Αντιμετωπίζοντας τον κορωνοϊό
Τουρκία: Κάλπες σε σκηνικό πολέμου
Κύπρος: Ανίκητος ο λαός που αγωνίζεται
Του Βάσου Λυσσαρίδη *
Απολογούμαι γιατί τα μηνύματα που μεταφέρω από την Κύπρο με τον πανάρχαιο ελληνικό πολιτισμό, την Κύπρο του Ζήνωνα, του Ονήσιλλου, του Ευαγόρα, των κλασικών θεάτρων, των Βυζαντινών εκκλησιών, την Κύπρο του Ρε, του Αυξεντίου, του Παλληκαρίδη, την Κύπρο με την Ομηρική προφορά είναι καταθλιπτικά.
Η Αριστερά μπροστά στη νέα δεκαετία
Η κοινωνική κατάσταση του τελευταίου χρόνου λογικά ήταν η «ώρα της Αριστεράς», αλλά αυτή βρέθηκε να παραδέρνει με κίνδυνο να αποτελέσει ένα από τα μεγάλα θύματα της κρίσης. Οι αιτίες πολλές και η κάθε παρέμβαση αναλύει ορισμένες από τις πτυχές τους.
Η Αριστερά δίνει μάχες, αλλά το ζήτημα είναι να κερδίσει τον πόλεμο. Κοινή η εκτίμηση ότι χρειάζεται η δημιουργία ενός ευρέος μετώπου κοινωνικών δυνάμεων που να αγγίζει τη λαϊκή πλειοψηφία.
Χρειάζεται στρατηγική αγώνων, ώστε να μην εγκαταλειφθούν τα κοινωνικά και εργατικά κινήματα στην τύχη τους, και να καλυφθεί το χάσμα κοινωνικής διαμαρτυρίας και πολιτικής πάλης. Αυτό είναι κρίσιμο για να μη βιώσουμε ως κοινωνία μια επανάληψη της κρίσης του 1930, όταν οι θεωρητικο-πολιτικές και πρακτικές ολιγωρίες του κομμουνιστικού και αριστερού κινήματος άφησαν ανοικτή δίοδο στο φασισμό.
Χρειάζεται να ξεπεράσει η ίδια την εσωτερικευμένη «συστημικότητά» της, να τολμήσει να σκεφθεί και να πράξει έξω από τη «γωνία», επεξεργαζόμενη μια εναλλακτική πολιτική πρόταση που θα προσιδιάζει στο στρατηγικό πεδίο πάλης όπως διαμορφώνεται σήμερα. Το ζήτημα του χρέους και πώς θα λυθεί υπέρ των λαϊκών στρωμάτων είναι ένα από τα κομβικά σημεία. Και ως προς αυτό η πρόταση για τη συγκρότηση μιας πλατιάς Επιτροπής Ελέγχου του Χρέους μπορεί να γίνει το όχημα για τη συσπείρωση πολλών δυνάμεων.
Η αξιοπιστία της εναλλακτικής πρότασης, όμως, θα εξαρτηθεί από αν γύρω απ’ αυτήν θα συγκροτηθεί ένας ενωτικός πολιτικός φορέας της ριζοσπαστικής Αριστεράς, πράγμα που βάζει επί τάπητος ζητήματα ανακατατάξεων και ανασύνθεσης της ριζοσπαστικής Αριστεράς. Ως προς αυτό, κύριο ρόλο παίζει η πολιτική βούληση, ο συγχρονισμός με τις ανάγκες της εποχής, η αναβάπτιση στον επαναστατικό λόγο.
Τέλος, στο αφιέρωμα φιλοξενείται και ένα επίκαιρο άρθρο του Χρ. Καραμάνου για το περιβόητο ευρωομόλογο και τη στάση που επιβάλλεται να έχει γύρω από το ζήτημα η Αριστερά.
Μαρξισμός και αλλοτρίωση
Κύπρος: Λύση με συνέπεια και ρεαλισμό
Του Δημήτρη Χριστόφια *
Η πατρίδα μας συμπληρώνει μισό αιώνα ζωής ως ανεξάρτητο κράτος. Η πορεία προς την ανεξαρτησία ήταν δύσβατη, ανηφορική, κακοτράχαλη. Ήταν πορεία ποτισμένη με το αίμα, με το κλάμα και τον ιδρώτα του κυπριακού λαού. Ήταν, δυστυχώς, και πορεία διάσπαρτη με εμπόδια, παγίδες, συμφορές και προδοσίες.
ΠΡΟΣΥΝΕΔΡΙΑΚΟΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ για το ΣΥΝΕΔΡΙΟ του ΣΥΡΙΖΑ – ΕΚΜ
Δεν καταργούνται οι συνιστώσες - Κωνσταντίνος Γαβριηλίδης
Διακριτές σχέσεις μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ και Αυτόνομης Παρέμβασης - Αντώνης Σιφναίος
Άντε να λύσουμε - Δήμητρα Μαραγκουδάκη
Να προσθέσουμε δυό λέξεις - Σωτήρης Λεπενιώτης
Σκέψεις για το καταστατικό - Άννα Μαντέλου
Πρόταση προσθήκης άρθρου στο καταστατικό - Δημήτρης Ρούτος
Κόμμα αρένα ή κόμμα πολλαπλασιαστής - Φλώρα Νικολιδάκη
Τι κόμμα θέλουμε; - Σήφης Φανουράκης
Ο ΣΥΡΙΖΑ, το σύνδρομο της ανάθεσης και η κρίση του πολιτικού λόγου - Βαγγέλης Μπουγιώτης
Μια μικρή συμμετοχή στον προσυνεδριακό διάλογο - Π. Πέτρου
Η επικαιρότητα του σοσιαλισμού και οι θέσεις - Παναγιώτης Κολοβός
Για ένα νέο μοντέλο κοινωνικών συνεργαζόμενων συστημάτων - Βούλα Πουλοπούλου
Η νέα πραγματικότητα και ο ΣΥΡΙΖΑ - Γιάννης Νιράκης, Γιώργος Σκουλάς, Αγγέλα Σμυρνάκη, Γιώργος Χαλκιαδάκης
Μόνο η παραγωγική ανασυγκρότηση θα οδηγήσει στην ανάπτυξη - Γιώργος Θ. Μιχαήλ
Παρατηρήσεις και σχόλια στο κείμενο θέσεων της Κ.Ε. - Γιάννης Δ. Στρατής
Για μια "ενδογενή" παραγωγική ανασυγκρότηση - Ανδρέας Κυράνης, Αλέξανδρος Οικονομίδης
Ο σοσιαλισμός του 21ου αιώνα θα είναι και φεμινιστικός - Αφρόδίτη Σταμπουλή
Πώς φτάνουμε στον ΣΥΡΙΖΑ των μελών; - Πέτρος Κουσουνάδης
Ο ΣΥΡΙΖΑ των μελών, οι τάσεις, οι συνιστώσες και η δημοκρατία - Νίκος Λιβιεράτος
Κρίση του νεοφιλελευθερισμού ή του "νεοφιλελεύθερου μοντέλου"; - Πάτροκλος Ψάλτης
Ούτε "χειρότερη", ούτε και "απευκταία" ή αλλιώς για μια συνθετική λύση των αντιθέσεων - Λεωνίδας Χέλης
Κάποιες σκέψεις στο περιθώριο (της προσυνεδριακής διαδικασίας) - Άβα Μπουλούμπαση
Τέκνο της ανάγκης, ώριμο τέκνο της οργής - Ζαχαρίας Τριγάζης
Παιδεία της δημοκρατίας - Κώστας Καλοκαιρινός
Στόχοι ενός "Σχεδίου Παραγωγικής Ανασυγκρότησης" - Ανδρέας Κυράνης, Αλέξανδρος Οικονομίδης
Ένα κόμμα που αυτοαξιολογείται - Τάσος Αναστόπουλος
Χρειαζόμαστε όλο και περισσότερη δημοκρατία - Ειρήνη Αγαθοπούλου
Αυτό το Συνέδριο να μείνει στην ιστορία - Στέλιος Καλαμίτσης
Μια πρόταση για το μεταναστευτικό - Πάνος Νεφέστορας - Ηλιόπουλος
Ας αλλάξουμε τον ΣΥΡΙΖΑ, όπως θα θέλαμε να αλλάξουμε τον κόσμο - Βασίλης Θεοδώρου
Όποιος αγαπάει το πανεπιστήμιο πολιτικών γνώσεων που λέγεται Αριστερά, αγαπάει τη χώρα και το λαό της - Γιάννης Γούναρης
ΣΥΡΙΖΑ ενιαίος φορέας - Κωνσταντίνος Φανός
Συνέδριο εξωστρέφειας και κυβερνητικού προγράμματος και όχι εσωτερικής κατανάλωσης - Γιάννης Νικολόπουλος
Η τόλμη αποτελεί αρχή κάθε πράξης - Θοδωρής Ρουμελιωτάκης
Για το καταστατικό του ΣΥΡΙΖΑ - Γιάννης Δ. Στρατής
Παρατηρήσεις επί των προσυνεδριακών κειμένων - Θανάσης Κοντονάτσιος
Καταστατικό: Βήματα πραγματικής δημοκρατίας (αν όχι τώρα πότε;) - Πανταζής Κετικίδης
Άνοιξες θέμα υπουργέ Φίλη
Καταλονία: Κυριαρχία, δημοκρατία και αξιοπρέπεια
