κοινωνία

Τι μπορεί να σημαίνει για τη νεολαία της χώρας ένας ανασχηματισμός; Η αλλαγή στην ηγεσία π.χ. στο υπουργείο Εξωτερικών; Μα, φυσικά τίποτα θα απαντήσετε οι περισσότεροι. Τί Δρούτσας, τί Λαμπρινίδης άλλωστε; Η κεντρική πολιτική γραμμή είναι δεδομένη σε κάθε υπουργείο. Μπορεί αυτό να ανατραπεί; Μόνο με συγκεκριμένες κινήσεις, που θα αποδεικνύουν έμπρακτα πως το άδικο και το λάθος θα καταρριφθεί. Πως υπάρχει ακόμη η κοινή λογική που δείχνει το δρόμο. Αυτή η ευκαιρία παρουσιάζεται στο νέο υπουργό Δικαιοσύνης, Μιλτιάδη Παπαιωάννου ο οποίος από την Παρασκευή διαδέχτηκε τον Καστανίδη στην ηγεσία. Και αυτή δεν είναι άλλη από το δει από κοντά την περίπτωση του άδικα προφυλακιστέου Φώτη Δήμου. Του 21χρονου φοιτητή που παρά τις δεκάδες φωτογραφίες, τα βίντεο και τους μάρτυρες που επιβεβαιώνουν -χωρίς δεύτερη σκέψη- την αθωότητά του, παραμένει για 39η ημέρα στις φυλακές του Κορυδαλλού.

Προβλήματα με το νόμο και τις αστυνομικές δυνάμεις αντιμετώπισε η Κατάληψη Ορφανοτροφείου.

Την ώρα που η ελληνική κοινωνία βογγάει κάτω από τη μπότα των τροϊκανών, η διοίκηση του ΟΑΣΘ με την κάλυψη της κυβέρνησης και των Θεσσαλονικέων βουλευτών και υπουργών κ.κ. Βούγια και Μαγκριώτη και του γενικού γραμματέα κ. Τσιόκα (οι πολιτικοί προϊστάμενοι του υπουργείου Μεταφορών) συμπεριφέρεται όπως οι μαυραγορίτες της κατοχής. Έχοντας στα χέρια τους τα «κλειδιά» ενός κοινωνικού αγαθού που είναι οι αστικές συγκοινωνίες, οι μέτοχοι του ΟΑΣΘ κερδοσκοπούν, επιδεικνύοντας ακραία κοινωνική αναισθησία σε βάρος των χιλιάδων φτωχών, ανέργων, συνταξιούχων, φοιτητών και μαθητών του πολεοδομικού συγκροτήματος. Το καθεστώς λειτουργίας του ΟΑΣΘ είναι ένα σκάνδαλο παγκόσμιας πρωτοτυπίας με διαχρονική και διακομματική κάλυψη-συγκάλυψη.

Επιλέξαμε σε αυτό το φύλλο να δώσουμε τον λόγο σε πολίτες που συμμετέχουν στο κίνημα των πλατειών. Και αυτό γιατί είναι σημαντικό για τον Δρόμο να ακούγεται δυνατά η φωνή όσων αγωνίζονται σε κάθε ευκαιρία.

Της Νάντιας Βαλαβάνη.
Επιτρέψτε μου να εγκαταλείψω το «εμείς» για ν’ αναφερθώ σε έναν ξεχωριστό άνθρωπο. Εξάλλου, η Τζένη Σιούτη, καθηγήτρια Γερμανικών στο Β΄ Γυμνάσιο Ηλιούπολης, στην επιστολή της συνοψίζει τον οδοστρωτήρα απέναντι στο δημόσιο σχολείο.

Αισθάνθηκα την ανάγκη να πω μερικά λόγια, έξω από τα δόντια, για το έγκλημα που επιτελείται αυτές τις μέρες στο χώρο της εκπαίδευσης (συγχωνεύσεις, κατάργηση ολοήμερων σχολείων, αιφνιδιαστική άρση του δικαιώματος επιλογής της 2ης ξένης γλώσσας σε Δημοτικά και Γυμνάσια και έπεται συνέχεια…).
Είμαι αγανακτισμένη, οργισμένη αλλά και αποφασισμένη να αντισταθώ με όλες μου τις δυνάμεις. Να υπερασπισθώ το δικαίωμα στη δουλειά μου, τα όνειρά μου για το δημόσιο σχολείο, έτσι όπως εγώ το εννοώ και πάνω απ’ όλα τους μαθητές μου.
Τους μαθητές μου που, ενώ τους είχαν υποσχεθεί τον ουρανό με τ’ άστρα (πρώτα ο μαθητής), τους επιφυλάσσουν ένα σχολείο φτωχό, αποδομημένο, αποστεωμένο, συγκεντρωτικό, ένα σχολείο στηριγμένο στην κοινωνική ανισότητα. Ένα σχολείο χωρίς μέλλον, μια ζωή χωρίς μέλλον.

Στις 21-24 Ιουνίου θα διεξαχθεί η 80η Γενική Συνέλευση (συνέδριο) της ΔΟΕ, στο ξενοδοχείο NOVOTEL στην Αθήνα. Πάνω – κάτω, στις ίδιες ημερομηνίες, στον ίδιο χώρο, με την ίδια εισήγηση, τον ίδιο απολογισμό πεπραγμένων και (εκτός απροόπτου) τις ίδιες αποφάσεις.