εναλλάξ: Ούτις εμοί γ’ όνομα…

Φανταστείτε τον Πολύφημο, τον μονόφθαλμο Κύκλωπα, ως φιλότιμο και μεθοδικό δημοσκόπο. Φανταστείτε και τον Οδυσσέα ναυαγό, χαμένο στο πολιτικό πέλαγος. «Πώς σε λένε, πουλάκι μου;» ρωτάει ο Πολύφημος. «Ούτις εμοί γ’ όνομα… Κανένας τ’ όνομά μου, Κανένα με φωνάζουνε», απαντά ο Οδυσσέας, όχι από κάποια ιδιαίτερη ευαισθησία για την προστασία των προσωπικών του δεδομένων, ούτε γιατί φοβάται την παραβίαση του φορολογικού ή του τραπεζικού του απορρήτου.

Στα πεταχτά τ. 22

Παραμένει ανοιχτό το barθelonika - Παγώνουν τα τιμολόγια της ΕΥΑΘ

Φυσάει… βοριάς τ. 22

Η απάντηση
στον Δρόμο…

Δεν με νοιάζει αν ήταν φασίστες, πληρωμένοι παρακρατικοί ή το ακροδεξιό παρεάκι ηλιθίων της γειτονιάς. Δεν με νοιάζει, επίσης, να ερμηνεύσω την επίθεση και να καταλάβω γιατί αυτή τη φορά επέλεξαν την ΚΟΕ και το Δρόμο. Ούτε θα με σοκάρει αν, τους επόμενους μήνες, άλλοι ελεύθεροι κοινωνικοί χώροι και στέκια δεχτούν ανάλογα χτυπήματα.
Εμείς, όλοι και όλες, άτομα και συλλογικότητες του αριστερού και αντιεξουσιαστικού χώρου, μέλη κομμάτων, οργανώσεων και συνελεύσεων έχουμε, εδώ και χρόνια, κάνει μια σαφή επιλογή. Βρισκόμαστε στην υπηρεσία του κινήματος, στο πλευρό των εργαζόμενων, των μεταναστών, των ανθρώπων που αγωνίζονται για τα δικαιώματα τους, από τα σύνορα του Έβρου, μέχρι τη γειτονιά του Αγίου Παντελεήμονα και από τα σάπια κελιά των φυλακών έως τις παραλίες του Ελληνικού.
Ως συντακτική ομάδα του Δρόμου στη Θεσσαλονίκη είχαμε συμφωνήσει, από την πρώτη ημέρα που βρεθήκαμε, ότι θέλουμε μια εφημερίδα που θα αναδεικνύει τα θέματα που χάνονται στις σελίδες του αστικού Τύπου και ότι θα προσπαθήσουμε να δώσουμε φωνή στις υποτελείς τάξεις. Έτσι βρεθήκαμε τους προηγούμενους μήνες στον ξενώνα προσφύγων που απειλούνταν με λουκέτο, στους αγώνες των εργαζομένων του εστιατορίου Banquet και των απολυμένων σε μια σειρά επιχειρήσεων της πόλης. Προσπαθήσαμε να εκφράσουμε, όπως άλλωστε είχαμε δηλώσει από το πρώτο φύλλο, αυτό που συμπυκνώνεται χρόνια τώρα στην πόλη, γύρω από την φράση «η άλλη Θεσσαλονίκη».
Στον αντίποδα του σκοταδισμού και του εθνικισμού του Άνθιμου, του Ψωμιάδη και του λοιπού συρφετού της πόλης, εμείς, ντόπιοι και ξένοι μαζί, στήνουμε στέκια και αντιρατσιστικά φεστιβάλ. Στη Θεσσαλονίκη των τεράστιων ποσοστών ανεργίας και των κλειστών επιχειρήσεων εμείς οργανώνουμε και στηρίζουμε εργατικούς αγώνες, από το αυτοδιαχειριζόμενο barθelonika, μέχρι τις απεργίες των εργοστασίων.
Αυτή την περίοδο, που τα δικαιώματα των υποτελών τάξεων δέχονται τη μεγαλύτερη επίθεση των τελευταίων 50 χρόνων, το παρακράτος αναλαμβάνει και πάλι δράση. Δεν μας τρομάζουν. Μας εξοργίζουν, μας πεισμώνουν και θα μας βρουν μπροστά τους. Άλλωστε, εμείς έχουμε ίσως το μεγαλύτερο όπλο στα χέρια μας. Την αλληλεγγύη που μας έδειξαν αμέσως μόλις πληροφορήθηκαν την επίθεση δεκάδες σύντροφοι και συντρόφισσες. Το μήνυμα που ήθελαν να μας στείλουν οι δράστες (sic) το πήραμε. Η απάντησή μας θα δοθεί στο δρόμο και στους κοινωνικούς αγώνες…

Λευτέρης Αρβανίτης

Συνεχίζουμε τον πόλεμο

Του Χρήστου Κορτζίδη *

Η κινητοποίησή μας κατά του Καλλικράτη με τη μορφή που είχε το προηγούμενο διάστημα, αυτή της απεργίας πείνας, σταμάτησε.

όσα θάφτηκαν τ.21

Δυστυχώς, «συνηθισμένο φαινόμενο»
«Είναι πια συνηθισμένο φαινόμενο για την περιοχή μας», δήλωσε εκπρόσωπος της πολιτείας.
Δεν αναφερόταν ούτε σε φυσικά, ούτε σε κοινωνικά φαινόμενα, αλλά σε 16 πτώματα μεταναστών, που βρέθηκαν τις προάλλες στις όχθες του Έβρου.

Στους καιρούς της τερατόικας

Μια φορά κι έναν καιρό υπήρχε μια μικρή επαρχία της Νευροζώνης που την έλεγαν Γιολάντα. Το πολίτευμά της ονομαζόταν Μιμοκρατία και στην εξουσία εναλλάσσονταν τα δυο μεγάλα μιμοκρατικά κόμματα.

Η αναγέννηση της χουντικής αισθητικής

Της  Έλενας Πατρικίου

Οι ελαφρώς προβεβηκυίας ηλικίας αναγνώστες θα θυμούνται τα Επίκαιρα που προβάλλονταν, επί Eπταετίας, στους κινηματογράφους.

Θεσσαλονίκη: Στα πεταχτά τ21

Ο Ξενώνας Προσφύγων χρειάζεται στήριξη

Εδώ και τρεις μήνες, ο Ξενώνας του Κέντρου Υποδοχής Προσφύγων λειτουργεί χωρίς καμιά στήριξη από το κράτος, βασισμένος στις συνεισφορές των πολιτών και των συλλογικοτήτων της πόλης. Χάρη σε αυτό το κίνημα αλληλεγγύης, ο κίνδυνος κλεισίματος έχει αντικατασταθεί από την ελπίδα να δημιουργηθεί ένα νέο μοντέλο φιλοξενίας και υποδοχής των προσφύγων, βασισμένο στην αυτοοργάνωση και τη συμμετοχή των ενοίκων, την αλληλεγγύη και τη στήριξη της κοινωνίας, την εθελοντική δουλειά και τον κοινωνικό έλεγχο.
Για να πετύχει αυτό το πείραμα αλληλεγγύης, χρειάζεται όλο και περισσότερη υποστήριξη σε είδη πρώτης ανάγκης, οικονομική ενίσχυση, εθελοντική εργασία. Ειδικότερα, αυτές τις ημέρες εξαντλούνται ξανά τα αποθέματα σε υλικά και, ενόψει του καλοκαιριού, και ο ξενώνας κινδυνεύει να μείνει χωρίς τα βασικά είδη επιβίωσης. Τα μέλη της Αντιρατσιστικής Πρωτοβουλίας και οι ένοικοι του ξενώνα κάνουν νέα έκκληση λοιπόν στους πολίτες, τους φορείς, τους συλλόγους, τα σωματεία της πόλης μας, να προσφέρουν είδη όπως: γάλα και βρεφικό γάλα, πάνες, λάδι, λαχανικά, ρύζι, ζυμαρικά, σάλτσες, κοτόπουλα, καθαριστικά, είδη ατομικής υγιεινής (σαπούνια, σαμπουάν κ.ά). Τηλέφωνα επικοινωνίας για συμμετοχή, προσφορές σε είδη και οικονομική ενίσχυση: 6940905860, 6977274287.

Ψάξτε αλλού τους ενόχους


Ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης ρίχνει σε άλλες υπηρεσίες και όχι σε αυτές του δήμου, μεγάλο μέρος των ευθυνών για την υπεξαίρεση-μαμούθ που ήδη έχει οδηγήσει στη φυλακή έναν πρώην υπάλληλο του δήμου. Να θυμίσουμε ότι από τα ταμεία του κεντρικού δήμου υπολογίζεται ότι υπεξαιρέθηκαν, περίπου, 33 εκατ. ευρώ, τα οποία, κατά κύριο λόγο, αναλογούν σε ασφαλιστικές εισφορές προς τα ταμεία των δημοτικών υπαλλήλων, καθώς και σε οφειλές προς την εφορία, με τις ευθύνες να φαίνεται ότι βαραίνουν πέρα από υπαλλήλους τέσσερις αντιδημάρχους και πιθανόν και τον ίδιο το δήμαρχο.

Αλλάζει χέρια η ΕΛΒΟ


Με ανακοίνωσή του ο Όμιλος Μυτιληναίου έκανε γνωστή την απόφασή του να αποχωρήσει από το μάνατζμεντ της ΕΛΒΟ -διατηρώντας όμως το 43%- επικαλούμενος την πρόθεση να ρίξει το βάρος του σε άλλες δραστηριότητές του, όπως η μεταλλουργία και η ενέργεια και αφήνοντας στο Δημόσιο, ως βασικό μέτοχο της ΕΛΒΟ, την πλήρη ευθύνη της εταιρίας. Ο Όμιλος Μυτιληναίου είχε χρεωθεί από τους εργαζόμενους την κακή κατάσταση της επιχείρησης, ενώ πολλές ήταν και οι κατηγορίες για τις συνθήκες εργασίας.

Έκκληση για το διάλογο και την κοινή δράση της Αριστεράς

Το κείμενο της πρωτοβουλίας και οι πρώτες υπογραφές