αφιερώματα

Δεν καταργούνται οι συνιστώσες - Κωνσταντίνος Γαβριηλίδης
Διακριτές σχέσεις μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ και Αυτόνομης Παρέμβασης - Αντώνης Σιφναίος
Άντε να λύσουμε - Δήμητρα Μαραγκουδάκη
Να προσθέσουμε δυό λέξεις - Σωτήρης Λεπενιώτης
Σκέψεις για το καταστατικό - Άννα Μαντέλου
Πρόταση προσθήκης άρθρου στο καταστατικό - Δημήτρης Ρούτος
Κόμμα αρένα ή κόμμα πολλαπλασιαστής - Φλώρα Νικολιδάκη
Τι κόμμα θέλουμε; - Σήφης Φανουράκης
Ο ΣΥΡΙΖΑ, το σύνδρομο της ανάθεσης και η κρίση του πολιτικού λόγου - Βαγγέλης Μπουγιώτης
Μια μικρή συμμετοχή στον προσυνεδριακό διάλογο - Π. Πέτρου
Η επικαιρότητα του σοσιαλισμού και οι θέσεις - Παναγιώτης Κολοβός
Για ένα νέο μοντέλο κοινωνικών συνεργαζόμενων συστημάτων - Βούλα Πουλοπούλου
Η νέα πραγματικότητα και ο ΣΥΡΙΖΑ - Γιάννης Νιράκης, Γιώργος Σκουλάς, Αγγέλα Σμυρνάκη, Γιώργος Χαλκιαδάκης
Μόνο η παραγωγική ανασυγκρότηση θα οδηγήσει στην ανάπτυξη - Γιώργος Θ. Μιχαήλ
Παρατηρήσεις και σχόλια στο κείμενο θέσεων της Κ.Ε. - Γιάννης Δ. Στρατής
Για μια "ενδογενή" παραγωγική ανασυγκρότηση - Ανδρέας Κυράνης, Αλέξανδρος Οικονομίδης
Ο σοσιαλισμός του 21ου αιώνα θα είναι και φεμινιστικός - Αφρόδίτη Σταμπουλή
Πώς φτάνουμε στον ΣΥΡΙΖΑ των μελών; - Πέτρος Κουσουνάδης
Ο ΣΥΡΙΖΑ των μελών, οι τάσεις, οι συνιστώσες και η δημοκρατία - Νίκος Λιβιεράτος
Κρίση του νεοφιλελευθερισμού ή του "νεοφιλελεύθερου μοντέλου"; - Πάτροκλος Ψάλτης
Ούτε "χειρότερη", ούτε και "απευκταία" ή αλλιώς για μια συνθετική λύση των αντιθέσεων -    Λεωνίδας Χέλης
Κάποιες σκέψεις στο περιθώριο (της προσυνεδριακής διαδικασίας) - Άβα Μπουλούμπαση
Τέκνο της ανάγκης, ώριμο τέκνο της οργής - Ζαχαρίας Τριγάζης
Παιδεία της δημοκρατίας - Κώστας Καλοκαιρινός
Στόχοι ενός "Σχεδίου Παραγωγικής Ανασυγκρότησης" - Ανδρέας Κυράνης, Αλέξανδρος Οικονομίδης
Ένα κόμμα που αυτοαξιολογείται - Τάσος Αναστόπουλος
Χρειαζόμαστε όλο και περισσότερη δημοκρατία - Ειρήνη Αγαθοπούλου
Αυτό το Συνέδριο να μείνει στην ιστορία - Στέλιος Καλαμίτσης
Μια πρόταση για το μεταναστευτικό - Πάνος Νεφέστορας - Ηλιόπουλος
Ας αλλάξουμε τον ΣΥΡΙΖΑ, όπως θα θέλαμε να αλλάξουμε τον κόσμο - Βασίλης Θεοδώρου
Όποιος αγαπάει το πανεπιστήμιο πολιτικών γνώσεων που λέγεται Αριστερά, αγαπάει τη χώρα και το λαό της - Γιάννης Γούναρης
ΣΥΡΙΖΑ ενιαίος φορέας - Κωνσταντίνος Φανός
Συνέδριο εξωστρέφειας και κυβερνητικού προγράμματος και όχι εσωτερικής κατανάλωσης - Γιάννης Νικολόπουλος
Η τόλμη αποτελεί αρχή κάθε πράξης - Θοδωρής Ρουμελιωτάκης
Για το καταστατικό του ΣΥΡΙΖΑ - Γιάννης Δ. Στρατής
Παρατηρήσεις επί των προσυνεδριακών κειμένων - Θανάσης Κοντονάτσιος
Καταστατικό: Βήματα πραγματικής δημοκρατίας (αν όχι τώρα πότε;) - Πανταζής Κετικίδης

Του Βάσου Λυσσαρίδη *

Απολογούμαι γιατί τα μηνύματα που μεταφέρω από την Κύπρο με τον πανάρχαιο ελληνικό πολιτισμό, την Κύπρο του Ζήνωνα, του Ονήσιλλου, του Ευαγόρα, των κλασικών θεάτρων, των Βυζαντινών εκκλησιών, την Κύπρο του Ρε, του Αυξεντίου, του Παλληκαρίδη, την Κύπρο με την Ομηρική προφορά είναι καταθλιπτικά.

«Εκείνη του Μάρτη 1871 είναι η μεγαλύτερη πλημμυρίδα του αιώνα, η πιο καταπληκτική εκδήλωση αυτής της λαϊκής δύναμης που πήρε τη Βαστίλλη, ξανάφερε το βασιλιά στο Παρίσι, εξασφάλισε τα πρώτα βήματα της Γαλλικής Επανάστασης, ματώθηκε στο Πεδίο Άρεως, πήρε τον Κεραμεικό, έδιωξε τον Πρώσο, εξοστράκισε τη Γιρόνδη, τροφοδότησε με ιδέες τη Συμβατική, τους Γιακωβίνους, το Κεντρικό Δημαρχείο, σάρωσε τους παπάδες, αναδιπλώθηκε κάτω από τον Ροβεσπιέρρο, ανορθώθηκε στον Πραιριάλ, μετά κοιμήθηκε είκοσι χρόνια για να ξυπνήσει με το κανόνι των συμμάχων, να ξαναβυθιστεί στη νύχτα, να αναστηθεί το 1830, και αμέσως δεμένη πάλι να κάνει τα σκιρτήματα των πρώτων χρόνων της ορλεανικής βασιλείας, να σπάσει τα χαλινάρια της το ’48, να τραντάξει για τρεις μέρες τον Ιούνη τη Δημοκρατία-μητριά, να συνθλιβεί και πάλι με νέα έκρηξη το ’69, να αδειάσει τον Κεραμεικό το ’70, να προσφέρει τον εαυτό της ενάντια στον εισβολέα και πάλι περιφρονημένη, στιγματισμένη, μέχρι την ημέρα που σύντριψε το χέρι που θέλησε να τη σβήσει.