Του Κώστα Γκιώνη
Ένα έγκλημα που στοίχισε τη ζωή σε 5 εργάτριες ανέδειξε για άλλη μια φορά το πώς η εργοδοσία, με τη βοήθεια της εκάστοτε κυβέρνησης, μπορεί για το κέρδος να περάσει από τη μηχανή του κιμά την ασφάλεια των εργαζομένων της. Δεν τους ενδιαφέρει διόλου η υγεία μας, το τι αναπνέουμε, το αν θα πεθάνουμε: το μόνο που υπολογίζουν είναι τα νούμερα από τα κέρδη τους. Όπως έλεγε και ένα τραγούδι των Active Member, αυτοί τα παν καλά στους αριθμούς, θα μας κερδίσουν στους μαρμάρινους σταυρούς.
400 τ.μ. αυθαίρετου υπογείου, με δύο δεξαμενές προπανίου από πάνω, γεμάτο σωληνώσεις που περνούσαν κάτω από το έδαφος. Ένα υπόγειο γεμάτο χαρτόκουτα και ένα μοτέρ ρύθμισης της πίεσης του νερού: απ’ αυτό το μηχάνημα προήλθε ο σπινθήρας που δημιούργησε την έκρηξη. Φυσικά, αφού το υπόγειο ήταν παράνομο, δεν υπήρχαν πολεοδομικά σχέδια, άρα ούτε μελέτη πυρασφάλειας – με αποτέλεσμα να μην υπάρχουν στο χώρο αισθητήρες ανίχνευσης διαρροής οποιουδήποτε αερίου. Μη μιλήσουμε για ελεγκτικούς μηχανισμούς σε μια τέτοια χώρα, γιατί θα χαρακτηριστεί ως κακόγουστο χιούμορ.
Εργαζόμενοι έκαναν παράπονα για μια περίεργη μυρωδιά μέρες πριν, αλλά ιδιοκτήτης και διοίκηση κώφευαν. Είναι αυτοί που με δημοκρατικό τρόπο απαγόρευαν την είσοδο συνδικαλιστών στους χώρους του εργοστασίου, καλώντας μάλιστα την αστυνομία να εμποδίσει τους εκπροσώπους του Εργατικού Κέντρου να μιλήσουν στους εργαζόμενους του εργοστασίου. Από κοντά έχουμε και τις δηλώσεις του βασιλικότερου του βασιλέως υπουργού που, όταν επισκέφθηκε το εργοστάσιο, μίλησε –ως βαθύς γνώστης του αντικειμένου– για το πόσο υπερσύγχρονο και ασφαλές ήταν!
Ο ιδιοκτήτης βέβαια συνελήφθη αλλά, όπως συμβαίνει συνήθως στις αστικές-ολιγαρχικές δημοκρατίες, και παρόλο ότι υπήρχαν τα στοιχεία που δείχνουν βαριά εγκληματική αμέλεια που προκάλεσε τον θάνατο 5 εργαζομένων γυναικών, αφέθηκε ελεύθερος. Άλλωστε κοτζάμ επιχειρηματίας ήταν, δεν ήταν κανένας αναρχοάπλυτος να του κοτσάρουν όλο τον ποινικό κώδικα επειδή απλά συμμετείχε σε μια διαδήλωση, ή επειδή είχαν «βρει» μισό αποτύπωμα σε μια πλαστική σακούλα σε ένα κατεδαφισμένο σπίτι…
Αυτό το υβρίδιο της φασίζουσας μεταδημοκρατίας που βιώνουμε (όχι μόνο εδώ αλλά και παγκοσμίως) έχει φτάσει στα άκρα. Το κέρδος είναι ο βασιλιάς, ενώ τα εργατικά δικαιώματα που είχαν κατακτηθεί με αίμα και αγώνες εκατοντάδων χρόνων έχουν θαφτεί κάτω από τόνους συμφέροντος – των λίγων βεβαίως που στηρίζουν αυτά τα καθεστώτα. Η δε ΓΣΕΕ είναι μια γελοιογραφία συνδικάτου, δεκανίκι της κυβέρνησης και της εργοδοσίας.
Στο συλλογικό πένθος δεν μπορεί να μην προσθέσουμε το τραγικό δυστύχημα με τους 7 νεκρούς οπαδούς του ΠΑΟΚ στη Ρουμανία. Το ποια ήταν τα αίτια του δυστυχήματος είναι δευτερευούσης σημασίας μπροστά στον χαμό 7 νέων ανθρώπων. Όλο αυτό βέβαια βοήθησε την καταρρέουσα κυβέρνηση να πάρει μια μικρή ανάσα, αλλά ως πότε…
