Ευρωπαίοι, ποιοι Ευρωπαίοι;

του Γιώργου Λιερού   Τα μεγάλα κοσμοπολιτικά κέντρα εξουσίας θα εξουσιάζουν τα μικρότερα κράτη, το έδαφός τους, την οικονομία τους και τους ανθρώπους τους κατά βούληση....

Είναι ένας άλλος κόσμος εφικτός;

Πώς απαντάει η Αριστερά σήμερα Του Βασίλη Στόλη*   Το ερώτημα για το αν αυτός ο κόσμος αλλάζει από μόνος του δεν είναι αρκετό. Το ότι αλλάζει...

Το σχολείο που καταρρέει είναι το προοδευτικό

Σε προηγούμενο φύλλο του Δρόμου ξεκίνησα κάποιες σκέψεις για την κατάσταση στην οποία βρίσκεται σήμερα το ελληνικό σχολείο («Το σχολείο καταρρέει», φ. 420, 8/9/2018)...

Το Μέλλον λιγοστεύει

του Τριαντάφυλλου Σερμέτη Όταν υπερτερεί κατά πολύ η νόηση έναντι του συναισθήματος ή αντίστροφα όταν υπερτερεί το συναίσθημα σε βάρος της νόησης, τότε επέρχεται βαθιά...

Για να μην ξεχνιόμαστε…

Η πρόταση του Α. Τσίπρα για κοινό υπουργό Υγείας δεν ήταν αθώα από πολλές πλευρές. Στρώνει το δρόμο για σχήματα συμπολίτευσης και κυβερνήσεις ειδικού...

Ναζιστική κατοχή (1941-1944) και μνημονιακή «κατοχή» (2010-;)

Σε άρθρο μας που δημοσιεύτηκε στις τοπικές εφημερίδες, πριν από 1,5 περίπου χρόνο, γινόταν λόγος για πάνω από μισό εκατομμύριο Έλληνες που θα πεθάνουν απ’ το Μνημόνιο.

H επανασυγκρότηση της ριζοσπαστικής Αριστεράς στο νέο τοπίο

Του Αλέξανδρου Σταθακιού*   Μπορούμε να θεωρήσουμε ότι το αποτέλεσμα των εθνικών εκλογών αποτυπώνει τις διαθέσεις των πολιτών σε ένα συγκεκριμένο χρονικό σημείο. Στην αποτύπωση αυτή,...

Μια υπέροχη και ευχάριστη συνωμοσία

Ανοίγοντας την Αυγή την Τρίτη, 10 Μαΐου 2011, διαπίστωσα με έκπληξη ότι βρίσκομαι μπροστά σε μια «συνωμοσία» και, παραδόξως, σε μια υπέροχη και ευχάριστη «συνωμοσία». Μια «συνωμοσία» για την οποία ευθύνονται ένα κείμενο του Α. Μανταδάκη, με τίτλο Βασίλω του Μεταξουργείου, και η παρουσίαση του βιβλίου του Θανάση Σκρουμπέλου, από τον Κ. Θεριανό, με τίτλο Μπλε καστόρινα παπούτσια.

Τα… «υποχρεωτικά»

Γράφει ο Γιώργος Α. Λεονταρίτης Να, λοιπόν, που το αλήστου μνήμης εκείνο «Απριλιανό» σλόγκαν «Αποφασίζομεν και διατάσσομεν», ξαναήρθε στην επικαιρότητα για άλλους λόγους. Δεν παύει...

Μια κοινωνική κατάσταση που τείνει να γίνει επαναστατική

Του Ανέστη Ταρπάγκου. Τα χαρακτηριστικά της ελληνικής κοινωνίας, στη διάρκεια της τελευταίας τριετίας, έχουν ριζικά μεταλλαχθεί σε όλα τα επίπεδα.