Η δυτική και σιωνιστική προπαγάνδα παρουσιάζει μια αναποδογυρισμένη πραγματικότητα στον Λίβανο. Αυτό που συνέβη μετά την ψευδεπίγραφη εκεχειρία του Νοεμβρίου 2024 και μέχρι την τωρινή νέα ισραηλινή εισβολή ήταν ότι η μία πλευρά παραβίασε όχι μία και δύο, αλλά 15.400 φορές τους όρους της ανακωχής – ο λόγος περί του Ισραήλ, και η συγκεκριμένη καταγραφή των παραβιάσεων έγινε από τους κυανόκρανους του ΟΗΕ. Η άλλη πλευρά, δηλαδή η Χεζμπολά (το επίσημο λιβανέζικο κράτος είναι ωσεί απόν στον νότιο Λίβανο, και ο στρατός του παίζει ρόλο… παρατηρητή), επέδειξε τεράστια αυτοσυγκράτηση παρόλο που οι εισβολείς παρέμεναν σε λιβανέζικο έδαφος, σκότωναν αμάχους και στελέχη της Αντίστασης, βομβάρδιζαν χωριά και πόλεις κ.ο.κ.
Αυτή η κατάσταση, με το Ισραήλ να κουρελιάζει τις συμφωνίες, τη Χεζμπολά να κάνει υπομονή, και τους Αμερικάνους και Γάλλους «εγγυητές» να κάνουν τους… Κινέζους, διάρκεσε σχεδόν ενάμιση χρόνο. Ο ειδικός εισηγητής του ΟΗΕ δρ Μόρις Τίντμπαλ-Μπιντζ αναφέρθηκε σε αυτήν την πραγματικότητα με όσο πιο διπλωματικό τρόπο μπορούσε, λέγοντας ότι το Ισραήλ «επιδεικνύει πλήρη αδιαφορία για την τήρηση των όρων της συμφωνίας εκεχειρίας». Ο δε ξεφωνημένα φιλοαμερικάνος Λιβανέζος πρωθυπουργός Ναουάφ Σαλάμ αναγκάστηκε να δηλώσει ότι «η παρουσία του Ισραήλ είναι πολιτικά αντιπαραγωγική και υπονομεύει την κυβέρνησή μου»…
ΠΑΡ’ ΟΛΑ ΑΥΤΑ, η κυβέρνηση του Λιβάνου δεν θεωρεί βασικό καθήκον της την υπεράσπιση της εδαφικής ακεραιότητας και της ανεξαρτησίας της χώρας, ούτε την αντιμετώπιση του γεγονότος ότι οι εισβολείς έχουν διώξει πάνω από ένα εκατομμύριο Λιβανέζους από τα σπίτια τους, ούτε το σταμάτημα της ισοπέδωσης της Βηρυτού και της μαζικής εξόντωσης αμάχων. Όχι, κύριο στόχο έχει… τον αφοπλισμό της Χεζμπολά. Οπότε παρακαλά ΗΠΑ και Γαλλία να μειώσουν τον εξευτελισμό της από το Ισραήλ, και την ίδια στιγμή «απαγορεύει» την αντίσταση της Χεζμπολά! Φυσικά δεν έχει τρόπο να εφαρμόσει τις απειλές της. Ο επίσημος λιβανέζικος στρατός δεν έχει τον απαιτούμενο οπλισμό. Επιπλέον, όντας ταπεινωμένος από τις διαταγές για διαρκή υποχώρηση χωρίς μάχη εναντίον των εισβολέων (ακόμη κι όταν μετρά θύματα), είναι απρόθυμος να στραφεί εναντίον της μοναδικής δύναμης η οποία έμπρακτα αντιστέκεται.
Η προπαγάνδα ότι για τα δεινά του Λιβάνου φταίει η Χεζμπολά διαψεύδεται φυσικά από την ίδια την ιστορία: στην αιματηρή ισραηλινή εισβολή και κατοχή του Λιβάνου το 1982 δεν υπήρχε Χεζμπολά. Αντίθετα, η Χεζμπολά γεννήθηκε ακριβώς εξαιτίας της ανάγκης αντίστασης στον ισραηλινό επεκτατισμό. Γι’ αυτό είναι νομιμοποιημένη πολύ πέραν του σιιτικού πληθυσμού του Λιβάνου. Σε αυτήν προσβλέπουν και οι χριστιανοί του νοτίου Λιβάνου, πολλοί από τους οποίους αρνούνται να υπακούσουν τις «διαταγές εκκένωσης» των σιωνιστών. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η δήλωση του Σαμί Χατζ, κατοίκου της Ρμέις: «Δεν θέλουμε να αφήσουμε τη γη μας. Αν φύγουμε, δεν θα μπορέσουμε ποτέ να επιστρέψουμε. Έχουμε δει τι συνέβη στους Παλαιστινίους το 1948»…
Η ΧΕΖΜΠΟΛΑ ανακόπτει μέχρι στιγμής την ισραηλινή διείσδυση στο έδαφος του νοτίου Λιβάνου με ανταρτοπόλεμο, ενώ ταυτόχρονα πλήττει με ρουκέτες στόχους εντός του κατοχικού κράτους. Βέβαια πολλαπλασιάζονται οι ενδείξεις ότι η συμμορία Νετανιάχου ετοιμάζει μια μεγάλης κλίμακας εισβολή, θεωρώντας ευνοϊκή τη συγκυρία για να καταλάβει και άλλα ξένα εδάφη… Σε αυτό το φόντο ο Λιβανέζος στρατηγός Αμπάς Ιμπραχίμ (πρώην επικεφαλής των κρατικών υπηρεσιών ασφαλείας) έδωσε προχθές μια συνέντευξη που προκάλεσε αίσθηση εντός του Λιβάνου, καθώς καταγράφει τις αυξανόμενες επιφυλάξεις παραγόντων του λιβανέζικου κράτους για την ακολουθούμενη πολιτική ενδοτικότητας προς τις ΗΠΑ, τη Γαλλία και το Ισραήλ. Σταχυολογούμε μερικές ενδιαφέρουσες επισημάνσεις του:
- «Οι εξελίξεις στον νότιο Λίβανο είναι απίθανο να παραμείνουν στη σημερινή περιορισμένη μορφή τους. Αντίθετα, η ισραηλινή κινητοποίηση σηματοδοτεί προετοιμασία μιας ευρύτερης επίθεσης. Ο σχεδιασμός δεν είναι πλέον μυστικός: ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπέντζαμιν Νετανιάχου έκανε δηλώσεις και παρουσίασε χάρτες, συνδέοντάς τους με ένα ευρύτερο όραμα για το “Μεγάλο Ισραήλ”. Δεν πιστεύω όμως ότι η εισβολή θα υποβοηθηθεί από επέμβαση και του συριακού καθεστώτος, διότι έχει μικρές δυνατότητες, και έχει προειδοποιηθεί για τις επιπτώσεις, μεταξύ άλλων από τις Δυνάμεις Λαϊκής Κινητοποίησης του Ιράκ».
- «Όσον αφορά τη Χεζμπολά: Μία οργάνωση μπορεί να κηρυχθεί παράνομη αλλά να παραμένει νομιμοποιημένη εφόσον είναι αυθεντικό προϊόν αυτής της γης, υποστηρίζει το κοινό καλό και αντιπαρατίθεται με τον βάρβαρο ισραηλινό εχθρό. Με αυτήν την έννοια, η Χεζμπολά, στο βαθμό που αντλεί τη νομιμότητά της από τη λαϊκή υποστήριξη, δεν μπορεί να τεθεί εκτός νόμου με βάση τα σημερινά ρευστά πλαίσια, που μπορεί να τροποποιηθούν. Σημειώνω εδώ ότι η απόδοση της αντίστασης στο πεδίο της μάχης είναι περισσότερο από εξαιρετική. Ομολογώ ότι με εκπλήττει η συνεχιζόμενη δράση σε περιοχές που ο ισραηλινός εχθρός είχε κηρύξει “καθαρές”, νότια του ποταμού Λιτάνι».
- «Το Ισραήλ επιχειρεί να υποδαυλίσει εσωτερική διχόνοια, αλλά μπορώ να διαβεβαιώσω ότι ο Λιβανικός Στρατός δεν θα γίνει ούτε εργαλείο ούτε αφορμή για εσωτερικές συγκρούσεις. Οι απόπειρες εκφοβισμού και διχασμού του Λιβάνου θα συνεχίσουν να αποτυγχάνουν χάρη στη βούληση και την αντοχή του λαού του».
