Ο σενιόρ Λουίς Γκαρικάνο έχει κάνει τα πάντα στη ζωή του: Από ιεροκήρυκας του πιο εξτρεμιστικού νεοφιλελευθερισμού στο London School of Economics έως σύμβουλος της Κομισιόν και άλλων ευαγών ιδρυμάτων. Και από φανατικός υποστηρικτής «μεταρρυθμίσεων» στην υγεία, την παιδεία, τις εργασιακές σχέσεις κ.λπ. έως αντιπρόεδρος των ακροκεντρώων Φιλελεύθερων στην ευρωβουλή. Ποτέ δεν αναρωτήθηκε μήπως το παραξηλώνει με τον θρησκευτικού τύπου ζήλο του υπέρ των ελάχιστων και εναντίον όλων των υπόλοιπων. Ούτε καν όταν η ίδια η βασίλισσα Ελισάβετ τον έκανε δημοσίως ρεζίλι το 2008, ρωτώντας τον: «Μα καλά, κανείς από όλους εσάς δεν είδε την κρίση να έρχεται;»
Αλλά έφτασε η ώρα που ετούτος ο αξιοθρήνητος σταυροφόρος των ελίτ (φανταστείτε, το πρώτο του βιβλίο είχε τον τίτλο «Τίποτα δεν είναι δωρεάν») λύγισε κάτω από τα χτυπήματα της μοίρας, και είπε: «Πολλοί από εμάς, τους φιλελεύθερους Ευρωπαίους, επί δεκαετίες αντιστεκόμασταν στην καρικατουρίστικη παρουσίαση της Αμερικής από την άκρα αριστερά, ότι όλα είναι πετρέλαιο / ιμπεριαλισμός / πλουτισμός εις βάρος των άλλων. Και ξαφνικά έρχεται μια ανόητη κυβέρνηση και ζωντανεύει την καρικατούρα αυτή στην εντέλεια!». Κουράγιο σενιόρ Λουίς, θα το καταπιείτε κι αυτό (με το αζημίωτο, εννοείται), και οσονούπω θα ξαναπουλάτε στην πιάτσα φύκια για μεταξωτές κορδέλες…
