γνώμες

Ο πολύ εύστοχος τίτλος του Γ. Δελαστίκ Άνοιξαν οι πύλες της κολάσεως για τους εργαζόμενους δεν είναι υπερβολή, αφού τους τελευταίους μήνες εκτυλίσσεται η μεγαλύτερη επίθεση όλων των εποχών, οι κατακτήσεις της εργατικής τάξης σφυροκοπούνται λυσσαλέα, το εργατικό κίνημα δέχεται την πιο συντονισμένη και άγρια επίθεση του κεφαλαίου. Στην προσπάθεια της νεοφιλελεύθερης ανασυγκρότησης του κεφαλαίου δοκιμάζονται τα πιο άγρια, νοσηρά και ακραία κοινωνικά και πολιτικά σενάρια που έχουν πολυσύνθετους και πολύπλευρους στόχους - εντός και εκτός της χώρας.

Του Γιάννη Τσούτσια.

Η μεθόδευση Λοβέρδου, ώστε η κατεδάφιση σε εργασιακό-ασφαλιστικό να γίνει με προεδρικά διατάγματα παρακάμπτοντας τη Βουλή, αλλά και η δημόσια, επίσημη έκκληση Τσίπρα να αρνηθεί ο κ. Παπούλιας την υπογραφή τους, έφεραν τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας (ΠτΔ) στο επίκεντρο των πολιτικών εξελίξεων. Βέβαια, στη συνέχεια κάτω απ’ την απειλητική εσωκομματική κριτική ο Λοβέρδος υπαναχώρησε. Αν έπαιξε κάποιο ρόλο η παρέμβαση Τσίπρα (όπως βιάστηκε να πανηγυρίσει η Κουμουνδούρου) ή η τυχόν δυσφορία του ΠτΔ δεν είναι βέβαιο. Το σίγουρο είναι πως η διευρυνόμενη πολιτική κρίση αγγίζει τα όρια του ΠτΔ, ξαφνιάζοντας όλους όσοι φαντάζονταν ότι ο κ. Παπούλιας μένει στο απυρόβλητο, διασώζοντας υψηλά ποσοστά δημοφιλίας χρήσιμα για τους επόμενους γύρους.