Οι πανηγυρισμοί του κ. Δένδια για την κατάρριψη, από την ελληνική συστοιχία Patriot που είναι εγκαταστημένη στη Σαουδική Αραβία, δύο ιρανικών βαλλιστικών πυραύλων, εξουδετέρωσαν κάθε ισχυρισμό περί μη εμπλοκής της Ελλάδας στον πόλεμο τον οποίο έχουν εξαπολύσει οι ΗΠΑ-Ισραήλ (μαζί με τους συμμάχους τους) ενάντια στο Ιράν και τον Λίβανο. Η ελληνική στρατιωτική δομή υπάγεται και αποτελεί μέρος του επιθετικού και διόλου αμυντικού ΝΑΤΟϊκού μηχανισμού. Όλες οι στρατιωτικές συμφωνίες αλλά και τα εξοπλιστικά προγράμματα καθορίζονται ουσιωδώς από τις αρθρωτές ανάγκες αυτού του συνασπισμού, αποτελούν λειτουργικό του εξάρτημα για όποτε χρειαστεί. Δεν καθορίζονται από τις ανάγκες άμυνας και αποτροπής της χώρας μας απέναντι σε οποιαδήποτε απειλή.
Αυτή η μετατροπή σε εξάρτημα της γενικότερης ΝΑΤΟϊκής, κυρίως αμερικανικής, και πρόσφατα ισραηλινής στρατιωτικής μηχανής, υπαγορεύει κινήσεις, γυμνάσια, αποφάσεις, διευκολύνσεις, τροφοδοσίες και άμεση παρουσία, όποτε αυτό είναι αναγκαίο. Αυτόν τον προσανατολισμό, που δεν είναι καινούριος, έχουν υπηρετήσει και υπηρετούν όλες ανεξαίρετα οι κυβερνήσεις – και με πιο άμεσο τρόπο μετά τη Χρεοκοπία και επιβολή των Μνημονιακών δεσμών. Όλες ανεξαίρετα. Για παράδειγμα, η κύρωση της συμφωνίας αποστολής των Patriot στη Σ. Αραβία στις 3/7/2024 ψηφίστηκε από Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ-ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς πολλά-πολλά.
Ήδη επί εποχής ΣΥΡΙΖΑ, όταν υπογράφονταν η στρατηγική σχέση με τις ΗΠΑ (επέκταση βάσεων σε Λάρισα, Αλεξανδρούπολη, Σούδα), άρχισαν οι πωλήσεις όπλων και στη Σ. Αραβία, που είχε εμπλακεί σε πόλεμο με την Υεμένη και ήταν η δύναμη που στήριζε τον ISIS και χρηματοδοτούσε τον πόλεμο στη Συρία εναντίον του Άσαντ. Οι Patriot βρέθηκαν στη Σ. Αραβία από το 2021. Ξηλώθηκαν από τη Βόρεια Ελλάδα και στάλθηκαν με κάθε επισημότητα στη Σ. Αραβία, μαζί με 140 Έλληνες εκπαιδευμένους στρατιωτικούς. Η απόφαση αυτή κυρώθηκε μετά από 3 ολόκληρα χρόνια(!). Για να ξέρουμε πώς λειτουργεί το ελληνικό κράτος…
Αυτή είναι η ουσία που αποκρύβεται πίσω από δηλώσεις και καμουφλάζ για εσωτερική χρήση, πίσω από πατριωτικές ή φιλειρηνικές, τάχα αμυντικές κορώνες. Πρόσφατα μάλιστα όλες οι αποφάσεις τυλίχτηκαν με το πέπλο της «προστασίας του Ελληνισμού σε Ελλάδα και Κύπρο», ενώ συνέβαινε κάτι άλλο: η εμπλοκή με πιο απροκάλυπτο τρόπο της χώρας στον επιθετικό πόλεμο ΗΠΑ-Ισραήλ ενάντια στο Ιράν.
Το μεγάλο ψέμα
Για μέρες από τις 28/2/2026, που ξεκινά ο νέος πόλεμος με την επιδρομή ΗΠΑ-Ισραήλ εναντίον του Ιράν, η ελληνική πλευρά φωνασκεί ότι δεν πρόκειται να έχει ουδεμία εμπλοκή. Ψέμα και υποκρισία. Έχουμε ήδη αναφέρει πως λίγες μόνο μέρες πριν ο υπουργός «Άμυνας» του Ισραήλ πραγματοποίησε πολυήμερη επίσκεψη στη χώρα μας (και δεν εγκαινίαζε εκθέσεις, ούτε παρακολουθούσε πολιτιστικά δρώμενα). Όπως και ότι ο Γεραπετρίτης κλήθηκε από τον Ρούμπιο στις ΗΠΑ σχεδόν την παραμονή της επίθεσης. Τι νομίζετε ότι συζητούν σε τέτοιες συναντήσεις τέτοιες στιγμές;
Μόλις διαφάνηκε ο τρόπος αντίδρασης του Ιράν, που έπληξε βάσεις και ραντάρ των ΗΠΑ στην ευρύτερη περιοχή, δόθηκε η διαταγή να φύγουν οι δύο ελληνικές φρεγάτες και τα 4 F-16 για Κύπρο, για να φυλάξουν τις βρετανικές βάσεις – οι οποίες όπως όλοι ξέρουμε χρησιμοποιούνται από τις ΗΠΑ και συνεργάζονται στενά με το Ισραήλ. Παράλληλα έγιναν γνωστά και τα ακόλουθα: Συστοιχία Patriot εγκαταστάθηκε στην Κάρπαθο για να προστατεύει καλύτερα τη βάση της Σούδας, το δε αεροδρόμιο της Ρόδου χρησιμοποιείται από την αμερικάνικη πολεμική αεροπορία. Όλα αυτά διαφημίζονται ως «καμία εμπλοκή», ενώ στην πράξη είναι το αντίθετο.
Να το ξεκαθαρίσουμε: δεν είναι η πρώτη «εμπλοκή» της Ελλάδας στον πόλεμο. Από το 2022 είναι εν ενεργεία δύο μεγάλοι πόλεμοι: της Ουκρανίας και της Μέσης Ανατολής. Διεξάγονται σχεδόν συγχρόνως. Και στους δύο η Ελλάδα, χωρίς να έχει κανέναν ιδιαίτερο λόγο, εμπλέκεται με την πλευρά των Δυτικών δυνάμεων. Χωρίς η Ρωσία και το Ιράν να είναι εχθροί της Ελλάδας, στο όνομα κάποιων «συμμαχικών υποχρεώσεων» (βαθιών εξαρτήσεων) αυτοπαρουσιαζόμαστε σαν να επιλέγουμε ελεύθερα (χωρίς ποτέ να ρωτηθεί ο ελληνικός λαός) τη «σωστή πλευρά της ιστορίας». Δηλαδή την απόφαση της εξαρτημένης αστικής τάξης να διαλέγει –αντί πινακίου φακής– τη φτερούγα της Δυτικής επιθετικής μηχανής-συμμαχίας. Οι δομές της εξάρτησης στον νευραλγικό στρατιωτικό τομέα είναι βαθύτατες και έχουν ιστορία. Ωστόσο η πολιτική απόφαση βαραίνει ελίτ και πολιτικό κόσμο, που αποδέχονται τη νεοαποικιακή υπόσταση της χώρας (και αναπαράγονται, υπάρχουν, πλουτίζουν από αυτήν).
Στον πόλεμο της Ουκρανίας, έφυγε πολύτιμο στρατιωτικό υλικό και αδειάστηκαν στην κυριολεξία αποθήκες και οπλισμός από τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου και άλλα μέρη της βόρειας κυρίως Ελλάδας. Ψηφίστηκαν όλες οι κυρώσεις ενάντια στη Ρωσία, με μεγάλη ζημιά για την ελληνική οικονομία. Στον πόλεμο της Γάζας, η ελληνική κυβέρνηση διευκόλυνε το Ισραήλ πολλαπλά. Στήριξε το «δικαίωμά του στην αυτοάμυνα», δεν είπε λέξη για τη γενοκτονία και τα εγκλήματα πολέμου που διαπράττει, και το αεροδρόμιο της Ελευσίνας χρησιμοποιήθηκε για τον στρατιωτικό ανεφοδιασμό του Ισραήλ. Τώρα, δεν καταδικάστηκε η επιδρομή ΗΠΑ-Ισραήλ εναντίον του Ιράν, και η Σούδα από την πρώτη στιγμή ενεργοποιήθηκε πολλαπλά στην επιδρομή.
Ακραίος τυχοδιωκτισμός
Με την κατάρριψη δύο ιρανικών βαλλιστικών πυραύλων από ελληνικούς Patriot στη Σ. Αραβία η Ελλάδα μάλλον άμεσα εμπλέκεται (και μάλιστα πολύ) στον βρώμικο επιθετικό πόλεμο. Ο πρωθυπουργός χαρακτηρίζει την κίνηση αυτή ως «αμιγώς αμυντική» χωρίς να ξεκαθαρίζει πώς και γιατί και έναντι ποίου. Η λογική είναι σαφής: Το Ιράν, για το καλό της «δυτικής ανθρωπότητας», πρέπει να πέσει. Αυτό προκαλεί τον πόλεμο, διότι καταπατά τα δικαιώματα των γυναικών και είναι εθνοκρατικό καθεστώς (τόσες βλακείες για να δικαιολογηθεί ο πόλεμος που θέλουν οι ΗΠΑ-Ισραήλ!). Επομένως για να μην ανέβουν κι άλλο οι τιμές πετρελαίου, για να μην καταστραφούν βάσεις, ραντάρ, πετρελαιοπηγές και ναυσιπλοΐα, ναι, αμιγώς αμυνόμαστε μαζί με τον «ελεύθερο κόσμο» ενάντια στους «μουλάδες» και τους «χούθι».
Πρόκειται για ακραία τυχοδιωκτική στάση των ελληνικών ελίτ και του πολιτικού τους προσωπικού. Εμπλοκή της Ελλάδας στις ιμπεριαλιστικές σταυροφορίες (1922) και στα σχέδια ΗΠΑ-ΝΑΤΟ (1974 Κύπρος, 1990-99 διάλυση Γιουγκοσλαβίας), κρίση στα Ίμια (1996), πόλεμος στην Ουκρανία, συμμετοχή στην επιχείρηση «Ασπίδες» στην Ερυθρά θάλασσα, και τώρα στον πόλεμο που διεξάγεται: όλα αυτά, πέρα από το ότι αποδεικνύουν τη μετατροπή μας σε εξάρτημα μιας πολεμικής δυτικής μηχανής, ταυτόχρονα αποδυναμώνουν κάθε έννοια και προσανατολισμό της αναγκαίας άμυνας της χώρας απέναντι στις υπαρκτές απειλές της αναθεωρητικής Τουρκίας. Είναι δε τυχοδιωκτική ενέργεια επειδή οι συνέπειες του πολέμου αυτού θα βλάψουν την Ελλάδα πολλαπλά:
– πρώτα με το κύμα ανατιμήσεων (θα φθάσουν το 40%) ενώ ήδη ο λαϊκός κόσμος στενάζει οικονομικά·
– δεύτερο, ο τουρισμός θα σημειώσει πτώση στην ευρύτερη περιοχή·
– τρίτο, μεγάλο κύμα μεταναστών θα κατευθυνθεί προς τις «πύλες» της Ευρώπης και αυτό θα μας επηρεάσει πολύ·
– τέταρτο, η Τουρκία, παρόλο που είναι στριμωγμένη, θα αντιδράσει και οι τωρινοί ελληνικοί λεονταρισμοί θα δοκιμαστούν σκληρά·
– πέμπτο, δεν αποκλείεται να έχουμε φέρετρα με Έλληνες στρατιωτικούς ή ναυτικούς που είναι εκτεθειμένοι·
– έκτο, στον γεωπολιτικό αναδασμό που θα γίνει στη Ν.Α. Μεσόγειο ήδη τσουρουφλιζόμαστε (αλλιώς θα σχεδιάσουν ΗΠΑ, Ισραήλ, Τουρκία, Γαλλία, Ιταλία κ.λπ.)·
– έβδομο, δεν έχει διαφανεί ακόμα το μέγεθος της οικολογικής καταστροφής που θα επιφέρει ο πόλεμος·
– όγδοο, κηρύξαμε την Ελλάδα ως «φίλη» της πυρηνικής ενέργειας και στον Άραξο ίσως να ξαναεγκατασταθούν πυρηνικά όπλα (ούτε αμυντικά, ούτε ειρηνικά).
Και δηλώνει προχθές ο πρωθυπουργός με άνεση πως «είμαστε έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε τις συνέπειες του πολέμου»! Στο μυαλό έχει μόνο τυχόν αυξήσεις στις τιμές. Και για αυτό θα προσφύγει πού; Στα κουπόνια. «Για τους πιο ευάλωτους». Οι λοιποί ας κόψουν τον λαιμό τους. Οι ταξιτζήδες ας κλείσουν τα ταξί τους, οι αγρότες ας παρατήσουν τα χωράφια, οι εργάτριες της Βιολάντα ας ανατιναχτούν, κι οι επιβάτες του τρένου ας καούν στα Τέμπη. Ας γυρίσουν και στην Ελλάδα μερικά φέρετρα, το σηκώνει η εποχή και το απαιτούν οι συμμαχίες. Κι αυτοί, οι άνετοι, οι οξυδερκείς, οι αιλουροειδείς, σε κάθε περίσταση να πλουτίζουν και να στέλνουν περιουσίες στο εξωτερικό και τα παιδιά τους στην αλλοδαπή. Κι αν χρειαστεί κάποτε, να το σκάσουν κι αυτοί. Το βάρος θα το σηκώσουν οι γνωστοί ύποπτοι. Ο καθημερινός άνθρωπος, αυτός που δουλεύει, αυτός που δεν έχει πολλές επιλογές, αυτός που σιχτιρίζει, ψηφίζει, στοιχηματίζει, οι γέροι, οι νέοι, οι φτωχοί σε γενικές γραμμές. Ατύχησαν όλοι αυτοί: είναι ντροπή να είσαι φτωχός! Πλήρωσε!
Δένδιας…
Η ανακοίνωση που έβγαλε σχεδόν πανηγυρικά ο κ. Δένδιας για την «επιτυχημένη» επιχείρηση των ελληνικών Patriot στη Σ. Αραβία φανερώνει καλύτερα και τις φιλοδοξίες του πολιτικού Δένδια. Δεν είναι κρυφό ότι αυτός με μερικούς ακόμα της Ν.Δ. έχουν πιάσει επαφές με τις ΗΠΑ και προσπαθούν να αναδειχθούν και μέσα από αυτά τα «κονέ». Η πιο προσφιλής ομάδα για τις αρχές των ΗΠΑ είναι η τετράδα Δένδιας, Γεραπετρίτης, Παπασταύρου και Κικίλιας. Δείτε τώρα ποιους τομείς έχουν αναλάβει ο καθένας: Δένδιας άμυνα, Γεραπετρίτης εξωτερικών, Παπασταύρου ενέργεια, Κικίλιας ναυτιλία.
Κινούνται όλοι αυτοί ανεξάρτητα από τον Μητσοτάκη και το Μαξίμου; Και ναι και όχι. Δηλαδή τα ηνία τα έχει ο Μητσοτάκης (που το παίζει και σε άλλα ταμπλό π.χ. Γαλλία-Μακρόν, ξέροντας ότι δεν έχει πιάσει επαφή με περιβάλλον Τραμπ), ο οποίος προσπαθεί να φανεί άνθρωπος αναγκαίος για τη «διαχείριση» του κόμβου Ελλάδα, ελλείψει κάποιας άλλης λύσης. Από την άλλη όμως, και επειδή στενεύουν τα όρια, ο καθένας κινείται και για την πάρτη του, αφού μπορεί να έρθει η στιγμή ο Μητσοτάκης να κάνει πέρα για διάφορους λόγους. Ο Δένδιας λοιπόν είχε κάθε λόγο να φουσκώσει το γεγονός, να το προβάλλει και να φανεί ότι είναι ο «άνθρωπος» που χρειάζονται. Αυτό έφτασε να ενοχλήσει κάπως και το Μαξίμου, που θέλησε να κατεβάσει τους τόνους. Ο ανταγωνισμός φάνηκε και στο ποιος θα καρπωθεί την απόφαση να σταλούν οι 2 φρεγάτες και τα αεροπλάνα στην Κύπρο κ.ο.κ.
… και Maran Homer
Maran Homer λέγεται το δεξαμενόπλοιο ελληνικών συμφερόντων που επλήγη (14/3) στον Εύξεινο Πόντο, 14 μίλια έξω από το ρωσικό λιμάνι του Νοβοροσίσκ, από ουκρανικό επιθετικό ντρον. Οι Ουκρανοί κτύπησαν το δεξαμενόπλοιο ενώ έπλεε για να πάρει πετρέλαιο από το ρωσικό λιμάνι, αφού ο Τραμπ ανέστειλε για 1 μήνα τις κυρώσεις. Η απόφαση δεν άρεσε στους Ουκρανούς, που θέλουν συνέχιση του πολέμου με κάθε τρόπο.
Το εντυπωσιακό είναι το εξής: πανηγυρισμοί για την επιτυχία των ελληνικών Patriot που αναχαίτισαν ιρανικούς πυραύλους, και άκρα του τάφου σιωπή για το κτύπημα των Ουκρανών σε ελληνικό δεξαμενόπλοιο. Αν κτύπαγαν οι Ιρανοί ή οι Υεμενίτες θα γίνονταν φασαρία, ίσως και αντίποινα. Όταν κτυπούν οι «φίλοι» Ουκρανοί κάνουμε την πάπια. Το Maran Homer είναι συμφερόντων του ομίλου της κυρίας Αγγελικούση (του μεγαλύτερου σήμερα εφοπλιστικού ομίλου) και το 24μελές πλήρωμά του αποτελείτο από 10 Έλληνες ναυτικούς, 13 Φιλιπινέζους και έναν Ρουμάνο.
Ο ρόλος του ελληνικού εφοπλιστικού κεφαλαίου, με διάφορες μορφές και δραστηριότητες (σημαίες ευκαιρίας, έδρες σε φορολογικούς παράδεισους, διασυνδέσεις και ρόλους κυρίως με ΗΠΑ και Αγγλία, και πρόσφατα με δραστηριότητες σε εγχώριες επιχειρήσεις), είναι σημαντικός. Παραδοσιακά έσπαγε αποκλεισμούς (π.χ. Ροδεσία) και ευνοήθηκε από πολλές κρίσεις (π.χ. Σουέζ, Μέση Ανατολή). Σήμερα «προσφέρει υπηρεσίες» στον ενεργειακό τομέα (συν μεταφορά λαθρεμπορικού πετρελαίου από χώρες με κυρώσεις), είτε σαν μεταφορέας του αμερικάνικου LNG στην Ευρώπη και αλλού. Τώρα 100 πλοία Ελλήνων εφοπλιστών βρίσκονται στην περιοχή του Κόλπου και των Στενών. Μεταξύ αυτών οι Γιώργος Προκοπίου, Μαρία Αγγελικούση, Πήτερ Λιβανός, Δημήτρης Προκοπίου, Νίκος Τσάκος, Πέτρος Παππάς, Σπύρος Πολέμης, Χάρης Βαφειάς, Λου Κολλάκης, Γιώργος Οικονόμου, Ανδρέας Μαρτίνος, Αλίκη Παληού, Βαγγέλης Μαρινάκης, και η οικογένεια Μιχαήλ.
Ο «κλάδος» αυτός, που δύσκολα μπορεί να συμπεριληφθεί στην έννοια της «ελληνικής οικονομίας», είναι πολυπράγμονας, με παρουσία όπου υπάρχει κρίση, άρα ρίσκο, άρα περισσότερο κέρδος. Στη χώρα ελέγχουν ΜΜΕ, ποδοσφαιρικές ομάδες, κάνουν κάποια ευεργεσία για ξεκάρφωμα, ορισμένοι απολαμβάνουν τεράστιες φοροαπαλλαγές, και βέβαια το τμήμα που δραστηριοποιείται στις ελληνικές ακτοπλοϊκές γραμμές κερδίζει τεράστια ποσά από τα πανάκριβα εισιτήρια.
Ο «ρινόκερος» και η ρινοκερίτιδα
Το έργο του θεατρικού συγγραφέα Ε. Ιονέσκο «Ο ρινόκερος» είναι εμπνευσμένο από την παθητικοποίηση που μπορεί να επιβληθεί σε ένα μεγάλο κοινωνικό σύνολο ενώ επελαύνει ένα τεράστιο αντιδραστικό ρεύμα (ο ίδιος αναφέρονταν στην παθητικότητα ή αποδοχή που υπήρχε για ένα μεγάλο διάστημα μπροστά στον χιτλερισμό). Στην αρχή σε μια ήσυχη πόλη περνά με αρκετό θόρυβο ένας ρινόκερος· δεν δίνουν μεγάλη σημασία, αν και κάποιοι παραξενεύονται· στη συνέχεια αυξάνεται το πλήθος των ρινόκερων και ακούγεται το ποδοβολητό τους και η σκόνη που σηκώνουν στο πέρασμά τους· σιγά-σιγά οι περισσότεροι τους αποδέχονται, αλλά σταδιακά και οι άνθρωποι παίρνουν τη μορφή του ρινόκερου· άλλοι δηλώνουν ότι δεν είναι άσχημη αυτή η συνύπαρξη· σχεδόν κανένας δεν γλυτώνει από τη ρινοκερίτιδα (ιός ρινοκερίτιδας) και την προσαρμογή σε αυτήν – εκτός από έναν απλό άνθρωπο, τον πρωταγωνιστή (ο Μπερανζέ) που, βλέποντας τα κεφάλια των ρινόκερων. ουρλιάζει με όλη του τη δύναμη: «Είμαι ο τελευταίος άνθρωπος… και μέχρι να έρθει το τέλος θα παραμείνω άνθρωπος! Όχι, δεν θα συνθηκολογήσω! Δεν θα γίνω σαν και εσάς!».
Έχει κάποια αναλογία με την εποχή μας η «ρινοκερίτιδα»; Πώς στεκόμαστε μπροστά στην καταστροφή, τον πόλεμο, την κτηνωδία;
Η «ρινοκερίτιδα» δεν είναι ούτε αρρώστια ούτε βιολογικός μετασχηματισμός. Είναι η ψυχολογική «ευκολία»: εκδηλώνει μια ηθική και πνευματική κατάπτωση και απαλλάσσει το άτομο από το βάρος της σκέψης και της ατομικής ευθύνης. «Είναι η αποκάλυψη των πιο βάναυσων πλευρών του ανθρώπου σε εποχές φόβου και διάλυσης. Είναι η εσωτερική μορφή που εξωτερικεύεται και φανερώνει το τέρας που έκρυβε μέσα της. Είναι η εκδήλωση της αγριότητας που τρέφει η ανταγωνιστική κοινωνία, αλλά και τρέφεται από αυτήν» (Βασίλης Μπρούμας, 2025).
Ο Ευτύχης Μπιτσάκης τόνιζε ότι το μεγαλείο του ανθρώπου είναι η σκέψη του. Άσχετα με το τι «ζημιά» έχει γίνει –και είναι πολύ μεγάλη– η σκέψη και ο αναστοχασμός, η πνευματικότητα, το πνεύμα η ψυχή, οι ιδέες, δεν πέφτουν από τον ουρανό. Ο ιός της «ρινοκερίτιδας» δεν μπορεί να πλήξει όλους τους ανθρώπους (όπως ούτε ο κόβιντ και η υστερία που καλλιεργήθηκε). Δεν κινδυνεύουμε από έναν ιό, αλλά από ένα σύστημα κοινωνικών σχέσεων το οποίο οδηγεί στην κτηνωδία και τον πόλεμο, στην καταστροφή, στο παράλογο. Αλλά δεν μπορεί να καταβληθεί έτσι ο Άνθρωπος, η Ανθρωπότητα, η Κοινωνία, η Ανάγκη για έναν καλύτερο κόσμο.
Ας κοιτάξουμε γύρω μας. Πόσοι είναι οι ρινόκεροι; Πόσοι έχουν προσβληθεί από ρινοκερίτιδα; Ας βλέπουμε το πρόσωπό μας στον καθρέφτη. Κάθε μέρα. Να μην αλλοιωθούν τα ανθρώπινα χαρακτηριστικά. Δείτε τις κεφαλές των πολεμοχαρών ηγετών, Τραμπ και Νετανιάχου (μήπως δεν πρέπει να προσβάλλουμε τον ρινόκερο;). Παρατηρήστε τις ομιλούσες πολιτικές κεφαλές των εκπροσώπων του μεταπρατικού νεοαποικιακού συστήματος της χώρας. Διακρίνετε το ύφος και τα κεφάλια των εφοπλιστών…
Να μην γίνουμε σαν κι αυτούς! Να αγωνιστούμε για την ειρήνη και την αξιοπρέπεια, για τη χειραφέτηση, το νόημα, την ανθρωπιά. Να σταθούμε όρθιοι. Δεν υπάρχει απεμπλοκή χωρίς συνείδηση, σκέψη, απόφαση.
