αφιερώματα

Το φοιτητικό κίνημα που αναπτύχθηκε κατά της στρατιωτικής δικτατορίας της 21ης Απριλίου 1967, αναμφίβολα απετέλεσε το σημαντικότερο πολιτικό γεγονός της περιόδου 1967-1974. Οι λόγοι που συνετέλεσαν σε αυτό δεν ήταν άσχετοι με την κατάσταση στην οποία βρισκόταν, την περίοδο εκείνη, η ελληνική Αριστερά και το συνδικαλιστικό κίνημα. Η επιθετικά κατασταλτική πολιτική των συνταγματαρχών, οι ενδοκομμουνιστικές έριδες και η ανοχή που επέδειξε για αρκετό χρονικό διάστημα η ελληνική κοινωνία, είχαν ως αποτέλεσμα την περιορισμένη και αναποτελεσματική αντιστασιακή δράση στα πρώτα χρόνια της δικτατορίας.

«Ελληνική τραγωδία: Οι κακοί οιωνοί» - μία έρευνα-καταπέλτης.

<Παραλληλισμοί των επιπτώσεων των πολιτικών του ΔΝΤ στην Ελλάδα και διεθνώς - ο Γ. Νικολαΐδης ανατέμνει τις επιπτώσεις των προγραμμάτων του ΔΝΤ στους δείκτες Υγείας στην Ανατολική Ευρώπη, στη Λατινική Αμερική και στη χώρα μας και θέτει τα ερωτήματα μιας αντιστροφής της πορείας.

Υπό κατεδάφιση νοσοκομεία και ταμεία - ο Τ. Γιακουμής συνοψίζει την αποδιάρθρωση του ΕΣΥ και αναλύει τις ολέθριες προοπτικές της βέβαιης κατάρρευσης του συστήματος δημόσιας περίθαλψης και πρόνοιας αν δεν ανατραπεί ο οδοστρωτήρας του νέου Μνημονίου. Παρουσιάζονται από την «πηγή», σε πρώτο πρόσωπο αντιστάσεις και πρωτοβουλίες.

Νοσοκομείο Κιλκίς: Μία μάχη σε εξέλιξη και ένας απολογισμός - ο Π. Χρονόπουλος απολογίζει την αξιόλογη κινητοποίηση στο Νοσοκομείο του Κιλκίς.

Ρέθυμνο: Για το Εθελοντικό Ιατρείο Κοινωνικής Αλληλεγγύης - ο Ν. Κιούσης παρουσιάζει την πλούσια εμπειρία του πρώτου κοινωνικού ιατρείου στο Ρέθυμνο.

Το κίνημα των νέων γιατρών: Ένα ελπιδοφόρο υπόδειγμα απέναντι στα αδιέξοδα - ο Β. Καφετζόπουλος αναφέρεται στην πρωτότυπη κινηματική ενεργοποίηση των νέων γιατρών.

Με το αφιέρωμα στα γεγονότα του Ιουλίου 1965, που έμειναν γνωστά ως Ιουλιανά, εγκαινιάστηκε ένα νέο ιστορικό ένθετο, οι Δρόμοι της Ιστορίας. Η πρώτη μας –πειραματική εν πολλοίς– διαδρομή μας φέρνει στους δρόμους της Αθήνας, αλλά και της υπόλοιπης χώρας, στις 70 ημέρες του μεγάλου καλοκαιριού του 1965. Επιμέλεια: Γιάννης Σκαλιδάκης.

 

Εισαγωγικό κείμενο

70 μέρες ο λαός στους δρόμους

Ένα χρονικό των γεγονότων  

Σωτήρης Πέτρουλας 1942-1965

Στέφανος Στεφάνου, συνέντευξη: Η δημοκρατική νεολαία είχε πάρει άλλες αποφάσεις

Συνέντευξη με τον Χριστόφορο Βερναρδάκη

Η εμφάνιση μιας νέας Αριστεράς

H χώρα είναι πλέον υπόδουλη. Η κοινωνία υπό το βάρος της «αλήθειας» αλλά και του προσχήματος του χρέους εξαθλιώνεται με «δόσεις», οι οποίες χορηγούνται μεθοδικά από τους επικυρίαρχους, έτσι ώστε να ελέγχεται το μέγεθος των αντιδράσεών της. Το στημένο παιχνίδι εξελίσσεται -ακόμη- στα όρια της ανοχής, κι αυτό χάρη στην τρομακτική δύναμη προπαγάνδας που διαθέτουν τα κυρίαρχα Mέσα «ενημέρωσης» αλλά και η παράλληλη αδυναμία του ανθρώπινης συνείδησης να επεξεργαστεί τον πυρήνα των καταιγιστικών μέτρων και των μακροπρόθεσμων συνεπειών τους.
Η επιδίωξη του διεθνούς και εγχώριου κεφαλαίου δεν είναι άλλη από τη μετατροπή της πλειοψηφίας του πληθυσμού σ’ ένα ηττοπαθές προσωπικό που θα υπηρετεί το νέο αφέντη, χωρίς να διεκδικεί τα μέχρι χθες αυτονόητα εργασιακά και πολιτικά του δικαιώματα.
Μεσαίωνας λοιπόν; Όχι ακριβώς, κάτι χειρότερο. Καπιταλισμός με χρηματοπιστωτική μορφή, τουτέστιν με νέα, πιο άγρια, έξυπνα και επιθετικά χαρακτηριστικά που μεταμορφώνουν το λαό σε δουλοπάροικο, μ’ ένα βουβό μηχανισμό, χωρίς δηλαδή να (δια)κηρύττουν ανοιχτά τον πόλεμο. Το ζήσαμε το «κόλπο» -χωρίς να πάρουμε χαμπάρι την απειλή του- τα τελευταία σαράντα χρόνια, τότε που θεωρούσαμε ότι ζούσαμε καλά, αν δεν... «ευτυχούσαμε» κιόλας. Για την ίδια συστημική αδικία, για τον ίδιο άπληστο πόλεμο επρόκειτο, αντεστραμμένο όμως, καθώς τότε διεξαγόταν με ελκτικά «καταναλωτικά» μέσα και άλλες «παροχές» ελπίδας.
Όμως, τώρα που οι άνθρωποι γίνονται αναλώσιμοι και πετιούνται στα σκουπίδια, τώρα που οι συνειδήσεις αντιλαμβάνονται το παιχνίδι και ωριμάζουν ραγδαία, τι λες; Ιδού το καίριο ερώτημα της κοινωνίας, ιδού η εναγώνια αναμονή της. «Επιστροφή δεν θα υπάρξει. Το καλύτερο που μπορούμε να ελπίσουμε είναι να μοιράσουμε δίκαια τη φτώχεια μας. Είναι η μεγαλύτερη, η ουσιαστική, επανάσταση που απαιτείται σήμερα από την όποια πραγματική ή δυνητική Αριστερά, η οποία οφείλει να προετοιμάσει τον κόσμο για τον κακοτράχαλο αλλά μοναδικό δρόμο που ανοίγεται μπροστά του…».
Αυτό το απόσπασμα από πρόσφατο κείμενο του Γεράσιμου Λυκιαρδόπουλου στο περιοδικό Σημειώσεις υπήρξε η αφορμή για το ανά χείρας αφιέρωμα. Δεν απευθυνθήκαμε σε διανοούμενους που σιτίζονται ή χαριεντίζονται με το σύστημα και τις πρυτανείες του. Οι καιροί, άλλωστε, είναι επικίνδυνοι δεν συγχωρούν τερτίπια...
Όσο μεγεθύνεται η κρίση κι εξαθλιώνεται ο λαός, τα πολιτικά ερωτήματα πολλαπλασιάζονται, οι απαντήσεις επείγουν. Το πανικόβλητο σύστημα αμύνεται λυσσαλέα, επιστρατεύει «πρόθυμους» θεούς και δαίμονες, από το χώρο των ιδεών για να στιγματίσουν τα «άκρα» κι απ’ το χώρο του υποκόσμου για να τσακίσουν κεφάλια… Εμείς;
Στο σημερινό φύλλο γράφουν οι: Φώτης Τερζάκης, Γιώργος Μερτίκας, Δημήτρης Σεβαστάκης και Κώστας Δεσποινιάδης. Το αφιέρωμα θα ολοκληρωθεί στο προσεχές φύλλο του Δρόμου με κείμενα των Γεράσιμου Λυκιαρδόπουλου, Γιώργου Λιερού, Θανάση Παπαθανασίου και Γιώργου Κοροπούλη.

Φώτης Τερζάκης: "Η Αριστερά πρέπει να ετοιμάζεται για οιονεί εμφυλιοπολεμικές καταστάσεις"

Δημήτρης Σεβαστάκης: "Η ανεπάρκεια της Αριστεράς δεν απαλείφεται από την αμαρτία των κατηγόρων της"

Γιώργος Μερτίκας: "Να μη μασάμε τα λόγια μας, ο παρασιτικός καταναλωτισμός άγγιξε τα όριά του"

Κώστας Δεσποινιάδης: "Η καλύτερη άμυνα της δημοκρατίας είναι η αυτοκατάργησή της"