Παρά τις επίμονες προσπάθειες της κυβέρνησης να βγάλει εκτός κάδρου τα κυβερνητικά στελέχη (από τον Γρ. Δημητριάδη μέχρι και τον Κ. Μητσοτάκη) που είχαν τον συντονισμό του πολυπλόκαμου δικτύου υποκλοπών από την ΕΥΠ και το Predator, παρά τις διαρκείς αναφορές του κυβερνητικού εκπροσώπου Π. Μαρινάκη, πως η υπόθεση αφορά «ιδιώτες», λίγες μέρες μετά την καταδίκη των «πωλητών» του Predator, οι κυβερνητικές ευθύνες επανέρχονται.
Ένας εκ των καταδικασθέντων για την πώληση και διάθεση του Predator στη χώρα μας, ο ισραηλινός ιδρυτής της Intellexa, σε δήλωση του στον τηλεοπτικό σταθμό MEGA ανέφερε μεταξύ άλλων, για να υποστηρίξει την αθωότητα του πως «λειτουργούμε αυστηρά σύμφωνα με τους ευρωπαϊκούς και διεθνείς κανονισμούς εξαγωγών, παρέχοντας τεχνολογία μόνο σε κυβερνήσεις και υπηρεσίες επιβολής του νόμου. Ουδέποτε έχουμε διεξάγει δραστηριότητες επιτήρησης. Ούτε έχουμε λειτουργική πρόσβαση μετά την παράδοση των συστημάτων. Η ευθύνη για τη νόμιμη χρήση αυτών των τεχνολογιών βαρύνει τις Αρχές που τις αποκτούν και τις λειτουργούν».
Από την παραπάνω δήλωση γίνεται φανερό, πως ένας εκ των καταδικασθέντων δηλώνει, πως η εταιρεία του έχει σαν πελάτες αποκλειστικά «κυβερνήσεις και υπηρεσίες επιβολής του νόμου» και πως αυτές είναι υπεύθυνες για την επιλογή των στόχων και τη διαχείριση των συλλεγόμενων δεδομένων. Η παραπάνω αποκάλυψη (του πελατολογίου της Intelexa) σε συνδυασμό με την απόφαση των δικαστικών αρχών να παραπέμψουν τον φάκελο εκ νέου στις εισαγγελικές αρχές για νέα έρευνα, ώστε να εξεταστούν ενδεχόμενοι ηθικοί αυτουργοί ή συνεργοί, ή πιθανά νέα αδικήματα (απόπειρα κατασκοπείας), δίνει εκ των πραγμάτων συνέχεια στην υπόθεση.
Συνολικά, η υπόθεση των υποκλοπών όχι μόνο δεν κλείνει, αλλά επιστρέφει με νέα ερωτήματα στο πολιτικό προσκήνιο. Αν επιβεβαιωθεί και επίσημα, όπως είναι εμφανές από την αρχή, ότι ένα τόσο ισχυρό εργαλείο παρακολούθησης (διάτρητο από εξωχώριους παράγοντες όπως ισραηλινές εταιρείες με διασυνδέσεις με μυστικές υπηρεσίες) λειτούργησε μέσα από κρατικούς μηχανισμούς και δίκτυα εξουσίας γύρω από το Μαξίμου, τότε δεν πρόκειται απλώς για ένα σκάνδαλο, αλλά για μια σοβαρή απειλή για τη δημοκρατία, τη διαφάνεια και την εθνική ασφάλεια της χώρας.
Δ. Γκ.
