κοινωνία

Του Γιάννη Τσούτσια. Η απεργία των φαρμακοποιών είναι ίσως η μόνη από τις πρόσφατες των διάφορων επαγγελματικών κλάδων της μεσαίας τάξης, όπου δεν έχει ακόμη αποδώσει επαρκώς η γνωστή τακτική του κ. Λοβέρδου. Σ’ αυτή την περίπτωση, παρά τα ψέματα και τα κατευθυνόμενα δημοσιεύματα, παρά την προσπάθεια κατασυκοφάντησης του κλάδου με φτηνά κόλπα κι εκβιασμούς, μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης, ιδιαίτερα μάλιστα οι συνταξιούχοι, (ως οι πιο τακτικοί πελάτες των φαρμακείων), δυσκολεύεται ακόμη να συναινέσει στην αποδοχή της κυβερνητικής αρχής, «διαλύστε τα πάντα για να εκσυγχρονιστούμε».

Της Αλίκης Βεγίρη.

Όπως κάθε προϊόν που φιλοδοξεί να κάνει καριέρα στην αγορά πρέπει πρωτίστως να πιστοποιηθεί, έτσι και η εκπαίδευση, ειδικά η Tριτοβάθμια, προτού αναβαπτιστεί στο καθαρτήριο λουτρό της αγοράς, οφείλει προηγουμένως να αξιολογηθεί και να τιμολογηθεί, έτσι ώστε οι επίδοξοι αγοραστές/επενδυτές να γνωρίζουν επακριβώς την αξία της επένδυσης, το ρίσκο που θα αναλάβουν, ώς και τις μελλοντικές αποδόσεις των κεφαλαίων τους.

Εντατική προετοιμασία για το κοινωνικό περιβάλλον που θα ζήσουν στη ΔΝΤ εποχή, μετά την απόλυσή τους, βιώνουν οι στρατιώτες στο 180 ΜΚΒ - Δ΄ Πυροβολαρχίας της Ριτσώνας, «προσφορά» της σημερινής Κυβέρνησης.

Μήνυση κατά των μελών των ομάδων ΔΙΑΣ και Δέλτα, καθώς και κατά του επικεφαλής τους άσκησε αμερικανίδα υπήκοος που κατά τις εκδηλώσεις μνήμης για την επέτειο του Πολυτεχνείου στην Αθήνα, δέχθηκε απρόκλητη δολοφονική επίθεση.

«Αναγκαστήκαμε, άλλοι από τον Νοέμβριο και οι περισσότεροι από τον Δεκέμβριο του 2010, να κάνουμε επίσχεση εργασίας, πιστεύοντας ότι με την κίνηση αυτή θα ευαισθητοποιηθεί, έστω και καθυστερημένα, η εργοδότρια εταιρία. Και πάλι, όμως, καμία αντίδραση! Η επίσχεση εργασίας μας συνεχίζεται μέχρι σήμερα, βρισκόμαστε ουσιαστικά στο δρόμο και αντιμετωπίζουμε την εξοργιστική σιωπή των εργοδοτών μας, αλλά και την σκανδαλώδη αδιαφορία του κράτους».