κοινωνία

Η Σόζουρνερ Τρουθ μίλησε στο Συνέδριο για τα Γυναικεία Δικαιώματα που έγινε τον Μάιο του 1851 στο Άκρον του Οχάιο, όπως περιγράφει η Φράνσις Κέιτζ, που προήδρευε, στις Αναμνήσεις της:

«Ελάχιστες ήταν τότε οι γυναίκες που τολμούσαν να μιλήσουν δημοσίως. Οι σεβάσμιοι διδάσκαλοι του έθνους έπαιρναν τον λόγο και μας έβαζαν στη θέση μας, ενώ οι κλακαδόροι διασκέδαζαν με την καταβαράθρωση των “ξεροκέφαλων” γυναικών. Οι πιο ευαίσθητες φίλες ήταν έτοιμες να καταρρεύσουν και η ατμόσφαιρα μύριζε μπαρούτι. Όταν ξαφνικά, από μια γωνιά της αίθουσας, σηκώθηκε η Σόζουρνερ Τρουθ. Προχώρησε αργά και επίσημα προς το προεδρείο, με το παλιό της καπελάκι στα χέρια και σήκωσε τα μεγάλα εύγλωττα μάτια της. Σηκώθηκα και είπα: “Η Σόζουρνερ Τρουθ”.

Ο θόρυβος καταλάγιασε και όλα τα μάτια στράφηκαν σ’ αυτήν την σχεδόν αμαζόνια μορφή, που στεκόταν πανύψηλη, 1,80 σχεδόν, με το κεφάλι ορθό και το βλέμμα να διαπερνά τον αέρα, σαν να έβλεπε όραμα. Με τις πρώτες λέξεις που πρόφερε, έπεσε μια βαθιά σιωπή. Μίλησε με μια βαθιά φωνή, που, αν και δεν ήταν δυνατή, άγγιξε όλα τα αφτιά μέσα στην αίθουσα και έξω από αυτήν, στο πλήθος που βρισκόταν στους διαδρόμους και στον δρόμο».

Ο λόγος της Τρουθ καταγράφηκε και αργότερα τυπώθηκε. Η επαναλαμβανόμενη επωδός «και δεν είμαι εγώ γυναίκα;» έγινε στην δεκαετία του 1970 έμβλημα των Αφροαμερικάνων φεμινιστριών.

Σούπερ μάρκετ Carrefour-Μαρινόπουλος λειτουργούσε μετά από τηλεφώνημα για βόμβα.