στήλες

Σε λένε Άννα. Είσαι τριάντα δύο χρονών, ανύπαντρη. Διαθέτεις πτυχίο Κοινωνιολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου καθώς και μεταπτυχιακό τίτλο με θέμα τις Iδιοτυπίες της μεταπολεμικής κοινωνικής διαστρωμάτωσης στην Ελλάδα. Όταν συζητάς με τους φίλους σου γελάτε όλοι μαζί για τις ευφυείς και διέξοδες επιστημονικές σου επιλογές. Εσχάτως, πάντως, σαρκάζετε και τις δικές τους, όποιες κι αν είναι, ό,τι κι αν υπόσχονταν πριν. (Πώς τον λένε, που να πάρει, εκείνο τον συμπαθή πρώην συμφοιτητή σας, που τα κατάφερε να γίνει γνωστός δημοσιογράφος στα πολιτιστικά του Βηματοδότη; Α, ναι, Πέτρο τον λένε και απολύθηκε εν μια νυκτί, μαζί με καμιά ογδονταριά άλλους. Πάπαλα, άνευ επιστροφής).

Καλημέρα πελάτες μου. Νομίζω πως είμαστε όλοι λίγο κουρασμένοι ή κάνω λάθος; Τα προβλήματα «έριξαν» λίγο τους πελάτες μου. Εκεί στοχεύουν οι κυβερνώντες, στην ψυχολογίας μας.

Το φάντασμα που πλανιέται πάνω από Αθήνα, Βρυξέλες και Φρανκφούρτη τις τελευταίες εβδομάδες (εκτός από τα φαντάσματα των πυρπολημένων της Τυνησίας), ακούει στο όνομα ευρωομόλογο.

Ο Τάκης έφυγε όπως τον γνωρίσαμε, περήφανος, αξιοπρεπής, με την πίστη ότι τα νεανικά μας όνειρα μπορούν μια μέρα να δικαιωθούν, μόλο που ο κόσμος, από τα νιάτα μας μέχρι σήμερα γύρισε ανάποδα. Με το χαμό του κλείνει για μερικούς από εμάς ένας κύκλος:

Να απελευθερωθεί το επάγγελμα του φαρμακοποιού, τώρα! Τι διαφορετικό πουλά ο φαρμακοποιός που πρέπει να παίρνει ειδική άδεια για να ανοίγει φαρμακείο; Χρόνια περνούσα από τον Μπακάκο και αναρωτιόμουν τι διαφορά έχει το φαρμακείο του, από τον πάγκο του εφημεριδοπώλη ή την τάβλα του κουλουρά που βρίσκονταν μπροστά του. Γιατί, δηλαδή, να μην μπορούν κι αυτοί να πουλάνε φάρμακα;
Κι απ’ την άλλη, γιατί να χρειάζεται άδεια ο κουλουράς, ο εφημεριδοπώλης, ο λαϊκατζής; Γιατί να θέλει ειδικά προσόντα ο υδραυλικός, ο ηλεκτρολόγος, ο καυστηρατζής; Γιατί να έχει ειδικές αμοιβές ο δικηγόρος, ο μηχανικός, ο συμβολαιογράφος; Γιατί να ελέγχει τη φορολογική δήλωση ο εφοριακός και όχι ο ιδιώτης λογιστής; Γιατί να χειρουργεί ο γιατρός; Γιατί να βαφτίζει ο παπάς;
Γιατί να μην μπορώ κι εγώ να οδηγώ λεωφορείο, που μας έχουν πρήξει με τις απεργίες τους; Ή, καλύτερα, γιατί να μην μπορώ να βγάλω φορτηγό, ταξί, βυτιοφόρο;

Σπουδαία αξιακή κατάκτηση, ισχυρό ιδεολογικό όπλο, αυτή η ιδέα του «συλλογικού» που η Αριστερά την έκανε στάση ζωής και εργαλείο σημαντικών κοινωνικών κατακτήσεων.
Μια παρακαταθήκη, μια «κληρονομιά» της Αριστεράς η οποία, ιδιαίτερα σήμερα, είναι το αναγκαίο και απαραίτητο ζητούμενο για την οξυγόνωση του λαϊκού κινήματος.

Ο Κουνενής, την περασμένη εβδομάδα, σας έδωσε πρακτικές συμβουλές για τη γαστρονομία στην εποχή του Mνημονίου. Φυλάξτε τις συνταγές για την παξιμαδοποίηση του σκατού, θα σας φανούν χρήσιμες. Και ετοιμαστείτε για ανάλογες αλλαγές και σε άλλες βασικές βιολογικές λειτουργίες, πέραν της πληρώσεως και εκκενώσεως του πεπτικού σας σωλήνα. Μια και η Αυτού Ελεεινότης, ο ΓΑΠ, έχει αποφασίσει να σώσει εκτός από την Ελλάδα και όλη την Ευρώπη, θα πρέπει να προετοιμαστείτε για το ενδεχόμενο η σωτηρία να έχει επιπτώσεις ακόμη και στον τρόπο που ανασαίνουμε. Κρατήστε την ανάσα σας, λοιπόν.