρήματα αγόρασαν μάσκες και έλεγχαν την κίνηση στις σκάλες μην ποδοπατηθεί κανείς, ήταν αυτοί που όταν δεν βλέπαμε από τα χημικά μάς οδηγούσαν με ασφάλεια στις σκάλες του Μετρό, ήταν αυτοί που πήγαν να σταματήσουν την εισβολή των ΜΑΤ στο Μετρό και το πλήρωσαν με πολλά σημάδια.
Όμως ήταν και αυτοί που βοηθούσαν τα παιδιά του Ερυθρού Σταυρού (που είναι επίσης άξια συγχαρητηρίων), στη γρήγορη και ασφαλή μεταφορά εκείνων και των τραυματιών σε άλλο σταθμό όπου βρισκόταν ασθενοφόρο. Ήταν εκείνοι που όταν τους είπα ότι υπάρχει ένας λιπόθυμος άντρας σε ένα σημείο έτρεξαν αμέσως με ένα ύφος ενοχής, γιατί να μην το είχαν μάθει πιο μπροστά;
Χάρη σ’ αυτούς, λοιπόν, και η Πλατεία κρατήθηκε τελικά και δεν θρηνήσαμε θύματα. Χάρη σ’ αυτούς και τις πρόχειρες ανακοινώσεις από μια ντουντούκα, ο κόσμος δεν πανικοβλήθηκε και συμμετείχε ενεργά στο άνοιγμα διαδρόμων για να περνάνε οι ασθενείς. Δυστυχώς, το πιθανότερο είναι ότι θα έχουν προβλήματα με τη διοίκηση για αυτές τους τις κινήσεις.
Το λιθαράκι, όμως, μπήκε. Η αλληλεγγύη είναι πλέον γεγονός και όσο θα την έχουμε σίγουρα θα αντέξουμε μια μέρα παραπάνω από αυτούς.
Το ευχαριστώ είναι λίγο, μακάρι να μπορούσα να κάνω περισσότερα. Ευχαριστώ!

Σταύρος Παπαϊωάννου

Σχόλια

Σου άρεσε αυτό το άρθρο; Ενίσχυσε οικονομικά την προσπάθειά μας!