Γράφει ο Γιώργος Γιαλούρης
Υπήρχε κάποτε μία μηχανική πάπια που έτρωγε και αφόδευε χωρίς artificial intelligence και για την ακρίβεια χωρίς καθόλου intelligence και αν δεν το πιστεύετε σας πληροφορώ ότι όντως υπήρξε και μάλιστα κατασκευάστηκε πριν δυόμισι αιώνες, ήταν η εποχή των automata, οι άνθρωποι πάντα εντυπωσιάζονταν με πρακτικές κατασκευές οι οποίες μπορούν να λειτουργούν αυτόνομα, ένα πάθος που συμπυκνώθηκε φιλοσοφικά στην καρτεσιανή μηχανιστική προσέγγιση του κόσμου, ήρθε όμως έπειτα ο Νεύτωνας, αυτό το εξοργιστικά φωτισμένο μυαλό, το οποίο μεταξύ πολλών, πάρα πολλών πραγμάτων που επινόησε για να υποστηρίξει τις θεωρίες του και να εξηγήσει το σύμπαν, κατανόησε ότι η βαρύτητα είναι αποτέλεσμα της ελκτικής δύναμης της μάζας χωρίς όμως να εξηγεί γιατί συμβαίνει αυτό, κατανόησε όμως ότι συμβαίνει και επινόησε και τον διαφορικό λογισμό για να αποδείξει τους ισχυρισμούς του, φυσικά μετά ήρθε ο Αϊνστάιν και απέδειξε ότι η βαρύτητα είναι αποτέλεσμα της καμπύλωσης του χωροχρόνου παρουσία μάζας και ενέργειας, πράγματα τα οποία η μηχανική πάπια δεν τα γνώριζε, ούτε εγώ τα γνωρίζω και ο περισσότερος κόσμος δεν τα γνωρίζει, ο περισσότερος κόσμος πηγαίνει στη δουλειά του, γυρνάει σπίτι και βλέπει τηλεόραση ή χαζεύει στο κινητό του βιντεάκια λίγων δευτερολέπτων, ε, πού και πού κάνει και κανένα καλό τσιγαράκι και φλυαρεί στον καφέ ή στην ταβέρνα για ένα σωρό αδιάφορα πράγματα ανάλογα με την ηλικία του, τα πάντα όμως κινούνται γύρω από το χρήμα, τι θα αγοράσει, τι αγόρασε, πώς θα βγουν φράγκα, πόσο κοστίζει εκείνο, πόσο το άλλο, πώς θα πάρει την επιδότηση για το ένα ή το άλλο, από πάνω μέχρι κάτω ασχολείται με πράγματα που περιστρέφονται γύρω από τον εαυτό του και τα φράγκα που έχει στην τσέπη του ενώ του φταίνε όλοι και όλα, κυρίως οι διεφθαρμένοι πολιτικοί που ο ίδιος ψηφίζει κι έχει πλάκα που ψηφίζει «το δεξί ή το αριστερό παπούτσι του ίδιου ανθρώπου» σ’ ένα προτεκτοράτο του οποίου το άθλιο ασκέρι που υποδύεται την κυβέρνηση δεν αποφασίζει για τίποτα εκτός από τη μοιρασιά των δισεκατομμυρίων μεταξύ των ιδιοκτητών της χώρας και των μαφιόζων που τους περιβάλλουν, τζάμπα μάγκες που σε κοιτούν μέσα από τα μουστάκια και σουλατσάρουν καμαρωτοί και άνετοι, ενώ αν εγώ ή οποιοσδήποτε πολίτης έλεγε το ένα εκατοστό από αυτά που λένε τούτοι οι τύποι θα έσκαγε την ίδια στιγμή η αστυνομία σπίτι του όπως έγινε σ’ εκείνη την αγρότισσα την ώρα που άλλοι τύποι πίνουν το καφεδάκι ή το κρασάκι τους στην πολυτελή κάβα και ομιλούν για ηλεκτρικά και υβριδικά αυτοκίνητα, για gadget και τεχνολογία, η τεχνολογία όμως, μεταξύ μας τώρα, εκτός από πέντε, έξι σπουδαίες ανακαλύψεις όπως το μαχαίρι, η φωτιά, ο ηλεκτρισμός, η πενικιλίνη, το τρεχούμενο νερό και η τυπογραφία, δεν έλυσε τα σημαντικά προβλήματα του ανθρώπου, δεν έλυσε τίποτα, τα ίδια ερωτήματα, τα ίδια υπαρξιακά προβλήματα παραμένουν, όμως εμείς πιστεύουμε ότι η τεχνητή νοημοσύνη θα αλλάξει τον κόσμο, ωστόσο τίποτα δεν πρόκειται ν’ αλλάξει, δεν είναι η πρώτη φορά που ο άνθρωπος ξεγελιέται μ’ ένα άλμα προς τον ουρανό δια μέσου της τεχνολογίας, έχει ξανασυμβεί αυτό τον δέκατο όγδοο αιώνα κατά τον οποίο οι αυτόματες συσκευές όπως η digesting duck, the silver swan και το writer automaton του Pierre Jaquet-Droz (δείτε το στο youtube, είναι όντως εντυπωσιακό) προκαλούσαν τον θαυμασμό και την πεποίθηση ότι η τεχνολογία αγγίζει τα όρια της μαγείας, ικανής να αλλάξει τον τρόπο ζωής του ανθρώπου και μετά ήρθαν πόλεμοι, κι άλλοι πόλεμοι, γενοκτονίες και καταστροφές, ένας παγκόσμιος πόλεμος, ένας δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος τα αποτελέσματα του οποίου μάλλον δεν είναι ξεκάθαρα και κάποιες ισχυρότατες δυνάμεις και συμφέροντα επιδιώκουν να ξαναπιάσουν το νήμα από εκεί που το άφησαν παλαιότερα διότι θεωρούν ότι υπάρχει ακόμα unfinished business και η τεχνολογία, όσο «η φύση του ανθρώπου δεν αλλάζει», θα συνεισφέρει ξανά (ήδη το κάνει) στον όλεθρο και την καταστροφή. Όλα καλά λοιπόν. Καλές γιορτές.
