Φεμινισμός είναι ο λόγος

Αφιέρωμα στο λόγο των γυναικών που αγωνίστηκαν. Κείμενα από διαφορετικές εποχές του γυναικείου κινήματος, που αφηγούνται όχι ηρωικές στιγμές, αλλά στιγμές προσωπικής αγωνίας και προσωπικού αγώνα. Κείμενα που μας επιτρέπουν, μέσα ακριβώς από την προσωπική τους αφήγηση, να συνειδητοποιήσουμε την κοινότητα των εμπειριών που μας ενώνουν. Το αφιέρωμα, που επιμελήθηκε η Έλενα Πατρικίου, παρουσιάστηκε στο «Δρόμο» τεύχος 4, 13/3/2010.

 

Αφιέρωμα στο λόγο των γυναικών που αγωνίστηκαν: Φεμινισμός είναι ο λόγος, εισαγωγικό κείμενο της Έλενας Πατρικίου.

Σόζουρνερ Τρουθ: «Και δεν είμαι γυναίκα εγώ;»

Αλεξάντρα Κολοντάι: «Δεν ξέραμε ακόμα πώς να είμαστε ελεύθερες»

Σούζαν Μπράουνμίλερ: «Και τότε κατάλαβα πως δεν ήμουν πια μόνη»

Ελίζαμπεθ Στάντον: «Και θα γράψω και θα μιλήσω»

Το Καστελλόριζο είναι κοντά

https://edromos.gr/o-akritikos-promachonas-tis-elladas/ https://edromos.gr/to-nisi-apo-tin-archaiotita-eos-simera/ https://edromos.gr/to-epeisodio-me-ta-tourkika-machitika-apo-mesa/ Το Καστελλόριζο ή, επισήμως, η Μεγίστη είναι ένα νησί των Δωδεκανήσων. Απέχει μόλις 1,25 ν.μ. από τις νοτιοδυτικές Μικρασιατικές ακτές, όπου ήταν πολύ έντονη...

Αφιέρωμα: Η Γενοκτονία στην Ανατολή. Από την Αυτοκρατορία στο έθνος-κράτος

Κείμενα Τούρκων ιστορικών και διανοούμενων.
Οι Δρόμοι της Ιστορίας με μεγάλη ικανοποίηση φιλοξενούν στο αφιέρωμα αυτό άρθρα ιστορικών και διανοούμενων από την Τουρκία, που διαπραγματεύονται το ζήτημα της μετάβασης από την Οθωμανική Αυτοκρατορία στο τουρκικό έθνος-κράτος και την τύχη που επιφυλάχτηκε στους χριστιανικούς πληθυσμούς αλλά και τις άλλες μειονότητες μέσα σε αυτή τη διαδικασία. Ενώ στη χώρα μας τα ζητήματα αυτά έχουν κυρίως τύχει εκτεταμένης ιδεολογικής και πολιτικής χρήσης σε όλα τα επίπεδα της δημόσιας ιστορίας, φαίνεται πως στη γείτονα χώρα έχει ανοίξει ο δρόμος για την σοβαρή τεκμηρίωση των γεγονότων ώστε να μην μπαίνει το κάρο πριν από το άλογο. Και αυτό, παρά την κατά καιρούς εχθρική στάση τόσο του τουρκικού κράτους και κατεστημένου όσο και του πολιτικού συστήματος, που έχει οδηγήσει πολλούς ερευνητές σε κάθε είδους διώξεις και αποκλεισμούς. Δεν είναι τυχαίο πως οι περισσότεροι των τούρκων ιστορικών που ασχολούνται με τα ζητήματα αυτά και διακρίνονται τόσο στη χώρα τους όσο και στο εξωτερικό, προέρχονται και αναφέρονται στην τουρκική Αριστερά. Σε κάθε περίπτωση πιστεύουμε ότι είναι ιδιαίτερα χρήσιμο να μελετήσουμε τις δουλειές και τα πορίσματα των τούρκων ιστορικών και να τα λάβουμε υπόψη μας στη διαπραγμάτευση αυτών και παρεμφερών θεμάτων και εδώ, στην Ελλάδα. Δεν μπορούμε να μην παρατηρήσουμε ότι στη χώρα μας τα ζητήματα της ιστορίας των Ελλήνων της Ανατολής, τόσο στους τόπους ζωής τους πριν την καταστροφή τους όσο και ως πρόσφυγες στην από εδώ πλευρά του Αιγαίου, έχουν περάσει φαινομενικά στην κυριαρχία πολύ συντηρητικών απόψεων. Η εξέλιξη αυτή εχθρεύεται ουσιαστικά την ιστορία και αναπαράγει εθνικιστικά στερεότυπα μεταπλάθοντας μια ιστορική διαδικασία σε μια προαιώνια έχθρα λαών και θρησκειών. Ένα μέρος της προοδευτικής ιστοριογραφίας κρατά μια απόσταση από τη διαπραγμάτευση αυτών των ζητημάτων σε μια αντανακλαστική προσπάθεια διαχωρισμού από την εθνικιστική ρητορική, κατ’ ουσία όμως της παραχωρεί το πεδίο, υποβαθμίζοντάς τα. Υπάρχει όμως και μια προσπάθεια προσέγγισής τους που συνάντησε στην πορεία της τις γόνιμες αναζητήσεις των προοδευτικών τούρκων ιστορικών. Η συστηματική ενασχόληση με τα ζητήματα αυτά μπορεί να συμβάλει σε μια ειλικρινή σχέση των δύο λαών.
Ένα ζήτημα το οποίο έχει γίνει θέμα αντιπαράθεσης τόσο σε πολιτικό επίπεδο, εγχώριο και διεθνές, όσο και στον χώρο των ιστορικών, είναι αυτό της γενοκτονίας. Θα θέλαμε απλώς να επισημάνουμε ότι άλλες απόψεις συνηγορούν και άλλες όχι στο χαρακτηρισμό της διαδικασίας καταστροφής των χριστιανικών πληθυσμών της πρώην Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ως γενοκτονία ενώ κυριαρχεί στη δημόσια σφαίρα, για πολιτικούς και κρατικούς λόγους, η λογική των χωριστών γενοκτονιών με προεξάρχουσα εκείνη των Αρμενίων ενώ υπάρχουν προσπάθειες για αναγνώριση αντίστοιχης των Ελλήνων ή των Ποντίων ειδικότερα. Από τη μεριά μας, θα προτείναμε, έχοντας υπόψη μας την ενίοτε προβληματική χρήση του όρου αυτού από τη «διεθνή κοινότητα» (βλέπε Γιουγκοσλαβία, Αφρική) ώστε να διευκολυνθούν οι γνωστές «ανθρωπιστικές επεμβάσεις», να μελετήσουμε τα –όχι κατ’ ανάγκη ενιαία– σχήματα των τούρκων ιστορικών και να σκεφτούμε επί του συγκεκριμένου. Τέλος, θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε τον Στέλιο Θεοδωρίδη για την επιμέλεια του αφιερώματος, των κειμένων όσο και της εικονογράφησης, και τους Πάνο Σταθόγιαννη, Σοφία Γεωργαλλίδη, Λαόνικο Μακρίδη για τις μεταφράσεις των κειμένων.
Γιάννης Σκαλιδάκης
Η συνείδηση της Ιστορίας θα μας απελευθερώσει, του Fikret Baskaya
Για το Αρμενικό, Ελληνικό, Κουρδικό και Αλεβίτικο Ζήτημα, του Ahmet Oral
"Ο πόνος δεν θα ήταν μικρότερος, αν δεν μιλούσαμε για γενοκτονία", μια συνομιλία με τον συγγραφέα Dogan Akanli.
Γενοκτονία για την "ιερή πατρίδα", του Attila Tuygan
Οι εκτοπίσεις και οι σφαγές των Ελλήνων του 1913-1914: Πρόβα για τη Γενοκτονία των Αρμενίων, του Taner Akçam.
Η ιδέα του ανεξάρτητου Πόντου και η γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, του Sait Çetinoğlu.
Το Τέλος του Κινήματος και η Εκδίωξη
Μια τραγική σελίδα στην εκκαθάριση των Ρωμιών, 1914-1924, της Pervin Erbil

Αφιέρωμα – Ο Δρόμος στο Παρίσι

Πού και πώς θα σκορπίσουμε τις στάχτες του παλιού κόσμου;    Ο «Δρόμος» ταξίδεψε στο Παρίσι, στην καρδιά ενός σημαντικού κινήματος. Για μια εβδομάδα, είδαμε, κουβεντιάσαμε,...

Αφιέρωμα: Συλλογικό – ατομικό: μια σχέση υπό νέους όρους

Για να μην σκοντάφτουμε στον εαυτό μας…  Επιμέλεια αφιερώματος: Μαρίνα Μπρέστα, Νίκος Λάιος   Όποιος βιάζεται, σκοντάφτει… Συχνά σ’ όσα θεωρεί δεδομένα ή λυμένα. Ιδιαίτερα στο πεδίο...

Ο τόπος και οι άνθρωποι των Βαλκανίων

Το κείμενο που δημοσιεύουμε αποτελείται από εκτεταμένα αποσπάσματα από την εισαγωγή του σπουδαίου έργου του Λευτέρη Σ. Σταυριανού (1923 – 2004) «Τα Βαλκάνια από...

Η εξέλιξη του αραβικού εθνικισμού και οι διαστάσεις της αντιαποικιακής πάλης

Του Παναγιώτη Κουργιώτη.
Ιδεολογικές και πολιτικές ζυμώσεις πριν και κατά τη διαμόρφωση των αραβικών εθνών κρατών

Γενοκτονία για την «ιερή πατρίδα»

Του Attila Tuygan.
Ο 19ος αιώνας σε παγκόσμιο επίπεδο υπήρξε η περίοδος της μετάβασης από τα πολυεθνικά κράτη στα έθνη-κράτη με την ιδεολογία της Γαλλικής Επανάστασης. Ως συνέπεια αυτής της τάσης, άρχισαν να εμφανίζονται έθνη-κράτη και στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.

«Νεολαία και Δικτατορία 1967-1974»

Ένα σημαντικό αφιέρωμα του πρώτου τεύχους των Αναδρομών της ΕΜΙΑΝ.

Μουτζούρα

Του Μανώλη Λυδάκη*   Τα σπίτια μας ήταν κάτι στοιχειωδώς αξονομετρικά ορθογώνια με στέγη δίρριχτη, ζωγραφισμένα με ξυλομπογιές και μαρκαδόρους. Στη μπρος στενή πλευρά είχε μια...