αφιερώματα

Αφιέρωμα στο λόγο των γυναικών που αγωνίστηκαν. Κείμενα από διαφορετικές εποχές του γυναικείου κινήματος, που αφηγούνται όχι ηρωικές στιγμές, αλλά στιγμές προσωπικής αγωνίας και προσωπικού αγώνα. Κείμενα που μας επιτρέπουν, μέσα ακριβώς από την προσωπική τους αφήγηση, να συνειδητοποιήσουμε την κοινότητα των εμπειριών που μας ενώνουν. Το αφιέρωμα, που επιμελήθηκε η Έλενα Πατρικίου, παρουσιάστηκε στο «Δρόμο» τεύχος 4, 13/3/2010.

Αφιέρωμα στο λόγο των γυναικών που αγωνίστηκαν: Φεμινισμός είναι ο λόγος, εισαγωγικό κείμενο της Έλενας Πατρικίου.

Σόζουρνερ Τρουθ: «Και δεν είμαι γυναίκα εγώ;»

Σούζαν Μπράουνμίλερ: «Και τότε κατάλαβα πως δεν ήμουν πια μόνη»

Ελίζαμπεθ Στάντον: «Και θα γράψω και θα μιλήσω»

Δεν καταργούνται οι συνιστώσες - Κωνσταντίνος Γαβριηλίδης
Διακριτές σχέσεις μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ και Αυτόνομης Παρέμβασης - Αντώνης Σιφναίος
Άντε να λύσουμε - Δήμητρα Μαραγκουδάκη
Να προσθέσουμε δυό λέξεις - Σωτήρης Λεπενιώτης
Σκέψεις για το καταστατικό - Άννα Μαντέλου
Πρόταση προσθήκης άρθρου στο καταστατικό - Δημήτρης Ρούτος
Κόμμα αρένα ή κόμμα πολλαπλασιαστής - Φλώρα Νικολιδάκη
Τι κόμμα θέλουμε; - Σήφης Φανουράκης
Ο ΣΥΡΙΖΑ, το σύνδρομο της ανάθεσης και η κρίση του πολιτικού λόγου - Βαγγέλης Μπουγιώτης
Μια μικρή συμμετοχή στον προσυνεδριακό διάλογο - Π. Πέτρου
Η επικαιρότητα του σοσιαλισμού και οι θέσεις - Παναγιώτης Κολοβός
Για ένα νέο μοντέλο κοινωνικών συνεργαζόμενων συστημάτων - Βούλα Πουλοπούλου
Η νέα πραγματικότητα και ο ΣΥΡΙΖΑ - Γιάννης Νιράκης, Γιώργος Σκουλάς, Αγγέλα Σμυρνάκη, Γιώργος Χαλκιαδάκης
Μόνο η παραγωγική ανασυγκρότηση θα οδηγήσει στην ανάπτυξη - Γιώργος Θ. Μιχαήλ
Παρατηρήσεις και σχόλια στο κείμενο θέσεων της Κ.Ε. - Γιάννης Δ. Στρατής
Για μια "ενδογενή" παραγωγική ανασυγκρότηση - Ανδρέας Κυράνης, Αλέξανδρος Οικονομίδης
Ο σοσιαλισμός του 21ου αιώνα θα είναι και φεμινιστικός - Αφρόδίτη Σταμπουλή
Πώς φτάνουμε στον ΣΥΡΙΖΑ των μελών; - Πέτρος Κουσουνάδης
Ο ΣΥΡΙΖΑ των μελών, οι τάσεις, οι συνιστώσες και η δημοκρατία - Νίκος Λιβιεράτος
Κρίση του νεοφιλελευθερισμού ή του "νεοφιλελεύθερου μοντέλου"; - Πάτροκλος Ψάλτης
Ούτε "χειρότερη", ούτε και "απευκταία" ή αλλιώς για μια συνθετική λύση των αντιθέσεων -    Λεωνίδας Χέλης
Κάποιες σκέψεις στο περιθώριο (της προσυνεδριακής διαδικασίας) - Άβα Μπουλούμπαση
Τέκνο της ανάγκης, ώριμο τέκνο της οργής - Ζαχαρίας Τριγάζης
Παιδεία της δημοκρατίας - Κώστας Καλοκαιρινός
Στόχοι ενός "Σχεδίου Παραγωγικής Ανασυγκρότησης" - Ανδρέας Κυράνης, Αλέξανδρος Οικονομίδης
Ένα κόμμα που αυτοαξιολογείται - Τάσος Αναστόπουλος
Χρειαζόμαστε όλο και περισσότερη δημοκρατία - Ειρήνη Αγαθοπούλου
Αυτό το Συνέδριο να μείνει στην ιστορία - Στέλιος Καλαμίτσης
Μια πρόταση για το μεταναστευτικό - Πάνος Νεφέστορας - Ηλιόπουλος
Ας αλλάξουμε τον ΣΥΡΙΖΑ, όπως θα θέλαμε να αλλάξουμε τον κόσμο - Βασίλης Θεοδώρου
Όποιος αγαπάει το πανεπιστήμιο πολιτικών γνώσεων που λέγεται Αριστερά, αγαπάει τη χώρα και το λαό της - Γιάννης Γούναρης
ΣΥΡΙΖΑ ενιαίος φορέας - Κωνσταντίνος Φανός
Συνέδριο εξωστρέφειας και κυβερνητικού προγράμματος και όχι εσωτερικής κατανάλωσης - Γιάννης Νικολόπουλος
Η τόλμη αποτελεί αρχή κάθε πράξης - Θοδωρής Ρουμελιωτάκης
Για το καταστατικό του ΣΥΡΙΖΑ - Γιάννης Δ. Στρατής
Παρατηρήσεις επί των προσυνεδριακών κειμένων - Θανάσης Κοντονάτσιος
Καταστατικό: Βήματα πραγματικής δημοκρατίας (αν όχι τώρα πότε;) - Πανταζής Κετικίδης

Ο Στέφανος Στεφάνου γεννήθηκε στο Σουφλί το 1926 και στρατεύθηκε στο αριστερό κίνημα από την εφηβεία του, το 1941 ως μέλος της ΟΚΝΕ, της ΕΠΟΝ και του ΕΛΑΣ. Το 1946 καταδικάστηκε με το Γ΄ Ψήφισμα, φυλακίστηκε και κατόπιν εκτοπίστηκε ως το 1962. Από εκείνη την περίοδο ως τη δικτατορία ήταν ενταγμένος στην ΕΔΑ ως μέλος των κεντρικών οργάνων της Νεολαίας ΕΔΑ και της Νεολαίας Λαμπράκη. Την περίοδο των Ιουλιανών ήταν μέλος του προεδρείου και της Γραμματείας της Δημοκρατικής Νεολαίας Λαμπράκη. Στη διάρκεια της δικτατορίας κρατήθηκε για 4 χρόνια στους τόπους εξορίας. Είναι συγγραφέας και επιμελητής (με τον Ζήσιμο Συνοδινό) του τόμου, Τα Αρχεία της ΕΜΙΑΝ – Γενικό Ευρετήριο, Αθήνα, ΕΜΙΑΝ, 2010.

Στη δεκαετία του ’60 οι διεθνείς μεταπολεμικές εξελίξεις σε συνδυασμό με τις κοινωνικές αλλαγές οδήγησαν και στην Ελλάδα, όπως και σε πολλές άλλες χώρες, στην εμφάνιση νέων οργανώσεων της Αριστεράς σε αντιπαράθεση με τα επίσημα κόμματα που είχαν αναδειχτεί μια προηγούμενη περίοδο. Είναι άλλωστε η περίοδος που προοιωνίζει το μεγάλο παγκόσμιο ξέσπασμα με ορόσημο το γαλλικό Μάη του 1968. Οι αντιθέσεις μεταξύ του ΚΚ Κίνας και του ΚΚΣΕ στο διεθνές κομμουνιστικό κίνημα, το αναπτυσσόμενο αντιαποικιακό και αντιμπεριαλιστικό κίνημα στις χώρες του Τρίτου Κόσμου, η κουβανέζικη επανάσταση και το παράδειγμα του Τσε Γκεβάρα, επηρεάζουν και κινητοποιούν.

Του Taner Akçam (*)

Όλες οι διαθέσιμες οθωμανικές πηγές καταδεικνύουν μια αδιαμφισβήτητη αλήθεια: πριν τον πόλεμο, η Επιτροπή Ένωσης και Προόδου (ΕΕΠ), αφού πρώτα σχεδίασε και έθεσε σε εφαρμογή ένα σχέδιο με στόχο την –με δικά τους λόγια– «απελευθέρωση από τα μη-τουρκικά στοιχεία» της περιοχής του Αιγαίου, στη συνέχεια, και με πρόσχημα τον πόλεμο, επεξέτειναν το εν λόγω σχέδιο ώστε να περιλαμβάνει ολόκληρη την Ανατολία.