Η συνάντηση των υπουργών Εξωτερικών της Δανίας και της Γροιλανδίας με τον Αμερικανό ομόλογό τους Μάρκο Ρούμπιο και τον αντιπρόεδρο των ΗΠΑ Τζ. Ντ. Βανς στην Ουάσιγκτον πήγε όσο χάλια θα μπορούσε να πάει. Είπαν και οι δύο πλευρές βέβαια ότι η συνάντηση ήταν παραγωγική, και ο Δανός ΥΠΕΞ Ράσμουσεν δήλωσε πως «συμφωνήσαμε ότι διαφωνούμε». Αλλά πώς θα μπορούσε να πάει καλύτερα μια τέτοια διαβούλευση όταν το μήνυμα της ισχυρής πλευράς είναι «θέλετε δεν θέλετε, την Γροιλανδία θα την πάρουμε»; Ο Ράσμουσεν το είπε καθαρά: «Δεν καταφέραμε να αλλάξουμε τη θέση των Αμερικανών. Είναι σαφές ότι ο πρόεδρος Τραμπ επιθυμεί να κατακτήσει τη Γροιλανδία»! Άλλωστε και η εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου είχε ήδη δηλώσει ότι «η χρήση των ενόπλων μας δυνάμεων είναι πάντα μια επιλογή»…
Η αλήθεια είναι πως πλέον καμία παράταξη της διχασμένης Δύσης δεν έχει και δεν μπορεί να επιδείξει στρατηγική ψυχραιμία, καθώς όλοι γνωρίζουν πως ακολουθούν πτωτική πορεία, και σπασμωδικά προσπαθούν να την ανακόψουν. Πρώτη από όλους η βορειοαμερικανική ελίτ, που το κυρίαρχο σήμερα τμήμα της βιάζεται να αποδείξει στην υπόλοιπη ανθρωπότητα ότι ακόμη κάνει κουμάντο. Έτσι πέρα από τους παραδοσιακούς εχθρούς τα βάζει ανοιχτά πια και με φίλους. Δεν υπάρχουν πια, διακηρύττει, κανόνες, δίκαια και συμφωνίες. Χρειαζόμαστε τη Γροιλανδία, κι έχετε δύο επιλογές: ή θα μας τη δώσετε, ή θα σας την πάρουμε.
Πώς αντιδρά η Ευρώπη των νάνων; Με γελοιότητες. Έστειλε στη Γροιλανδία η Γαλλία… 15 στρατιώτες, και 13 η Γερμανία. Έστειλαν κι από έναν «στρατιωτικό σύμβουλο» η Σουηδία και η Νορβηγία. Άρχισαν και το επικοινωνιακό μασάζ οι ευρωκράτες, ότι είναι μοναδική ευκαιρία να συμπηχθεί ένα «ευρωπαϊκό σκέλος» του ΝΑΤΟ, να φτιαχτεί επιτέλους ευρωστρατός, και να παραδώσουν οι υπήκοοι της Ε.Ε. και τα τελευταία ασημικά τους για την «κοινή άμυνα». Απέναντι στον Τραμπ; Όχι δα! Οι περισσότεροι «εταίροι» της Κοπεγχάγης δήλωσαν ότι στόχος της συμβολικής αποστολής ένστολων στη Γροιλανδία είναι να αποτραπεί η… ρωσική και κινεζική απειλή.
ΑΥΤΑ ΑΚΟΥΕΙ ο Τραμπ και γελάει. Ξεχάστηκαν άλλωστε γρήγορα και οι αρχικές προειδοποιήσεις της σοκαρισμένης πρωθυπουργού της Δανίας, Μέτε Φρέντερικσεν, ότι «αν οι ΗΠΑ συνεχίσουν έτσι, αυτό θα σήμαινε το τέλος του ΝΑΤΟ». Προχθές ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ, ο Ολλανδός Ρούτε, όταν ρωτήθηκε επ’ αυτού, έδωσε μια απάντηση εφάμιλλη εκείνης του θρυλικού προέδρου του Εδεσσαϊκού, καταλήγοντας «κι όπως σας είπα, όλοι το ίδιο θέλουμε». Στην πραγματικότητα οι ψοφοδεείς Ευρωπαίοι θέλουν να αποφύγουν κάθε αντιπαράθεση με την Ουάσινγκτον, και την ίδια στιγμή επιχειρούν να εκμεταλλευθούν τις απειλές του Τραμπ για να εξουδετερώσουν την αντίδραση των υπηκόων τους στα μαύρα σχέδια στρατιωτικοποίησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο Τραμπ από την πλευρά του δεν χρειάζεται απλώς τη Γροιλανδία για να μπλοκάρει το πηγαινέλα Ρώσων και Κινέζων προς την Αρκτική και για να ληστέψει το υπέδαφός της. Αυτό που χρειάζεται απελπισμένα είναι μια νίκη την οποία θα μπορεί να ανεμίζει ενώπιον όλων. Διότι έχει πει πολλά, αλλά μέχρι τώρα έχει επιτύχει λίγα. Εάν ήθελε απλώς τη Γροιλανδία, θα μπορούσε «διακριτικά» να στρογγυλοκάτσει σ’ αυτήν οποιαδήποτε στιγμή – αφού η συμφωνία του 1951 (βάσει της οποίας υφίσταται και η μοναδική στρατιωτική βάση των ΗΠΑ σήμερα επί γροιλανδικού εδάφους) επιτρέπει ήδη στις ΗΠΑ να σταθμεύουν απεριόριστο αριθμό στρατευμάτων στο νησί.
Όμως ο Τραμπ χρειάζεται έναν θρίαμβο, θέλει να δει έστω και τους «συμμάχους» του (αφού οι αντίπαλοι δεν λυγίζουν αρκετά γρήγορα) να υποκλίνονται ταπεινωμένοι. Αυτό είναι που περιπλέκει την κατάσταση και κάνει τους Ευρωπαίους να σοκάρονται, να παγώνουν και να μην ξέρουν πώς να διαχειριστούν επικοινωνιακά τον νιοστό εξευτελισμό τους. Ας τους καλωσορίσει κάποιος στη διεθνή ζούγκλα που και οι ίδιοι βοήθησαν να φτιαχτεί. Ο Τραμπ τους έχει κρατήσει θέση υποτελούς.
