γνώμες

Μια μικρή επέκταση μνήμης θα βοηθούσε, νομίζω, να εμπλουτιστεί η συζήτηση που εναύουν τα ερωτήματά σας.

Της Άννας Κόκκαλη. Απρίλιος 2010. Ολονύκτια ιεροτελεστία, στην πλατεία. Ετοιμάζονταν το κεσκέκι. Πανηγύρι, τ’ Άι Γιωργιού, στα Μελίσσια. Τα καζάνια σιγόβραζαν. Άναβαν γύρω απ’ τη φωτιά, ψήνονταν από τη ρακή και οι λέξεις: «Κουβέντα κάνουμε. Όχι καφενείο», θύμωσε ο κυρ-Αντώνης.
Υποδηματοποιός στα μεγάλα θέατρα, τώρα υπό σύνταξη θαυματοποιός παπουτσής για κάθε πενιχρό βαλάντιο, έδωσε σκέρτσο σε πολλά επώνυμα τακούνια που διέπρεψαν στο θεατρικό σανίδι. Το ένα ράφι για παπούτσια στο εργαστήρι του, το ’χει βιβλιοθήκη. Εκείνος έθεσε από νωρίς το θέμα.