Μαζεύτηκαν προχθές στην Ουάσιγκτον λίγες δεκάδες «ηγετών» δεύτερης γραμμής για να γίνουν ρεζίλι. Διότι ο ρόλος που τους επιφυλάχθηκε ήταν να χειροκροτούν τον ισόβιο (!) πρόεδρο του επίδοξου αντι-ΟΗΕ και να κουνάνε επιδοκιμαστικά το κεφάλι ενώ τους εξηγούσε πως είναι παντοδύναμος και πως θα τιμωρήσει παραδειγματικά το Ιράν εάν δεν υποταχθεί. Είχε βέβαια και ολίγη από Γάζα το μενού της τραμπικής φιέστας, με παρουσιάσεις σχεδίων real estate στη Ράφα και αλλού, αφού «ολοκληρώθηκε επιτυχώς η Α΄ φάση της εκεχειρίας». Πράγματι, πώς αλλιώς παρά επιτυχημένη θα μπορούσε να θεωρηθεί μια εκεχειρία στη διάρκεια της οποίας ο κατοχικός στρατός επεκτείνεται στο 60% της Γάζας, σκοτώνει 650 αμάχους και ανατινάζει μερικές εκατοντάδες κτιρίων ακόμη;
Δεν βρέθηκε βέβαια ούτε ένας από τους παρευρισκόμενους παλιάτσους να ψελλίσει οτιδήποτε επ’ αυτού. Αρκεί που η Β΄ φάση θα διασφαλιστεί από στρατιωτικές μονάδες της Ινδονησίας, του Μαρόκου, της Αλβανίας και του Κοσόβου (θέλει προσπάθεια για να βρεις τέτοιας ολκής «ειρηνευτές»), με την επιμελητειακή υποστήριξη της Αιγύπτου και της Ιορδανίας (αυτή η Ιορδανία, γιατί άραγε παριστάνει ότι υπάρχει ως ανεξάρτητο αραβικό κράτος, ενώ είναι απλώς η λεκανατζού των ΗΠΑ και του Ισραήλ στην περιοχή;). Μάλιστα ο Αμερικανός πρόεδρος εκμυστηρεύθηκε ότι υπάρχουν άλλες δύο χώρες, τις οποίες όμως αρνήθηκε να κατονομάσει, που του έχουν δηλώσει ότι είναι έτοιμες «να δώσουν ένα μάθημα στη Χαμάς» εάν χρειαστεί. Εκτός του Ισραήλ, να υποθέσουμε;
ΚΑΝΕΙΣ ΕΠΙΣΗΣ δεν κουνήθηκε όταν ο ίδιος ο Τραμπ έθεσε ως κεντρικό ζήτημα της… φιλειρηνικής συνάντησης το Ιράν. Όταν δηλαδή άρχισε να εξηγεί στα μέλη αυτού του «Συμβουλίου Ειρήνης» τι θα κάνει στο Ιράν με τις δύο όμορφες αρμάδες του, τις εκατοντάδες αεροσκαφών και τις χιλιάδες πεζοναυτών και άλλων που περικυκλώνουν αυτή τη χώρα. Όχι σήμερα-αύριο, αλλά πιθανόν σε 10 μέρες ή σε 2 εβδομάδες –προφανώς όσο χρειαστεί στη δεύτερη όμορφη αρμάδα, με επικεφαλής το αεροπλανοφόρο «Τζέραλντ Φορντ», να φτάσει στην περιοχή– εάν στο μεταξύ η Τεχεράνη δεν δώσει γη και ύδωρ. Βέβαια η πυρηνική συμφωνία που υποτίθεται ότι απαιτεί ο Τραμπ για να μην ανατινάξει τη Μέση Ανατολή, υπήρχε ήδη από το 2015. Είναι ακριβώς η διεθνής συμφωνία από την οποία αποχώρησαν οι ΗΠΑ, εκβιάζοντας και τους λοιπούς συνυπογράφοντες να πάψουν να την υλοποιούν, ώστε να συνεχιστούν οι κυρώσεις εναντίον του Ιράν!
Αυτό που στην πραγματικότητα ζητούν οι ΗΠΑ από το Ιράν στις έμμεσες διαπραγματεύσεις, που συνεχίζονται, είναι άνευ όρων συνθηκολόγηση, αφοπλισμός και τελικά αυτοκτονία – ώστε έπειτα ανέξοδα να ληστεύουν τον πλούτο του και να το διαμελίσουν. Τώρα που φτάνει και η δεύτερη αρμάδα, στο κόλπο μπαίνουν ανοιχτά και οι Ισραηλινοί, νιώθοντας ότι θα έχουν πλέον μια αποτελεσματικότερη ομπρέλα προστασίας. Θα είναι άλλωστε χρήσιμοι ώστε να στηθεί, αν κριθεί σκόπιμο, μια προβοκάτσια που θα «δικαιολογεί» την… αυτοάμυνα εναντίον του Ιράν. Αν και η διοίκηση Τραμπ έχει δείξει ότι περιφρονεί την ανάγκη προσχημάτων, μια προβοκάτσια ίσως κριθεί αναγκαία δεδομένου ότι το κλίμα στην κοινή γνώμη (περιλαμβανομένης αυτής των ΗΠΑ) είναι σαφώς αρνητικό για πολεμικούς τυχοδιωκτισμούς που μπορεί γρήγορα να βγουν εκτός κάθε ελέγχου.
ΤΟ ΡΕΣΑΛΤΟ που ακόμα «μαγειρεύεται» εναντίον του Ιράν δεν θα παραμείνει στην ανταλλαγή «περιορισμένων» πληγμάτων, όσο κι αν… παρακαλεί γι’ αυτό ο Τραμπ, ώστε να διασώσει το κύρος το δικό του και των ΗΠΑ. Αντίθετα, θα ανοίξει τους ασκούς του Αιόλου. Αυτό το γνωρίζουν πολύ καλά καταρχήν τα αντιδραστικά καθεστώτα της περιοχής, τύπου Σαουδικής Αραβίας. Γι’ αυτό και εξακολουθούν να πιέζουν τις ΗΠΑ για να μην επιτεθούν, και δημοσίως δηλώνουν ότι δεν θα διευκολύνουν με κανέναν τρόπο τυχόν στρατιωτικές επιχειρήσεις με στόχο το Ιράν. Είναι πολύ πιθανό έτσι στα θύματα μιας τέτοιας επίθεσης να συγκαταλέγεται τελικά κι αυτό καθαυτό το «Συμβούλιο Ειρήνης», τουλάχιστον όσον αφορά τα μεσανατολικά μέλη του, που θα έχουν άλλες έγνοιες και προτεραιότητες σε περίπτωση ανατίναξης όλης της περιοχής…
Εν τω μεταξύ στην Κατεχόμενη Παλαιστίνη τίποτα δεν έχει αλλάξει. Η Γάζα (ό,τι έχει απομείνει) δολοφονείται με κάθε πιθανό και απίθανο τρόπο, πεινά και κρυώνει. Η Ιερουσαλήμ και η Δυτική Όχθη βιώνουν τη διαρκή κλιμάκωση μιας αιματηρής εθνοκάθαρσης, καθώς οι γηγενείς εκδιώκονται ώστε να «κάνουν χώρο» σε ακόμη περισσότερους εποίκους. Η προσάρτηση υλοποιείται de facto με αυτόν τον τρόπο, ενώ τώρα προωθείται και de jure. Θα συνεδριάσει βέβαια οσονούπω το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ για να αντιμετωπίσει το νιοστό τσαλαπάτημα των αποφάσεων του διεθνούς οργανισμού από το γενοκτονικό παρακράτος… Πάντως η απόπειρα «διαχωρισμού» της Γάζας από το συνολικό πρόβλημα της Κατεχόμενης Παλαιστίνης είναι θνησιγενής. Τα τρία «μέτωπα» (Γάζα, Ιερουσαλήμ, Δυτική Όχθη) αλληλοτροφοδοτούνται, και η σαλαμοποίησή τους θα αποδειχθεί ευσεβής πόθος.
