κοινωνία

Έκπληκτοι οι εργαζόμενοι στα λεωφορεία της ΕΘΕΛ, την περασμένη Τετάρτη, δεν πήραν τους μισθούς τους. Θεωρώντας το δεύτερο κρούσμα απαξίωσης των δημοσίων συγκοινωνιών, μετά την απόλυση των συμβασιούχων του Μετρό, οι εργαζόμενοι αντέδρασαν δυναμικά και κηρύσσοντας επίσχεση «τράβηξαν χειρόφρενο» στα λεωφορεία, μέχρι να πληρωθούν. Γεγονός που έγινε την Πέμπτη το μεσημέρι και οι εργαζόμενοι άρχισαν να βγάζουν τα λεωφορεία από τα αμαξοστάσια. Οι εργαζόμενοι θεωρούν ότι οι αιτιάσεις της κυβέρνησης περί μη λειτουργίας του Γενικού Λογιστηρίου λόγω της πανεργατικής απεργίας δεν στέκουν και βρίσκονται σε επιφυλακή, καλώντας τον καθέναν να πάρει τις ευθύνες του.

Αλλαγή στρατηγικής στο μεταναστευτικό ζητά η Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΕΕΔΑ) με αφορμή και την παρουσίαση της μελέτης «Μια άλλη στρατηγική για το μεταναστευτικό» που παρουσιάστηκε την περασμένη Τρίτη. Για κάποιες από τις βασικές στρατηγικές που πρέπει να ακολουθηθούν μιλήσαμε με τον καθηγητή του Παντείου και αντιπρόεδρο της ΕΕΔΑ, κ. Δημήτρη Χριστόπουλο.

Διαμαρτυρία κατά της παράνομης κεραίας κινητής τηλεφωνίας στην οδό Ζαΐμη 17 στις Συκιές πραγματοποίησαν την Κυριακή το μεσημέρι οι κάτοικοι της περιοχής.

Το παγκόσμιο ποδόσφαιρο δεν κάνει διακρίσεις στην εκμετάλλευση

Πολλά έχουν ακουστεί και συμβεί με πάμφτωχα παιδιά από την Αφρική που έπεσαν θύματα υποσχέσεων από επιτήδειους, με το δέλεαρ μιας φανταχτερής ζωής, μετά την υπογραφή συμβολαίου σε ευρωπαϊκό σύλλογο.
Φυσικά, τις περισσότερες φορές αυτές οι ελπίδες αποδεικνύονται φρούδες και τα παιδιά, αποκομμένα από τις οικογένειές τους, μετατρέπονται σε σύγχρονους σκλάβους αντιμετωπίζοντας καθημερινά κάθε λογής κινδύνους σε ένα ξένο γι’ αυτά περιβάλλον. Υπάρχουν, άλλωστε, και καταγεγραμμένα περιστατικά εκμετάλλευσης τα τελευταία χρόνια στον ευρωπαϊκό Τύπο.
Ελάχιστοι, όμως, περίμεναν ότι ακόμα και φτασμένοι ποδοσφαιριστές βρίσκονται εγκλωβισμένοι σε ένα δίχτυ από δεσμεύσεις και μάνατζερ, με συνέπεια ακόμα και στο απόγειο της καριέρας τους να μην μπορούν να πάρουν στοιχειώδεις αποφάσεις ακόμα και για την ίδια τους την ζωή.  Πολλοί έδειξαν έκπληξη όταν έμαθαν ότι ένας εκ των κορυφαίων επιθετικών του πλανήτη, ο Φαλκάο της Ατλέτικο Μαδρίτης, κατέληξε στη… Μονακό, μια παρακμασμένη ομάδα τα τελευταία χρόνια που τώρα ανεβαίνει από την Β’ Γαλλίας στη μεγάλη κατηγορία, μόνο και μόνο επειδή ανέλαβε ιδιοκτήτης γνωστός Ρώσος μεγιστάνας.
Οι απορίες λύνονται, όμως, αν αναλογιστεί κανείς ότι ο Φαλκάο δεν αποφασίζει ο ίδιος για την τύχη του. Μάλλον, δεν αποφασίζει καθόλου. Κι έτσι στάλθηκε, με το αζημίωτο βέβαια, σε μια μέτρια γαλλική ομάδα, κι όχι σε κάποιον μεγάλο σύλλογο από την Ισπανία ή την Αγγλία. Στην καλύτερη ηλικία του δεν έκανε τη μεταγραφή που ονειρευόταν.
Πώς έχει η περίπλοκη κατάσταση; Τα δικαιώματα του παίκτη δεν ανήκαν στην προηγούμενη ομάδα του, την Ατλέτικο. Έτσι, δεν τον πούλησε αυτή στην Μονακό. Σύμφωνα με ενδιαφέροντα δημοσιεύματα (και του ελληνικού Τύπου), όταν έγινε η μεταγραφή του από την Πόρτο στην Ατλέτικο, ο παίκτης κόστισε 40 εκατ. ευρώ. Απ’ αυτά, όμως, μόνο τα 16 εκατ. έδωσε η Ατλέτικο. Τα άλλα τα «πλήρωσαν» ένας γνωστός ατζέντης κι ένας ποδοσφαιρικός παράγοντας, που έχουν φτιάξει εταιρία. Κι αυτό, όμως, δεν σημαίνει κάτι, αφού ήδη τους άνηκε το 50% του παίκτη. Συνεπώς, δεν έδωσαν ουσιαστικά λεφτά, παρά κάτι… ψιλά.
Όταν κάποια στιγμή η Ατλέτικο δεν μπορούσε να πληρώσει μια από τις δόσεις του παίκτη στην Πόρτο, τότε το δίδυμο βρήκε την ευκαιρία να «αγοράσει» κι άλλο ποσοστό από τον ποδοσφαιριστή. Κι έτσι μπορούσε να διαχειριστεί σχεδόν εξ ολοκλήρου την καριέρα του. Φτάσαμε, δηλαδή, ένας ποδοσφαιριστής να μην ανήκει σε σύλλογο, αλλά σε εταιρίες μάνατζερ.
Η μεταγραφή του τώρα στην Μονακό ξεπέρασε τα 50 εκατομμύρια ευρώ, ποσό που προκαλεί ίλιγγο και πρόκληση σε μια Ευρώπη που μαστίζεται από την ύφεση, την ανεργία και τα τρομακτικά κοινωνικά/οικονομικά προβλήματα.
Κι αν ο Κολομβιανός Φαλκάο με αυτά τα λεφτά μπορεί, ως ακριβοπληρωμένος επαγγελματίας, να ζήσει και τα τρισέγγονά του, έστω κι αν είναι ανελεύθερος να αποφασίζει για το μέλλον του, φανταστείτε τι γίνεται με τους άσημους παίκτες. Και, κυρίως, τι εκμετάλλευση υπάρχει στα φτωχόπαιδα της Αφρικής που γίνεται το μεγάλο παιδομάζωμα για ένα κομμάτι ψωμί από συλλόγους, μάνατζερ κι επιτήδειους. Με υποσχέσεις που σπάνια ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, έρχονται στην Ευρώπη ακόμα κι ανήλικα κι ένας θεός ξέρει τι συμβαίνει μετά, όταν ενδεχομένως αποδειχτεί ότι δεν είναι τελικά μεγάλα ποδοσφαιρικά ταλέντα. Το χειρότερο απ’ όλα είναι πως κανένας δεν φροντίζει να βάλει ένα φρένο σ’ αυτή την εκμετάλλευση…

Β.Γ.

Τα γραφεία της Περιφέρειας Κρήτης, στο Ηράκλειο, κατέλαβαν επί τρεις ημέρες οι απολυμένοι συμβασιούχοι της Ολυμπιακής, διαμαρτυρόμενοι για την αθέτηση των υποσχέσεων που πήραν τόσο από την προηγούμενη όσο και από την παρούσα κυβέρνηση. Το ποτήρι της οργής ξεχείλισε για τους 97 απολυμένους της Κρήτης, όταν έμαθαν πως ο ΟΑΕΔ θα τους παρακρατά ποσά που θεωρεί ότι έλαβαν καταχρηστικά τα έτη 2008 και 2009.

Όπως δηλώνει στον Δρόμο, ο Μανώλης Μελισσουργάκης, ένας εκ των απολυμένων συμβασιούχων, τα χρήματα αυτά τα πήραν απολύτως νόμιμα ως εποχικοί εργαζόμενοι, καθώς κάθε χρόνο τούς χειμερινούς μήνες απολύονταν και εντάσσονταν στο ταμείο ανεργίας. «Σήμερα μας ζητάνε να δώσουμε πίσω λεφτά. Ζητάνε 5 και 6 χιλιάδες ευρώ από οικογένειες με πέντε παιδιά. Θα μας έχουν εδώ κάθε μέρα μέχρι να δικαιωθούμε», τονίζει χαρακτηριστικά.

Παρέμβαση για το θέμα στον περιφερειάρχη Κρήτης έκανε από την πρώτη μέρα της κινητοποίησης ο βουλευτής Ηρακλείου του ΣΥΡΙΖΑ, Μιχάλης Κριτσωτάκης, ενώ έγινε και επικοινωνία με στελέχη της κυβέρνησης για το θέμα, χωρίς, ωστόσο, να δοθούν πειστικές απαντήσεις. Το βράδυ της Τρίτης απειλήθηκε ένταση στην περιφέρεια, καθώς κατέφθασε μεγάλη αστυνομική δύναμη, η οποία απώθησε τους απολυμένους της Ολυμπιακής στον εξωτερικό χώρο και στον περίβολο του κτιρίου.

Ωστόσο, οι πρώην συμβασιούχοι της Ολυμπιακής δηλώνουν αποφασισμένοι να προχωρήσουν και σε ακόμα πιο δυναμικές κινητοποιήσεις αν δεν ικανοποιηθεί το αίτημά τους και αν δεν ακυρωθεί η απόφαση που έχει ληφθεί για παρακράτηση χρημάτων από τα επιδόματα ανεργίας που σήμερα λαμβάνουν.

Μ.Δ.

Δημιουργείται μια νέα δημόσια σφαίρα και ένα νέο υπόδειγμα κοινωνικής οργάνωσης των «από κάτω»