αφιερώματα

Ο Μαρξ και ο  Ένγκελς μελέτησαν την πείρα της Κομμούνας και διατύπωσαν μια σειρά διδάγματα που αναπτύχθηκαν παραπέρα από τον Λένιν, το έργο του οποίου είναι διάσπαρτο από αναφορές στην πείρα της Κομμούνας. Αν και είναι δύσκολο να απομονώσει κανείς κομμάτια από την ανάλυση του Μαρξ, του Ένγκελς και του Λένιν, τα ακόλουθα αποσπάσματα επιχειρούν να σκιαγραφήσουν τη θέση που κατέλαβε η Κομμούνα στη μαρξιστική-λενινιστική σκέψη και ανάλυση.

Βασική και καταστατική προϋπόθεση όταν τίθεται υπό συζήτηση η οικονομική πολιτική της χούντας είναι να διευκρινιστεί ότι, παρά τις επί τω χειρίστω τροποποιήσεις που επέφερε, ήταν απόλυτα εναρμονισμένη με τις οικονομικές στρατηγικές που δρομολογήθηκαν όλη τη μεταπολεμική περίοδο. Στην ουσία επρόκειτο για την εφαρμογή ενός σχεδιασμού που εγκαινιάστηκε με το σχέδιο Μάρσαλ και μορφοποιήθηκε από τις οικονομικές προτεραιότητες μιας ελληνικής αστικής τάξης, όπως αυτή προέκυψε δυνάμει των συνθηκών που επικράτησαν στην Κατοχή και τον Εμφύλιο και η οποία δρομολόγησε έναν συγκεκριμένο τύπο ανάπτυξης, ιδίως από τα μέσα της δεκαετίας του 1950 και μετά. Αυτές προσδιορίστηκαν από την πρόσδεση της ελληνικής οικονομίας στις σχέσεις εξάρτησης που οικοδόμησε ο διεθνής καπιταλισμός στις μεταπολεμικές δεκαετίες.

Του Δημήτρη Παπαγαλάνη.
Ο Πόλεμος της Αλγερίας, όπως ονομάστηκε ο αγώνας του αλγερινού λαού για αποτίναξη της γαλλικής κυριαρχίας και αυτοδιάθεση, διήρκησε 8 χρόνια (1954-1962), όμως ο απόηχός του τόσο στη Γαλλία όσο και στην ίδια την Αλγερία δεν έχει ακόμα καταλαγιάσει και εξακολουθεί να επηρεάζει εν πολλοίς τις σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών.

Την 1η Οκτωβρίου συμπληρώθηκαν 50 χρόνια από την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της Κύπρου. 50 χρόνια πυκνών γεγονότων, ιμπεριαλιστικής μεθόδευσης, πραξικοπημάτων, εισβολής και κατοχής του 40% του νησιού, εποικισμού, προβοκατσιών και πιέσεων, ανάδειξης μιας νέας δραστήριας αστικής τάξης, και ενός πολιτικού κόσμου με ιδιαιτερότητες και ευελιξία.