Τις τελευταίες του ώρες ζει το αφήγημα της κυβέρνησης που έβλεπε, αποκλειστικά εμπλοκή «ιδιωτών» στην υπόθεση των υποκλοπών. Όχι πως πίστεψε κανείς, ότι «ιδιώτες» χωρίς την εμπλοκή κρατικών μηχανισμών, μπορούσαν να στήσουν ένα τέτοιο δίκτυο που έβαλε στο στόχαστρο πολιτικούς, στρατιωτικούς, επιχειρηματίες, δημοσιογράφους κ.ά., όμως πίσω από αυτό το αφήγημα κατάφερε να κρυφτεί η κυβέρνηση Μητσοτάκη (με μικρή θυσία του ανιψιού Δημητριάδη) κερδίζοντας κρίσιμο πολιτικό χρόνο.
Οι δηλώσεις (βλέπε απειλές) του ιδιοκτήτη της Intellexa, Ισραηλινού Ταλ Ντίλιαν, που κρίθηκε μαζί με άλλους ένοχος για την εμπορία του παράνομου λογισμικού Predator, έχουν ανοίξει τους ασκούς του Αιόλου. Είναι εμφανές ότι όλοι οι εμπλεκόμενοι παίκτες, παρακολουθητές και παρακολουθούμενοι, και σίγουρα ξένες μυστικές υπηρεσίες και πρεσβείες, εκβιάζονται και εκβιάζουν.
Τώρα το Μαξίμου βρίσκεται στα σχοινιά, γνωρίζοντας πως το μομέντουμ της θρυαλλίδας αποκαλύψεων δεν είναι τυχαίο και σχετίζεται με ευρύτερες πολιτικές και γεωπολιτικές ανακατατάξεις. Τα πράγματα ίσως ζορίσουν αν κάποιοι από τους παρακολουθούμενους (που ένοχα σιωπούν ή αρκούνται σε φραστικές καταγγελίες) προχωρήσουν σε μηνύσεις κατά της κυβέρνησης ή κρατικών αρχών ασφάλειας, η οποία σύμφωνα με τις δηλώσεις Ντίλιαν είναι οι μόνες που θα μπορούσαν να αποτελούν τους τελικούς αποδέκτες και χειριστές του Predator.
Η πολυαναμενόμενη αναφορά, από το βήμα της Βουλής, του πρώην πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά είναι ενδεικτική του κλίματος: «Κύριε πρωθυπουργέ, τόσο καιρό έχετε διερευνήσει ποια κρατική υπηρεσία και γιατί παρακολουθούσαν το τηλέφωνό μου, του μοναδικού πρώην πρωθυπουργού της Ελλάδας;». Για να συνεχίσει διερωτώμενος: «Πώς κατάφεραν οι ιδιώτες κάτω από τη μύτη ενός ολόκληρου κράτους; Φαντάζομαι έχετε διατάξει έρευνα.» Βρισκόμαστε στην αρχή ξετυλίγματος του κουβαριού και υπάρχει πολύ μέλλον. Το ερώτημα δεν είναι πλέον αν υπήρξε εμπλοκή, αλλά πόσο βαθιά φτάνει, ποιοι τελικά θα λογοδοτήσουν και πώς αυτό θα επενεργήσει στο επιχειρούμενο ανακάτεμα του πολιτικού συστήματος στη χώρα.
N.T.
