του Κρις Χέτζες*
Οι δικτατορίες είναι μονοδιάστατες. Μειώνουν την πολιτική στην απλούστερη μορφή της: Κάνε ό,τι σου λέω ή θα σε καταστρέψω. Οι αποχρώσεις, η πολυπλοκότητα, ο συμβιβασμός και, φυσικά, η ενσυναίσθηση και η κατανόηση, είναι πέρα από το μικρό συναισθηματικό εύρος των γκάνγκστερ, συμπεριλαμβανομένου του αρχηγού των γκάνγκστερ. Οι δικτατορίες είναι ο παράδεισος των κακοποιών. Οι γκάνγκστερ, είτε βρίσκονται στη Γουόλ Στριτ και στη Σίλικον Βάλεϊ είτε στον Λευκό Οίκο, κατασπαταλούν τη χώρα τους και λεηλατούν τους φυσικούς πόρους άλλων χωρών…
Οι κυρίαρχοι γκάνγκστερ μας θα επιταχύνουν την παρακμή. Θα κλέψουν όσο μπορούν, όσο πιο γρήγορα μπορούν, στην πορεία προς την κατάρρευση. Το κάνουν αυτό ενώ χλευάζουν το κράτος δικαίου και σφίγγουν τη σιδερένια λαβή τους. Οι τοίχοι κλείνουν. Η ελευθερία του λόγου στα πανεπιστήμια και στα ραδιοτηλεοπτικά μέσα καταργείται. Όσοι καταδικάζουν τη γενοκτονία χάνουν τις δουλειές τους ή απελαύνονται. Οι δημοσιογράφοι συκοφαντούνται και λογοκρίνονται. Η ICE, με την υποστήριξη της Palantir –και με προϋπολογισμό 170 δισεκατομμυρίων δολαρίων για τέσσερα χρόνια– θέτει τα θεμέλια για ένα αστυνομικό κράτος. Όσοι βρίσκονται έξω από τα όρια της αυτοκρατορίας δεν μπορούν να περιμένουν επιεικέστερη αντιμετώπιση: η μηχανή του πολέμου έχει προικοδοτηθεί με έναν προϋπολογισμό 1 τρισεκατομμυρίου δολαρίων.
ΚΑΙ ΑΥΤΟ με φέρνει στη Βενεζουέλα, απ’ όπου απήχθησαν ο αρχηγός του κράτους και η σύζυγός του και μεταφέρθηκαν κρυφά στη Νέα Υόρκη, σε κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς δικαίου και του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών… Ενθουσιασμένοι από την επιτυχία, ο Τραμπ και οι αξιωματούχοι του ήδη λένε ότι σειρά έχουν το Ιράν, η Κούβα, η Γροιλανδία και ίσως η Κολομβία, το Μεξικό και ο Καναδάς. Η απόλυτη εξουσία στο εσωτερικό και η απόλυτη εξουσία στο εξωτερικό επεκτείνονται. Τρέφονται από κάθε παράνομη πράξη. Μετατρέπονται σε ολοκληρωτισμό και καταστροφικό στρατιωτικό τυχοδιωκτισμό. Όταν οι άνθρωποι συνειδητοποιούν τι έχει συμβεί, είναι ήδη πολύ αργά.
Βλέπουμε τη χρήση της απειλής του θανάτου και της καταστροφής για να επιτευχθεί απόλυτη υποταγή. Ο Τραμπ το κατέστησε σαφές όταν προειδοποίησε την προσωρινή πρόεδρο της Βενεζουέλας Ντέλσι Ροντρίγκες ότι αν δεν συμμορφωθεί «θα πληρώσει πολύ ακριβά, πιθανώς πιο ακριβά από τον Μαδούρο». Η απαγωγή του Μαδούρο δεν έγινε λόγω διακίνησης ναρκωτικών ή όπλων. Πρόκειται για το πετρέλαιο. Οι Ιρακινοί, από τους οποίους ένα εκατομμύριο σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια του πολέμου και της κατοχής των ΗΠΑ, ξέρουν τι θα ακολουθήσει… Οι καταστροφές στο Αφγανιστάν και το Ιράκ, που κόστισαν στον αμερικανικό λαό από 4 έως 6 τρισεκατομμύρια δολάρια, ήταν οι πιο δαπανηρές στην ιστορία των ΗΠΑ. Κανένας από τους αρχιτέκτονες αυτών των φιάσκων δεν έχει λογοδοτήσει.
ΟΙ ΧΩΡΕΣ που επιλέγονται για «αλλαγή καθεστώτος» καταρρέουν, όπως έγινε στην Αϊτή αφότου οι ΗΠΑ, ο Καναδάς και η Γαλλία ανέτρεψαν τον Ζαν-Μπερτράν Αριστίντ το 1991 και το 2004. Το ίδιο συνέβη στην Ονδούρα, όταν ένα πραξικόπημα που υποστηρίχθηκε από τις ΗΠΑ το 2009 ανέτρεψε τον Μανουέλ Σελάγια και ο Ερνάντες (πρόσφατα αμνηστευθείς από τον Τραμπ) μετέτρεψε την Ονδούρα σε ναρκοκράτος – όπως έκανε και η μαριονέτα των ΗΠΑ Χαμίντ Καρζάι στο Αφγανιστάν, ο οποίος επέβλεπε την παραγωγή του 90% της ηρωίνης παγκοσμίως. Και μετά υπάρχει η Λιβύη, μια άλλη χώρα με τεράστια αποθέματα πετρελαίου, που διαλύθηκε όταν ο Μουαμάρ Καντάφι ανατράπηκε από το ΝΑΤΟ το 2011, επί Ομπάμα…
Οι ΗΠΑ έχουν στοχοποιήσει τη Βενεζουέλα από το 1998, οπότε ο Ούγκο Τσάβες νίκησε στις εκλογές. Βρίσκονταν πίσω από το αποτυχημένο πραξικόπημα του 2002. Επέβαλαν τιμωρητικές κυρώσεις για δύο δεκαετίες. Προσπάθησαν να αναδείξουν τον πολιτικό της αντιπολίτευσης Χουάν Γκουαϊδό ως «προσωρινό πρόεδρο», κι όταν αυτό δεν πέτυχε, τον εγκατέλειψαν με την ίδια σκληρότητα με την οποία ο Τραμπ εγκατέλειψε τώρα την Ματσάδο. Το 2020, οι ΗΠΑ οργάνωσαν μια ακόμη αποτυχημένη απόπειρα με πρόχειρα εκπαιδευμένους μισθοφόρους…
Η παρακμάζουσα αυτοκρατορία προχωρά με δυσκολία, σαν ένα πληγωμένο θηρίο, ανίκανη να διδαχθεί από τις προηγούμενες καταστροφές, αγκυλωμένη από την αλαζονεία, ισοπεδώνοντας το κράτος δικαίου και βαυκαλιζόμενη ότι με αδιάκριτη βία θα ανακτήσει τη χαμένη ηγεμονία της. Είναι ικανή να εξαπολύσει καταστρεπτική στρατιωτική ισχύ. Όμως κάθε αρχική της επιτυχία οδηγεί αναπόφευκτα σε αυτοκαταστροφικά και δαπανηρά αδιέξοδα. Η τραγωδία δεν είναι ότι η αμερικανική αυτοκρατορία πεθαίνει, αλλά ότι παρασύρει μαζί της τόσους αθώους.
* Ο Κρις Χέτζες είναι Αμερικανός δημοσιογράφος βραβευμένος με Πούλιτζερ. Εδώ αποδίδονται αποσπάσματα από πρόσφατο άρθρο του (chrishedges.substack.com, 5/1/2026).
