● Γράφαμε στο προηγούμενο φύλλο για τον εξαίρετο Νορβηγό κύριο Τόρμπγιορν Γιάνγκλαντ, πρώην γ.γ. του Συμβουλίου της Ευρώπης, ο οποίος είχε έρθει στα Βαλκάνια για να μας εκπολιτίσει, ενώ επί τη ευκαιρία δοκίμαζε και την ποιότητα των ντόπιων κοριτσιών. Και για τα δύο θέματα συνεννοούνταν με τον εξίσου εξαίρετο κύριο Επστάιν (ή Έπστιν, το ίδιο κάνει), αλλά τώρα τρέχει και δεν σώνει. Διότι όλα κι όλα, οι Ευρωπαίοι δεν τους ανέχονται κάτι τέτοιους. Αυτούς δηλαδή που τελικά πιάνονται με τα σώβρακα κατεβασμένα.
● Μέσα από τη σαπίλα της υπόθεσης του Αμερικανού νταβατζή – Ισραηλινού πράκτορα αναδύεται όμως αυτές τις μέρες το άστρο ενός ακόμη Νορβηγού, του κυρίου Τάιργε Ρουντ-Λάρσεν, ο οποίος είχε διατελέσει και αναπληρωτής γραμματέας του ΟΗΕ, υπεύθυνος για τα Κατεχόμενα Παλαιστινιακά Εδάφη! Θεωρείται μάλιστα ένας εκ των πρωταγωνιστών των συμφωνιών του Όσλο, όταν η Παλαιστινιακή ηγεσία οδηγήθηκε (σε μεγάλο βαθμό από τον εν λόγω Νορβηγό) να βαυκαλίζεται ότι, αν κάνει σημαντικές υποχωρήσεις, το Ισραήλ θα συναινέσει στη δημιουργία ενός έστω κολοβού Παλαιστινιακού κράτους.
● Τώρα αποκαλύπτεται ότι ο Νορβηγός ήταν υποχείριο του Επστάιν και της Μοσάντ. Επιπλέον, μεσολαβούσε ώστε οι ΗΠΑ να βγάζουν βίζες σε νεαρές Ρωσίδες που έπειτα σπρώχνονταν στο κύκλωμα του Επστάιν (να και ο… ρωσικός δάκτυλος!). Με άλλα λόγια, όλο το παραμύθι περί «δύο κρατών» στήθηκε από έναν τάχα ουδέτερο διαμεσολαβητή, που στην πραγματικότητα δούλευε για λογαριασμό του κατοχικού κράτους, ενώ επικουρικά έκανε και τον βοηθό του νταβατζή-πράκτορα. Η «σωστή πλευρά της Ιστορίας» δίνει ρέστα!
● Μπορεί να είναι ένας χρήσιμος μπαμπούλας, αλλά μέχρι εκεί: ο ηγέτης της πορτογαλικής ακροδεξιάς Αντρέ Βεντούρα ξέμεινε από οξυγόνο στον Β΄ γύρο των προεδρικών εκλογών. Ακόμη και πολλοί κεντροδεξιοί ψηφοφόροι προτίμησαν με βαριά καρδιά να στηρίξουν τον «σοσιαλιστή» αντίπαλό του, Αντόνιο Σεγκούρο – ο οποίος αναδείχθηκε νικητής με 67%. Πάντως παρά τη μονομαχία του Φωτός με το Σκότος η συμμετοχή σε σχέση με τον Α΄ γύρο μειώθηκε λίγο ακόμη (έπεσε στο 50%). Δύσκολα κρύβεται η απελπισία των Πορτογάλων.
● Εκλογές έγιναν και στο Μπανγκλαντές, οργανωμένες από μια κοινοπραξία της δεξιάς, των στρατιωτικών και των ισλαμιστών. Όλοι αυτοί, υπό την μπαγκέτα της αμερικάνικης πρεσβείας, προέβησαν σε μια υποδειγματική «απαλλοτρίωση» της εξέγερσης του 2024, και φρόντισαν να μην έχουν αντίπαλο στις κάλπες: απαγόρευσαν δηλαδή τη συμμετοχή όχι μόνο στην πρώην πρωθυπουργό Σέιχ Χασίνα, που ανατράπηκε από την εξέγερση, αλλά και συνολικά στο ιστορικό κόμμα «Ένωση του Λαού». Με άλλα λόγια, οι Μπανγκλαντεσιανοί ξέφυγαν από την αλαζονική Σκύλλα για να πέσουν στην αντιδραστική Χάρυβδη…
