του Ατίλιο Μπορόν*
Ο Ντόναλντ Τραμπ μόλις κατέστρεψε ό,τι είχε απομείνει από την πολυδιαφημισμένη «παγκόσμια τάξη βασισμένη σε κανόνες». Ο βομβαρδισμός πολυάριθμων στρατιωτικών εγκαταστάσεων (και οι αναπόφευκτες παράπλευρες απώλειες σε πολιτικούς στόχους) στο Καράκας και τα περίχωρά του, ακολουθούμενος από την απαγωγή –όχι «απομάκρυνση»– του προέδρου Νικολάς Μαδούρο, ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο στο διεθνές σύστημα…
Ο αυτοαποκαλούμενος «πρόεδρος της ειρήνης» αποδεικνύεται ως ο πλέον πολεμοχαρής των τελευταίων χρόνων: οπλίζει μέχρι τα δόντια τον γενοκτόνο Μπέντζαμιν Νετανιάχου και του παρέχει κάθε είδους προστασία. Αναγκάζει τους ανάξιους Ευρωπαίους υποτελείς του να αγοράζουν όπλα και στρατιωτικό εξοπλισμό για να στηρίξουν τον νεοναζί Βολοντίμιρ Ζελένσκι, παρατείνοντας το μαρτύριο του ουκρανικού λαού σε έναν πόλεμο που είναι ήδη χαμένος, και που ο Τραμπ είχε καυχηθεί ότι θα τερμάτιζε σε 24 ώρες. Παρασυρμένος από την παθολογική μεγαλομανία του, ο Τραμπ διατάζει να βομβαρδιστεί το βόρειο τμήμα της Νιγηρίας για να σώσει, όπως λέει, ορισμένες χριστιανικές κοινότητες. Αποδίδει στον εαυτό του την επίτευξη της ειρήνης στη Γάζα: ένα τεράστιο ψέμα, καθώς το ρατσιστικό καθεστώς του Ισραήλ συνεχίζει τις σφαγές, τώρα με τα εργαλεία της πείνας, της δίψας και της κατάρρευσης της δημόσιας υγείας, ενώ περισσότερα από έξι χιλιάδες φορτηγά περιμένουν εδώ και μήνες στα σύνορα φορτωμένα με τρόφιμα, νερό και φάρμακα. Καυχήθηκε ότι πέτυχε την ειρήνη μεταξύ Καμπότζης και Ταϊλάνδης, αλλά οι συγκρούσεις μεταξύ των δύο πλευρών συνεχίζονται ασταμάτητα.
ΚΑΙ ΤΩΡΑ είναι η σειρά της Βενεζουέλας, σε μια πολύ δαπανηρή επιχείρηση που διήρκεσε πολλούς μήνες και κορυφώθηκε με την αιφνιδιαστική απαγωγή του προέδρου και της συζύγου του. Ο Τραμπ είπε ότι αυτή η στρατιωτική επιχείρηση αποδεικνύει πως οι ΗΠΑ είναι η πιο ισχυρή χώρα στον κόσμο, ένα σαφές μήνυμα που απευθύνεται στην Κίνα και, κατά κάποιο τρόπο, και στη Ρωσία. Όχι μόνο αυτό: αυτοανακηρύχθηκε αυτοκρατορικός διοικητής της Βενεζουέλας, λέγοντας ότι «θα διοικήσουμε τη χώρα μέχρι να μπορέσουμε να κάνουμε μια συνετή και κατάλληλη μετάβαση», υποθέτοντας ότι ο λαός του Τσάβες θα τον υποδεχτεί ως σωτήρα, και όχι ως έναν ληστή που ήρθε να του κλέψει το πετρέλαιο – που είναι το μόνο που ενδιαφέρει τον Τραμπ.
Μεθυσμένος από τα ίδια του τα λόγια, ο Τραμπ κατηγόρησε τον Μαδούρο ότι διακινεί «τεράστια ποσότητα» ναρκωτικών στις ΗΠΑ μέσω του (φανταστικού) Καρτέλ των Ήλιων και ότι στέλνει στις ΗΠΑ εγκληματίες της συμμορίας Τρεν ντε Αράγκουα μεταμφιεσμένους σε μετανάστες. Επιπλέον, χαρακτήρισε το λαθρεμπόριο ναρκωτικών ως μια εκστρατεία που οργανώθηκε από τη Βενεζουέλα για να σκοτώσει Αμερικανούς πολίτες, εξισώνοντάς την με τις μεγαλύτερες τρομοκρατικές οργανώσεις σε παγκόσμιο επίπεδο. Άλλο ένα ψέμα από έναν κατ’ εξακολούθηση ψεύτη… Προκαλεί εντύπωση το γεγονός ότι η ανησυχία του Τραμπ για την προστασία του αμερικανικού πληθυσμού από τα ναρκωτικά δεν ελήφθη υπόψη όταν έδωσε χάρη στον πρώην πρόεδρο της Ονδούρας Χουάν Ορλάντο Χερνάντες, ο οποίος καταδικάστηκε από τη βορειοαμερικανική δικαιοσύνη σε 45 χρόνια φυλάκισης για την εισαγωγή στις ΗΠΑ περισσότερων από 400 τόνων κοκαΐνης!
Η ΑΓΩΝΙΑ του Τραμπ να επιδείξει κάποια επιτυχία στην εξωτερική πολιτική, μετά από σχεδόν ένα χρόνο συνεχών αποτυχιών, τον ώθησε να ποντάρει όλα τα χαρτιά του στην επιχείρηση της Βενεζουέλας. Αλλά αυτό ήταν μόνο η πρώτη πράξη μιας τραγωδίας που θα έχει πολλά ακόμη επεισόδια, και είναι απίθανο τα επόμενα να είναι τόσο τυχερά για την Ουάσιγκτον όσο το τελευταίο…
Τίποτα από όσα έκανε ο μεγιστάνας της Νέας Υόρκης δεν πρέπει να μας εκπλήσσει. Τα αυτοκρατορικά καθεστώτα, όπως έχουμε επαναλάβει εκατοντάδες φορές, εντείνουν τη βία τους όταν βρίσκονται στη φάση της παρακμής τους. Ο ίδιος «ενθουσιασμός» επικρατούσε όταν βομβαρδιζόταν με μανία το Βιετνάμ και, δεκαετίες αργότερα, το Αφγανιστάν. Και στις δύο περιπτώσεις, οι ΗΠΑ κατέληξαν να υποστούν τραυματικές και ταπεινωτικές ήττες. Αν κάτι μας διδάσκει η ιστορία, είναι ότι περιπέτειες όπως αυτή που μας απασχολεί σήμερα συνήθως καταλήγουν άσχημα για την αυτοκρατορία. Δεν υπάρχουν πολλά στοιχεία που να μας κάνουν να πιστεύουμε ότι τώρα το αποτέλεσμα θα είναι πιο ευχάριστο για την συμμορία των εγκληματιών που κυβερνά τις ΗΠΑ, αν και θα πρέπει να περιμένουμε λίγο, επειδή η αντίδραση του λαού στις αυτοκρατορικές επιθέσεις σπάνια είναι άμεση. Όταν πυροδοτηθεί, όμως, είναι ασταμάτητη.
* Ο Ατίλιο Μπορόν είναι Αργεντίνος κοινωνιολόγος, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Μπουένος Άιρες. Το παρόν άρθρο, που εδώ αποδίδεται σε συντετμημένη μορφή, δημοσιεύθηκε στις 4/1/2026 στην εφημερίδα Página12 (www.pagina12.com.ar).
