Τότε που Έκθεση σήμαινε πολιτισμός…

Του Βασίλη Κεχαγιά

Αν για κάποιο λόγο κατάφερε η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης να διαχυθεί ως γεγονός στη συνείδηση του μέσου Θεσσαλονικέα δεν είναι γιατί αυτή πήρε χαμπάρι τις όποιες οικονομικές παραμέτρους της. Έκθεση για τον κάτοικο της πόλης, που τη φιλοξενεί, ήταν κάποτε μαύρη μπύρα και λουκάνικα, παιχνίδια στο Λούνα Παρκ, παγωτό Δεληολάνη («Με είκοσι δραχμές τρως όσο θες»), άντε και μια βόλτα από υποχρέωση στα περίπτερα, πιο πολύ για να συλλεχθούν τα όποια δώρα πρόσφεραν οι διάφοροι εκπρόσωποί τους. Παρότι οι συγκεκριμένες δραστηριότητες δε θα μπορούσαν εύκολα να ενταχθούν στο πολιτιστικό πεδίο, εν τούτοις δεν παύουν να αποτελούν, έστω και με λοξό τρόπο, πολιτιστικές δραστηριότητες.

Αφιέρωμα : 99 χρόνια από την επανάσταση του Οκτώβρη

Πώς θα σκέφτονται οι άνθρωποι του 2100 μ.Χ. όσα εμείς ζούμε σήμερα; Αν ο πλανήτης Γη παραμένει ζωντανός, τότε σίγουρα κάποιοι εκατομμύρια, σε διαφορετικές...

Η Μάχη της Καλλίπολης

Της Αντζελα Γκιζιτριάν  επιμέλεια-μετάφραση Κουήν Μινασιάν   Την 24η Απριλίου 2015, παγκοσμίως και επί δεκαετίες αναγνωρισμένη ως ημέρα μνήμης των 100 χρόνων από την γενοκτονία των Αρμενίων,...

Αφιέρωμα: Το φάντασμα του λαϊκισμού πλανιέται πάνω από τη Δύση

Αποκρυπτογραφώντας τον νέο μεγάλο εχθρό των «φρουρών της παγκοσμιοποίησης»  Λαϊκισμός: Προσοχή, μην τον δοκιμάσετε μόνοι σας! Συμβουλευτείτε τους ειδικούς  της μεταδημοκρατίας. Αφού ο κομμουνισμός κατέρρευσε,...

Ο άνθρωπος «ΧΧΧ»

Παραμονή Πρωτοχρονιάς έφυγε από τη ζωή ο Γιώργος Ανδρεάδης. Μια σημαντική προσωπικότητα του ποντιακού ελληνισμού που συνέβαλε με ουσιαστικό τρόπο στη φιλία του ελληνικού...

Η Αρμενική Γενοκτονία, το Ζήτημα της Ανατολής και η νεοελληνική αλλοτρίωση

Του Βλάση Αγτζίδη * Μια από τις πλέον άγνωστες σελίδες της Ιστορίας στην Ελλάδα αποτελεί η εξόντωση από τους Νεότουρκους και τους Κεμαλικούς των μη...

Νέες κυκλοφορίες

στους δρόμους της ιστορίας...

Οικονομικές σχέσεις και μηχανισμοί κατά τη διάρκεια της δικτατορίας

Βασική και καταστατική προϋπόθεση όταν τίθεται υπό συζήτηση η οικονομική πολιτική της χούντας είναι να διευκρινιστεί ότι, παρά τις επί τω χειρίστω τροποποιήσεις που επέφερε, ήταν απόλυτα εναρμονισμένη με τις οικονομικές στρατηγικές που δρομολογήθηκαν όλη τη μεταπολεμική περίοδο. Στην ουσία επρόκειτο για την εφαρμογή ενός σχεδιασμού που εγκαινιάστηκε με το σχέδιο Μάρσαλ και μορφοποιήθηκε από τις οικονομικές προτεραιότητες μιας ελληνικής αστικής τάξης, όπως αυτή προέκυψε δυνάμει των συνθηκών που επικράτησαν στην Κατοχή και τον Εμφύλιο και η οποία δρομολόγησε έναν συγκεκριμένο τύπο ανάπτυξης, ιδίως από τα μέσα της δεκαετίας του 1950 και μετά. Αυτές προσδιορίστηκαν από την πρόσδεση της ελληνικής οικονομίας στις σχέσεις εξάρτησης που οικοδόμησε ο διεθνής καπιταλισμός στις μεταπολεμικές δεκαετίες.