Περί Δήλου, μνημείων και άλλων επιχειρηματικών δαιμονίων…
Περί σκυβάλων – 2
Ποιοι κερδίζουν από την απόκρυψη τοξικών αποβλήτων στα αστικά απορρίμματα (Μέρος 2ο). Του Βαγγέλη Στογιάννη*
Η NSA ξέρει ότι διαβάζεις αυτό το άρθρο…
Αναρωτιέμαι αν θα υπήρχε χειρότερη έκβαση για το Ελληνικό…
Του δρόμου: Οι αγώνες δεν τελείωσαν
Το κάλεσμα των πρωτοβάθμιων σωματείων της Αθήνας για τη διαδήλωση της Τετάρτης, περιέγραφε μια κατάσταση που βιώνουν καθημερινά πλέον εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι, οι εργαζόμενοι και οι άνεργοι του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα. Αντεργατικοί νόμοι που μείωσαν τους μισθούς, χτύπησαν τις συλλογικές συμβάσεις, απελευθέρωσαν κι άλλο την ελαστικότητα στην εργασία, αδρανοποίησαν την παρέμβαση των ελεγκτικών μηχανισμών του κράτους, ιδιωτικοποίησαν υπηρεσίες και οργανισμούς, οδήγησαν σε κλείσιμο χιλιάδες επιχειρήσεις και στην ανεργία εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους.
Οι λόγοι για να κατέβουμε στο δρόμο, πολλοί. Κι όμως κατέβηκαν ελάχιστοι...
Τι φταίει; Αλίευσα μερικές γνώμες διαδηλωτών και τις μεταφέρω.
«Συγκεντρώσεις με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο δεν γίνονται».
«Αν δεν συζητηθούν αυτά σε συνελεύσεις, στους χώρους δουλειάς, πώς θα πειστεί ο εργαζόμενος να κατέβει στη διαδήλωση».
«Σε μια σειρά χώρους γίνονται απεργίες ή άλλοι μακροχρόνιοι αγώνες. Έχει σχέση ο Συντονισμός με αυτούς;».
«Το αίτημα τώρα θα έπρεπε να είναι μόνο ένα: να παγώσουν όλα τα μέτρα».
«Το αποτέλεσμα των εκλογών έδωσε αισιοδοξία στον κόσμο, αλλά ακόμα δεν τον έπεισαν ότι μπορεί με την παρουσία του να πετύχει αλλαγές».
Οι πολιτικές παρεμβάσεις, όπως αυτή των ομοσπονδιών, αλλά και του ΣΥΡΙΖΑ για πάγωμα του μέτρου της μειωμένης μετενέργειας, είναι θετικές, αλλά όχι αρκετές για να αλλάξουν το εργασιακό τοπίο. Προφανώς και χρειάζεται πολιτική αλλαγή, για να ανατραπούν όλοι οι αντεργατικοί νόμοι. Όμως στα ξενοδοχεία πιάνουν δουλειά για 400 ευρώ, στα εργοστάσια σωρηδόν υπογράφονται επιχειρησιακές ή ατομικές συμβάσεις, στις υπηρεσίες επικρατεί η «μαύρη» εργασία, το Δημόσιο και οι πρώην ΔΕΚΟ έχουν γίνει πεδίο κερδοσκοπίας των δουλεμπορικών επιχειρήσεων μεσιτείας εργαζομένων.
Όλα αυτά χρειάζονται αγώνες για να ανατραπούν. Χρειάζονται συνδικάτα που θα εμπνέουν εμπιστοσύνη. Χρειάζονται αγωνιστές, ανθρώπους της όποιας Αριστεράς (υπερβαίνοντας διαιρετικές προεκλογικές λογικές και σκοπιμότητες) να τραβήξουν μπροστά, να σταθούν πλάι στον απολυμένο, στον απλήρωτο, στον απεργό, να του δείξουν το δρόμο της οργάνωσης και της πάλης.
Ας βάλει κι αυτές τις προτεραιότητες στην ατζέντα της η Αριστερά, πλάι στο πρόγραμμα που είναι τόσο αναγκαίο για την επόμενη μέρα.
«Κλέβουν τα όνειρα των παιδιών μας»
«Κλέβουν από τα παιδιά μας το χαμόγελο και τα όνειρά τους, τα θέλουν φτηνό εργατικό δυναμικό για αυτό τους παρέχουν μια παιδεία χωρίς ουσιαστικό περιεχόμενο», λέει στο Δρόμο η Διονυσία Αθανασοπούλου, που την Τρίτη «αναστάτωσε» τη Βουλή σηκώνοντας ένα πανό που έγραφε «Κάτω τα χέρια από τα παιδιά μας».
Η πρόεδρος της Ομοσπονδίας Γονέων Αθηνών, είχε προσκληθεί στη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Ισότητας, Νεολαίας και Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, που συνεδρίαζε με αντικείμενο τη σχολική βία κι όταν πήρε το λόγο φώναξε στους βουλευτές «Θέλετε οι μαθητές να είναι φοβισμένοι και χαφιέδες!», αναφερόμενη στους χειρισμούς της κυβέρνησης στο θέμα των καταλήψεων. «Δεν είναι μόνο οι καταλήψεις», λέει στο Δρόμο η κ. Αθανασοπούλου, «τα παιδιά μας αγωνίζονται με κάθε τρόπο για ένα καλύτερο αύριο. Είναι οι ελλείψεις στα βιβλία και τους καθηγητές, είναι η υποχρηματοδότηση της Παιδείας, είναι η αφόρητη κατάσταση που δημιουργείται στο επονομαζόμενο ‘Νέο Σχολείο’ της κ. Διαμαντοπούλου. Για όλα αυτά, τα παιδιά μας είναι στους δρόμους και δεν έχουμε παρά να τα στηρίξουμε».
«Κάτι αλλάζει στους γονείς»
Ως μεμονωμένα και κατευθυνόμενα περιστατικά αντιμετωπίζει η κ. Αθανασοπούλου τα κρούσματα απειλών και βίας από γονείς προς μαθητές που κάνουν καταλήψεις. «Προέρχονται από συγκεκριμένους, γνωστούς χώρους», λέει και τονίζει πως δεν μπορούν να αμαυρώσουν το σύνολο της στάσης των γονιών. «Ήδη μετά τα τελευταία μέτρα οι γονείς συνειδητοποιούν τι συμβαίνει και στηρίζουν όλο και περισσότερο τις κινητοποιήσεις των παιδιών τους. Και τα μεμονωμένα κρούσματα αυταρχισμού απομονώνονται όλο και περισσότερο».
«Κατευθύνσεις στη λογική του κεφαλαίου»
Ερωτώμενη για τις επιλογές της κυβέρνησης στο χώρο της Παιδείας, η κ. Αθανασοπούλου είναι σαφής: «Τα πάντα σχεδιάζονται με βάση τις ανάγκες του κεφαλαίου. Δε φτιάχνουμε μορφωμένους ανθρώπους, αλλά καταρτισμένο εργατικό δυναμικό. Ήδη από καιρό ο ΟΟΣΑ και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου έχουν καθορίσει τι είδους γνώσεις πρέπει να πάρουν τα παιδιά μας. Και ασφαλώς τα μέτρα της τρόικας για την Ελλάδα δε θα μπορούσαν να ξεφύγουν από τον κανόνα αυτό».
Η κ. Αθανασοπούλου άνοιξε το πανό της στην αίθουσα όπου συνεδρίαζε η επιτροπή Ισότητας, προκαλώντας την έκρηξη του προεδρεύοντος βουλευτή, Παναγιώτη Αντωνακόπουλου, ο οποίος μίλησε για «ψεύτικους ήρωες». Η πρόεδρος της Ομοσπονδίας Γονέων απομακρύνθηκε άμεσα από την αίθουσα της συνεδρίασης, κρατήθηκε για λίγη ώρα στο γραφείο του φρούραρχου της Βουλής και στη συνέχεια οδηγήθηκε συνοδεία αστυνομικού στην έξοδο του κτιρίου, στην οδό Βασιλίσσης Σοφίας, με σκοπό η όλη διαδικασία να μη «μολύνεται» από τέτοιου είδους αναστατώσεις…
Μέσω του Δρόμου, η κ. Αθανασοπούλου απευθύνει κάλεσμα σε όλους τους γονείς για τις μαζικές κινητοποιήσεις που οργανώνει η Ομοσπονδία Γονέων το επόμενο Σάββατο, 15 Οκτωβρίου, στην Αθήνα και σε όλες τις μεγάλες πόλεις.
Μια συνάντηση που δεν έγινε
Αργά και βασανιστικά η δίκη της Χρυσής Αυγής
Ελπιδοφόρα η πρώτη συνάντηση συλλογικοτήτων για τα σκουπίδια
Αγώνας με διάρκεια σε Wind – Vodafone
Στόχος των εργαζόμενων να κερδίσουν και τους καταναλωτές
