Στη Βαλένθια και τις γύρω περιοχές, που χτυπήθηκαν την προηγούμενη εβδομάδα από ένα «ακραίο καιρικό φαινόμενο» το οποίο μετατράπηκε σε τεράστια καταστροφή, μετρούν 223 νεκρούς και 93 αγνοούμενους. Οι περισσότερες από αυτές τις ζωές χάθηκαν από πλημμυρικά φαινόμενα σε περιοχές όπου δεν έβρεξε καν… Οι υλικές ζημιές θα ανέλθουν σε πολλά δισεκατομμύρια ευρώ. Χιλιάδες κατοικίες και άλλες υποδομές καταστράφηκαν ή υπέστησαν βαριές ζημιές, το ίδιο και περίπου 100.000 οχήματα και 6.300 επιχειρήσεις, καθώς το νερό και η λάσπη εισέβαλαν ορμητικά σε δεκάδες γειτονιές και χωριά.
Η κλίμακα της ανθρώπινης τραγωδίας είναι τεράστια. Εξίσου τεράστια είναι η επιχείρηση συγκάλυψης ή άρνησης των ευθυνών από πολλές και αντιμαχόμενες μεταξύ τους πλευρές. Η αλήθεια είναι ότι αυτή η περιοχή ανέκαθεν πλήττονταν από πλημμύρες: το 1957 είχαν πνιγεί στις ίδιες τοποθεσίες 81 άνθρωποι. Αλλά τόσο η κεντρική όσο και η περιφερειακή εξουσία δεν κατασκεύασαν κανένα σοβαρό αντιπλημμυρικό έργο. Ακόμη χειρότερα, παλιότερα έργα «ακυρώθηκαν»: χαρακτηριστικό παράδειγμα η εκτροπή του ποταμού Τουρία μετά τις πλημμύρες του 1957, που όμως γύρισε μπούμερανγκ όταν οι αρχές επέτρεψαν μια ανεξέλεγκτη δόμηση γύρω από αυτό το αντιπλημμυρικό έργο…
Το πρόβλημα της ανεξέλεγκτης δόμησης σε περιοχές που ιστορικά πλημμύριζαν, καθώς και του μπαζώματος/τσιμεντώματος τεράστιων εκτάσεων στην περιφέρεια των αστικών κέντρων, πολλαπλασίασε τη δύναμη των επιπτώσεων του «ακραίου καιρικού φαινομένου». Ποιος φταίει; Όχι πάντως ο καιρός. Το μπαλάκι των ευθυνών πετιέται από την κεντρική κεντροαριστερή κυβέρνηση στην τοπική δεξιά κυβέρνηση και τανάπαλιν. Είναι σίγουρο πως φταίνε και οι δύο παρατάξεις, που εναλλάσσονται επί δεκαετίες στην εξουσία και είχαν ανάψει το πράσινο φως για όλα τα πολεοδομικά εγκλήματα που διέπραξε το ανεξέλεγκτο λόμπι της αγοράς ακινήτων, ιδίως στις δημοφιλείς παράκτιες επαρχίες.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση πάντως τον χορό των ευθυνών πρέπει να σύρει η τοπική δεξιά κυβέρνηση. Η οποία επί 12 ώρες αγνοούσε όλες τις προειδοποιήσεις της πολιτικής προστασίας, και επέτρεψε στους εργοδότες να κρατήσουν τον κόσμο στα πόστα του για να μην πληγούν οι επιχειρήσεις! Η εντολή εκκένωσης δόθηκε εγκληματικά αργά, όταν οι ορμητικοί χείμαρροι είχαν ήδη φουσκώσει και σκέπαζαν τα πάντα. Η κεντρική κυβέρνηση έχει κι αυτή το μερίδιό της στην τραγωδία, κι όχι μόνο για ιστορικούς λόγους (επί δεκαετίες οι σοσιαλιστές ανταγωνίζονταν τους δεξιούς στο ποιος θα μπαζώσει και θα χτίσει περισσότερα).
Η κατάσταση θα ήταν πραγματική κόλαση αν δεν συνέρρεαν με κάθε τρόπο δεκάδες χιλιάδες εθελοντές από όλο το ισπανικό κράτος, με νερά, κουβέρτες, φτυάρια, κονσέρβες, ρούχα… Η λαϊκή αλληλεγγύη στη Βαλένθια είναι απλά μεγαλειώδης, συγκλονιστική [βλ. φωτογραφία]. Όσο για το περίφημο επεισόδιο της «επίθεσης ακροδεξιών στον βασιλιά, τον πρωθυπουργό και τον επικεφαλής της τοπικής κυβέρνησης», όλα ξεκίνησαν όταν εκατοντάδες εθελοντές που επιχειρούσαν να φτάσουν με τα πόδια στο βαριά χτυπημένο χωριό Παϊπόρτα ξαφνικά ακινητοποιήθηκαν λόγω της επίσκεψης των επισήμων. Εθελοντές και κάτοικοι άρχισαν να τους φωνάζουν «Δολοφόνοι!» και να τους πετούν λάσπες. Η όποια συμμετοχή ακροδεξιών χρησιμοποιήθηκε από την κεντρική και τοπική εξουσία για να συγκαλύψει τη μαζική οργή και τις αιτίες της. Κάποια στιγμή λασπωμένοι κάτοικοι και εθελοντές, σίγουρα όχι ακροδεξιοί, απομόνωσαν τον βασιλιά από τη φρουρά του και του μιλούσαν «αγενώς». Οι ψυχραιμότεροι επέτρεψαν την επιστροφή του στους σωματοφύλακές του. Το καθεστώς και οι υψηλότεροι εκπρόσωποί του εύλογα δεν έφυγαν αλώβητοι, κυρίως σε πολιτικό επίπεδο, από τον τόπο της τραγωδίας.
