fbpx

Με την ψυχή στο στόμα

Στις 22/7/2011, κατά τη διάρκεια της καλοκαιρινής κατασκήνωσης της νεολαίας του Νορβηγικού Εργατικού Κόμματος στο νησί Ουτόγια, ένας οπλισμένος ακροδεξιός εξτρεμιστής σπέρνει θάνατο, πυροβολώντας...

Mε όχημα την ποίηση: ΕΖΡΑ ΠΑΟΥΝΤ (1885-1972)

Κάντο Ι Και τότε κατηφορίσαμε στο καράβι, Κυλήσαμε την καρένα στη θάλασσα του Θεού, Σηκώσαμε τ’άλμπουρο και το πανί στο μελανό τούτο καράβι, Και το φορτώσαμε μ’αρνιά, φορτώσαμε...

Με όχημα την ποίηση: Γκιγιώμ Απολλιναίρ (1880 – 1918)

Ακούω Ακούω το θόρυβο της πολιτείας Κι’ αιχμάλωτος δίχως ορίζοντα Δε βλέπω παρά ουρανό επίμονο Και τους γυμνούς της φυλακής μου τοίχους. Η ημέρα φεύγει κύτα την που φλέγεται Ένα...

Κόβοντας δέντρα στη Ρόδο…

Την περασμένη Κυριακή στη Ρόδο πραγματοποιήθηκε μια μεγάλη συγκέντρωση δεκάδων κατοίκων στη περίφημη «Ροδιακή Έπαυλη». Αιτία η σχεδιαζόμενη κοπή περίπου 30 δέντρων, στον περιβάλλοντα...

«Τάµατα θαύματα»

Με τον Αχιλλέα Χατζηαγοράκη ήμασταν συμφοιτητές στην Ξάνθη, στα τέλη του ’70, μέσα ’80. Έχω πολλά χρόνια να τον συναντήσω διά ζώσης. Πάντοτε όμως,...

Η αντονιονική πλήξη συναντά το μπωντλαιρικό σπλην

Μεταξύ νεοπλουτισμού, άκρατου καπιταλισμού και τζογαδόρικου εθισμού, ο κορυφαίος Ιταλός δημιουργός Μικελάντζελο Αντονιόνι ανιχνεύει στην Έκλειψη (Ειδικό Βραβείο της Επιτροπής, Κάννες 1962) το φλερτ...

Με όχημα την ποίηση: Τζώρτζια Ντάγκλας Τζόνσον (1880-1966)

Της γυναίκας η καρδιά Της γυναίκας η καρδιά ξεμυτάει με την αυγή, Αβάσταχτη αλαφροφτερώντας, μοναχό πουλί, Τα πυργιά, τις λαγκαδιές της ζωής πανωγυρνά, Στον ντόρο των αντιλάλων, σπίτι...

Μια μπροσούρα για την Καταλονία

του Γιώργου Κυριακού Μια μπροσούρα για την Καταλονία, των εκδόσεων «Ευτοπία», ίσως ταράξει τα λιμνάζοντα ύδατα μιας «αόριστης αντιεθνικιστικής ή στείρας αντι-ιμπεριαλιστικής συνθηματολογίας» όπως και...

Η πίστη είναι η ρίζα της ανθρώπινης δύναμης

της Ούρσουλας Λε Γκεν Εκείνη τη νύχτα, ενώ η Τακβέρ κοιμήθηκε, ο Σεβέκ έμεινε ξάγρυπνος, με τα χέρια κάτω απ' το κεφάλι, κοιτάζοντας τα σκοτάδια,...

Με όχημα την ποίηση: Κλωντ Μακ Κευ (1889-1948)

Σαν πρέπει να πεθάνουμε Σαν πρέπει να πεθάνουμε – μην ειν’ σαν τα καπριά Κυνηγητά, φραγμένα σε μεριά ντροπιαστική, Με γύρω ν’αλυχτάν’ λυσσάρια, λιμάρια τα σκυλιά, Τη μοίρα...