Πράσινο Ακρωτήρι: Εκεί που τα παιδιά είναι πάντα γελαστά…
Μια συνομιλία με το σκηνοθέτη Αλέξη Τσάφα με αφορμή την ταινία του Μιντέλο – Πίσω από τον ορίζοντα.
με κόντρα τον καιρό: Μα το ναυτικό δεν ήταν πάντα για τις δεξιώσεις;
Τι τον θέλουν τον «Αβέρωφ»,
τι το θέλουν το «Κιλκίς»
να τα κάνουμε τραχτέρια,
να οργώνουμε τη γης…
τι το θέλουν το «Κιλκίς»
να τα κάνουμε τραχτέρια,
να οργώνουμε τη γης…
Ειρήνη, Σαλώμ, Σαλάμ: Μνήμη Πιερ Βιντάλ-Νακέ
O Πιερ Βιντάλ-Νακέ πέθανε πριν από τέσσερα χρόνια, στις 29 Ιουλίου 2006. Ανήκε στην τελευταία γενιά Γάλλων διανοουμένων που γαλουχήθηκε από τις πολιτικές και ηθικές αρχές της «Υπόθεσης Ντρέιφους», σ’ αυτήν τη γενιά που η απουσία της γίνεται κάθε μέρα, στους σκληρούς καιρούς που ζούμε, πιο οδυνηρά αισθητή. Λίγες ώρες πριν από το εγκεφαλικό, είχε συνυπογράψει, με τον Ετιέν Μπαλιμπάρ, ένα μοναδικά σκληρό κείμενο καταδίκης της επίθεσης του Ισραήλ στον Λίβανο.
Κυριάκος Σταμέλος: «Το βασικό κέρδος από την τέχνη είναι το ότι ασχολήθηκες…»
Συνέντευξη στον Λάμπρο Πολύζο. Ο Κυριάκος Σταμέλος ήταν αυτός που το βράδυ της 16ης προς 17η Νοεμβρίου του 1973 διαπραγματεύτηκε την έξοδο των φοιτητών του Πολυτεχνείου με τον επικεφαλής των τανκς. Αυτή η ιστορία συνοδεύει πιο έντονα ίσως τη φήμη του, παρά το ποιητικό του έργο. Που είναι, εντούτοις, κι αυτό, ισχυρό και πρωτότυπο...
Στέλιος Ξεφλούδας: Ένας μεγάλος άγνωστος
…Κάθε δημιούργημα που βγαίνει από τα χέρια ενός μυθιστοριογράφου έχει κάτι το αυθαίρετο, είναι πιο κοντά στη δική του πραγματικότητα από κάθε άλλη πραγματικότητα. Δεν μπορεί να δημιουργήσει κι’ αν ακόμα έχει τη μεγαλύτερη πείρα ζωής ένα πρόσωπο που να μην έχει τίποτα από τον εαυτό του…
Στ. Ξεφλούδας, 1955.
Στ. Ξεφλούδας, 1955.
Όταν ο θάνατος γίνεται αριθμός…
Resistance με μια αυτοσχέδια θεατρική παράσταση από την Ελενα Πατρικίου.
Ντοκιμαντέρ: Μιντέλο – Πίσω από τον ορίζοντα
Σε σκηνοθεσία του Αλέξη Τσάφα.
Θυμόμαστε, διδασκόμαστε, προχωράμε!
Με τον ΕΛΑΣ και τον ΔΣΕ στην Κεντρική Μακεδονία
Κάρλος Λατούφ: «Η τέχνη μου στην υπηρεσία των αγώνων»
Συνέντευξη στο Νίκο Ταυρή.
Ηλεκτρικές αναγνώσεις τ. 16
Παράξενες μέρες… Δευτέρα πρωί, μετά από ένα σαββατοκύριακο στη θάλασσα, χωρίς ειδήσεις. Αποτοξίνωση λέω. Το πρωί βάζω μέσα στη τσάντα μου τον Δρόμο -που δεν πρόλαβα να διαβάσω- και το Αίσιμον ήμαρ, μια ποιητική συλλογή του Νίκου Καραγεώργου (Ιδεόγραμμα). Στον Ηλεκτρικό ανοίγω την εφημερίδα. Οι συνεπιβάτες μου κοιτάζουν τρομοκρατημένοι τον τίτλο της πρώτης σελίδας: Απολύεσαι!