Μια συμβολή στο διάλογο: Πώς αντιμετωπίζεται η φασιστική απειλή;
Είναι κοινός τόπος ότι σε εποχές –όπως αυτή που επώδυνα βιώνουμε στις μέρες μας– μεγάλης φτώχειας, ανεργίας, κατεδάφισης του κοινωνικού κράτους και του ασφαλιστικού συστήματος, καθώς και κοινωνικής περιθωριοποίησης όλο και περισσότερων τμημάτων του πληθυσμού, παρατηρείται έξαρση του φασιστικού φαινομένου. Γιατί;
Γιατί οι ακροδεξιές και φασιστικές οργανώσεις, όπως είναι η «Χρυσή Αυγή», εκμεταλλεύονται υπαρκτά προβλήματα που δημιουργούνται και προσφέρουν στον κόσμο απλοϊκές λύσεις του τύπου «να διώξουμε τους ξένους για να λύσουμε τα προβλήματά μας».
Εμείς, ως Κίνηση Κατοίκων του 6ου Δημοτικού Διαμερίσματος, ασχολούμαστε με τα προβλήματα αυτά, όχι μόνον για να αντιμετωπίσουμε τη φασιστική βία. Παλεύουμε και για μια καλύτερη ποιότητα ζωής.
Έτσι λοιπόν, μαζέψαμε 600 υπογραφές γονέων έξω από τα σχολεία της περιοχής του Αγ. Παντελεήμονα απαιτώντας να ανοίξει η μοναδική Παιδική Χαρά που έκλεισαν με το έτσι θέλω παράνομα και αυθαίρετα οι ακροδεξιοί, απαιτήσαμε και απαιτούμε περισσότερο πράσινο και ζωτικό χώρο για τα παιδιά μας, έλεγχο της εγκληματικότητας που λυμαίνεται την περιοχή, καθαριότητα και τουαλέτες που να μπορούν να χρησιμοποιήσουν και οι άστεγοι…
Στην προσπάθειά μας αυτή δεν περιοριζόμαστε μόνον σε καταγγελίες των αρμοδίων που έχουν την ευθύνη να λύσουν τα προβλήματα. Αποφασίσαμε να κάνουμε και κάτι δημιουργικό με στόχο τη βελτίωση της ποιότητας της ζωής μας και της ανάπτυξη συνεργασίας και αλληλεγγύης ανάμεσα στους κατοίκους. Έτσι, καταγράψαμε τα παραδοσιακά κτίρια της περιοχής, προκειμένου να διασώσουμε ό,τι μπορεί να διασωθεί και να αξιοποιήσουμε ό,τι μπορεί να αξιοποιηθεί. Επίσης, μοιράσαμε βιβλία στα σχολεία και προγραμματίζουμε πολιτιστικές εκδηλώσεις, μαζί με μεταναστευτικές οργανώσεις, όπως η Κίνηση Αφρικανών Γυναικών, προκειμένου να περάσουμε το μήνυμα ότι μετανάστες και αυτόχθονες παλεύουν από κοινού για να αντιμετωπίσουν κοινά προβλήματα…
Αυτά δεν είναι για μας «ψιλά γράμματα σε μια πόλη παρατημένη, αγριεμένη, που έχει καταντήσει αποθήκη ψυχών…», όπως υποστηρίζει η κυρία Μηνακάκη στο προηγούμενο φύλλο του «Δρόμου». Είναι δράσεις συλλογικές με στόχο την επίλυση των προβλημάτων και την επίδειξη ανθρωπιάς και αλληλεγγύης, για να μπορέσουμε να αντέξουμε και να αντισταθούμε στην επίθεση που δεχόμαστε ως εργαζόμενοι και ως πολίτες από την εξουσία στις μέρες μας.
Με τις δράσεις μας αυτές δεν διεκδικούμε από κανέναν πιστοποιητικό αριστεροφροσύνης. Εμείς δεν πιστεύουμε ότι η φασιστική βία αντιμετωπίζεται με αριστερή ή αναρχική βία. Οι μάχες ανάμεσα σ’ αυτούς, μόνον τους φασίστες έχει ωφελήσει.
Απαιτούμε, όμως, από την Αριστερά να ασχοληθεί πολύ περισσότερο με τα προβλήματα των λαϊκών συνοικιών αυτής της πόλης. Θα ήταν, για παράδειγμα, στοιχειώδης υπεράσπιση της Δημοκρατίας μια διαδήλωση προκειμένου να ανοίξει η μοναδική Παιδική Χαρά του Αγ. Παντελεήμονα που παραμένει πάνω από ένα χρόνο κλειστή, ενώ έχει ασχοληθεί, με δική μας πρωτοβουλία, τόσο ο συνήγορος του πολίτη, όσο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο!
Απαιτούμε, λοιπόν, μια καλύτερη ζωή. Είναι αντιδραστικό;
Γιατί οι ακροδεξιές και φασιστικές οργανώσεις, όπως είναι η «Χρυσή Αυγή», εκμεταλλεύονται υπαρκτά προβλήματα που δημιουργούνται και προσφέρουν στον κόσμο απλοϊκές λύσεις του τύπου «να διώξουμε τους ξένους για να λύσουμε τα προβλήματά μας».
Εμείς, ως Κίνηση Κατοίκων του 6ου Δημοτικού Διαμερίσματος, ασχολούμαστε με τα προβλήματα αυτά, όχι μόνον για να αντιμετωπίσουμε τη φασιστική βία. Παλεύουμε και για μια καλύτερη ποιότητα ζωής.
Έτσι λοιπόν, μαζέψαμε 600 υπογραφές γονέων έξω από τα σχολεία της περιοχής του Αγ. Παντελεήμονα απαιτώντας να ανοίξει η μοναδική Παιδική Χαρά που έκλεισαν με το έτσι θέλω παράνομα και αυθαίρετα οι ακροδεξιοί, απαιτήσαμε και απαιτούμε περισσότερο πράσινο και ζωτικό χώρο για τα παιδιά μας, έλεγχο της εγκληματικότητας που λυμαίνεται την περιοχή, καθαριότητα και τουαλέτες που να μπορούν να χρησιμοποιήσουν και οι άστεγοι…
Στην προσπάθειά μας αυτή δεν περιοριζόμαστε μόνον σε καταγγελίες των αρμοδίων που έχουν την ευθύνη να λύσουν τα προβλήματα. Αποφασίσαμε να κάνουμε και κάτι δημιουργικό με στόχο τη βελτίωση της ποιότητας της ζωής μας και της ανάπτυξη συνεργασίας και αλληλεγγύης ανάμεσα στους κατοίκους. Έτσι, καταγράψαμε τα παραδοσιακά κτίρια της περιοχής, προκειμένου να διασώσουμε ό,τι μπορεί να διασωθεί και να αξιοποιήσουμε ό,τι μπορεί να αξιοποιηθεί. Επίσης, μοιράσαμε βιβλία στα σχολεία και προγραμματίζουμε πολιτιστικές εκδηλώσεις, μαζί με μεταναστευτικές οργανώσεις, όπως η Κίνηση Αφρικανών Γυναικών, προκειμένου να περάσουμε το μήνυμα ότι μετανάστες και αυτόχθονες παλεύουν από κοινού για να αντιμετωπίσουν κοινά προβλήματα…
Αυτά δεν είναι για μας «ψιλά γράμματα σε μια πόλη παρατημένη, αγριεμένη, που έχει καταντήσει αποθήκη ψυχών…», όπως υποστηρίζει η κυρία Μηνακάκη στο προηγούμενο φύλλο του «Δρόμου». Είναι δράσεις συλλογικές με στόχο την επίλυση των προβλημάτων και την επίδειξη ανθρωπιάς και αλληλεγγύης, για να μπορέσουμε να αντέξουμε και να αντισταθούμε στην επίθεση που δεχόμαστε ως εργαζόμενοι και ως πολίτες από την εξουσία στις μέρες μας.
Με τις δράσεις μας αυτές δεν διεκδικούμε από κανέναν πιστοποιητικό αριστεροφροσύνης. Εμείς δεν πιστεύουμε ότι η φασιστική βία αντιμετωπίζεται με αριστερή ή αναρχική βία. Οι μάχες ανάμεσα σ’ αυτούς, μόνον τους φασίστες έχει ωφελήσει.
Απαιτούμε, όμως, από την Αριστερά να ασχοληθεί πολύ περισσότερο με τα προβλήματα των λαϊκών συνοικιών αυτής της πόλης. Θα ήταν, για παράδειγμα, στοιχειώδης υπεράσπιση της Δημοκρατίας μια διαδήλωση προκειμένου να ανοίξει η μοναδική Παιδική Χαρά του Αγ. Παντελεήμονα που παραμένει πάνω από ένα χρόνο κλειστή, ενώ έχει ασχοληθεί, με δική μας πρωτοβουλία, τόσο ο συνήγορος του πολίτη, όσο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο!
Απαιτούμε, λοιπόν, μια καλύτερη ζωή. Είναι αντιδραστικό;
Χρήστος Ρουμπάνης
Πρόσδεση στους μικρόκοσμους
Τα μικρομέγαλα «εγώ» μπορούν να συνθέσουν το αναγκαίο «εμείς»; Του Χρήστου Παναγή*
Ταξίδι στα βάθη της νύχτας: Κωνσταντίνος Πουλής
Μέσα και έξω από το ποτάμι
Προπαγάνδα
Της Μαρίας Πλευράκη Η προπαγάνδα στην Αρχαία Ελλάδα αποτελούσε το μέσο διαμόρφωσης μιας πλαστής πραγματικότητας, που στόχευε στον επηρεασμό και την παραπλάνηση των πολιτών. Το...
Προσμένοντας την αυγή
του Μάρκου Δεληγιάννη Χρόνια τώρα ταξιδεύουμε. Αφήνουμε πίσω μας λιμάνια που μας κούρασαν, λέξεις θαμμένες σε υπόγεια, εκεί, που καμιά ηφαιστειακή έκρηξη δεν θα τις...
Ανάγκη για μια «διάσκεψη δημοκρατίας»
του Ηλία Φιλιππίδη*
1 Η νοθευμένη Μεταπολίτευση
Η Μεταπολίτευση θεωρήθηκε ως εδραίωση της δημοκρατίας, ως ομαλός πολιτικός βίος και ως η καλύτερη κοινοβουλευτική περίοδος στην ιστορία...
Το «Μανιφέστο» και τώρα επίκαιρο
Γράφει ο Γιώργος Α. Λεονταρίτης Η αποχώρηση της Μεγάλης Βρετανίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση, απετέλεσε το πρώτο χτύπημα κατά του καπιταλισμού των τραπεζιτών. Και προκάλεσε...
Κινήματα ΙΙΙ: ανακτώντας την πραγματική αυτονομία
Είναι αναγκαίο να σπουδάσουμε συνθετικά και χωρίς προκαταλήψεις σε διαφορετικές εμπειρίες του Βασίλη Ξυδιά Από τις αντιδράσεις στα δύο προηγούμενα κείμενά μου (Κινήματα: από την αντίσταση...
«Πράττουμε τα εκ του νόμου»…
της Ζηνοβίας Σαπουνά* Τους 16 νεκρούς της θρηνεί η γη της Ελευσίνας, μίας από τις 5 ιερές πόλεις της αρχαίας Ελλάδας. Κανονικά εδώ θα βάζαμε τελεία. Τι...
Κώστας Δεσποινιάδης: “Η καλύτερη άμυνα της δημοκρατίας είναι η αυτοκατάργησή της…”
Ποιοι είναι οι λόγοι που εξηγούν την εντυπωσιακή εκτίναξη της ακροδεξιάς στην Ελλάδα; Αρκεί το επιχείρημα ότι οι ακραίες πολιτικές δυνάμεις ενισχύονται μετά από βαθιές οικονομικές κρίσεις;