Ένα επεκτατικό και μεγαλεπήβολο σχέδιο επικράτησης του τουρκισμού έχει καταρτίσει το καθεστώς Ερντογάν. Πρόκειται για στρατηγική επιδίωξη της Άγκυρας, η οποία χαρακτηρίζεται από τη μεγαλομανία του Τούρκου προέδρου αλλά ταυτόχρονα συνιστά και μια απειλή για όλους όσους η κατοχική δύναμη θεωρεί εμπόδιο στην ενίσχυση και περαιτέρω αναβάθμισή της. Πρόκειται για ένα επεξεργασμένο σχέδιο, η εφαρμογή του οποίου θα υλοποιηθεί διά των δορυφόρων της Τουρκίας, των τουρκογενών κρατών.
Ο στόχος είναι όπως η Τουρκία αποτελέσει έναν μεγάλο και ισχυρό αυτόνομο πόλο στο διεθνές παιχνίδι, με εργαλείο τη στρατιωτική και οικονομική ισχύ και με ιδεολογία τον επεκτατισμό, τον ιμπεριαλισμό. Μια προσπάθεια που προδήλως «αγγίζει» την Ελλάδα και την Κύπρο.
Το σχέδιο αυτό περιλαμβάνεται στο «Έγγραφο Οράματος για τον Τουρκικό Κόσμο», που καταρτίστηκε από την Προεδρία Σχέσεων με τον Τουρκικό Κόσμο του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) και παρουσιάστηκε, προ ημερών, σε εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στα κεντρικά γραφεία του κόμματος, με τη συμμετοχή του προέδρου της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Συνεπώς είναι πολιτική του ίδιου του Τούρκου προέδρου, του τουρκικού κράτους.
Αυτό που συναφώς προκύπτει από το έγγραφο είναι πως η Τουρκία, μέσα από τις προτάσεις, άξονες συνεργασίας, που περιλαμβάνονται στο έγγραφο, στοχεύει να καταστήσει εν πολλοίς τα τουρκογενή κράτη, τουρκικές επαρχίες. Αν και παραπέμπει σε μια θεσμοθετημένη δομή του Οργανισμού Τουρκικών Κρατών, μέσω της οποίας θα αναπτυχθεί συνεργασία, οι επιδιώξεις είναι προφανείς. Μπορεί να παρουσιασθεί, στο τέλος, ως μια μορφή συνομοσπονδίας, αλλά στην ουσία θα είναι πλήρης η εξάρτηση των κρατών από την Τουρκία.
Ο ίδιος ο Ερντογάν σε ομιλία του στην εκδήλωση ανέφερε πως «στο Έγγραφο Οράματος εντάξαμε στόχους όπως η ενίσχυση της θεσμικής ικανότητας του Οργανισμού Τουρκικών Κρατών, η δημιουργία κοινών μηχανισμών εξωτερικής πολιτικής, καθώς και η αύξηση της διεθνούς αναγνώρισης της “Τουρκικής Δημοκρατίας Βόρειας Κύπρου” (ΤΔΒΚ). Παράλληλα, για να είναι βιώσιμη η περιφερειακή ολοκλήρωση, η δημιουργία χρηματοπιστωτικών μηχανισμών έχει ζωτική σημασία».
Το προλογικό κείμενο του εγγράφου φέρει την υπογραφή του Ερντογάν και αναφέρεται στο ψευδοκράτος, δείχνοντας την επιμονή του για αναγνώριση του παράνομου μορφώματος. Αναφέρει πως «η συμμετοχή της ΤΔΒΚ στις τάξεις μας με καθεστώς παρατηρητή αποτελεί ένα από τα σημάδια του διερευνώμενου οράματος».
Η Άγκυρα, λοιπόν, χρησιμοποιεί για την υλοποίηση του οράματος αυτού, τον Οργανισμό Τουρκικών Κρατών. Έναν Οργανισμό που αποτελεί προέκταση της Άγκυρας και βασικό εργαλείο για την εφαρμογή μιας ιμπεριαλιστικής πολιτικής.
Αναφερόμενος στις εξελίξεις σε παγκόσμιο και περιφερειακό επίπεδο, ο πρόεδρος της Τουρκίας τόνισε ότι καθιστούν αναγκαία τη συσπείρωση των τουρκικών κρατών γύρω από ισχυρότερους δεσμούς, στενότερη συνεργασία και ένα ευρύτερο στρατηγικό όραμα, υπογραμμίζοντας ότι «αυτή η πραγματικότητα μας καλεί σε μια νέα πορεία, που αντλεί δύναμη από τις ρίζες της κοινής μας ιστορίας».
Τα βασικά σημεία της συνεργασίας
Στο έγγραφο καταγράφονται οι βασικοί άξονες. Μεταξύ άλλων αναφέρονται οι εξής:
- Συνεργασία αμυντικής βιομηχανίας μεταξύ των τουρκογενών κρατών, ίδρυση ενός Τουρκικού Παγκόσμιου Οργανισμού Αμυντικής Συνεργασίας και κοινής Τουρκικής Παγκόσμιας Ένωσης Αμυντικής Βιομηχανίας.
- Δημιουργία ασφαλών ζωνών στις παραμεθόριες περιοχές, δημιουργία κοινού Κέντρου Αντιτρομοκρατίας και δημιουργία Υπηρεσίας Κυβερνοασφάλειας για τον τουρκικό κόσμο.
- Σύσταση κοινών διπλωματικών αποστολών του τουρκικού κόσμου σε καθορισμένες στρατηγικές πρωτεύουσες, ίδρυση Τουρκικών Γραφείων Παγκόσμιου Εμπορίου και Επενδύσεων και δημιουργία κοινών προξενικών γραφείων για ταχύτερη πρόσβαση σε υπηρεσίες για τους πολίτες των τουρκικών κρατών που διαμένουν στο εξωτερικό.
- Αύξηση διπλωματικής αναγνώρισης της «ΤΔΒΚ» και επίτευξη πλήρους ένταξής της στο Οργανισμό Τουρκογενών Κρατών (TDT), ως επίσης ανάληψη κοινών διπλωματικών πρωτοβουλιών εντός του TDT για αύξηση των διμερών και πολυμερών διπλωματικών διαπραγματεύσεων για ενίσχυση της ασφάλειας της «ΤΔΒΚ» στο πλαίσιο συλλογικής στρατηγικής.
- Στόχοι και βήματα για ανάπτυξη του εμπορίου μεταξύ των τουρκικών κρατών.
- Βήματα για διεθνή αναγνώριση των προϊόντων που κατασκευάζονται στα τουρκογενή κράτη με την επωνυμία «TurkicWorld».
- Ενέργειες για αύξηση πέραν των 100 δισ. δολαρίων Αμερικής του συνολικού όγκου εξαγωγικού εμπορίου της Τουρκίας με τα τουρκογενή κράτη.
- Ίδρυση Τουρκικής Παγκόσμιας Τράπεζας Ανάπτυξης και Ανασυγκρότησης.
- Δημιουργία ψηφιακού νομίσματος με την ονομασία «Turkcoin» για διευκόλυνση των συναλλαγών μεταξύ των τουρκογενών κρατών.
- Χρησιμοποίηση κοινού νομίσματος από τα τουρκογενή κράτη.
- Σύσταση Φόρουμ Κεντρικών Τραπεζών του τουρκικού κόσμου.
- Υλοποίηση του σχεδίου αγωγού φυσικού αερίου «Trans-Caspian» και δημιουργία νέων ενεργειακών διαδρομών.
- Σύσταση περιφερειακών χρηματιστηρίων ενέργειας, υποστήριξη κοινών εργασιών εξερεύνησης, εξόρυξης και διύλισης πετρελαίου και φυσικού αερίου.
- Ίδρυση της εταιρείας «Turkic World Energy Agency» και δημιουργία συστημάτων πιστοποίησης ενέργειας.
- Ενέργειες και βήματα για αξιοποίηση ευκαιριών που προσφέρει η ψηφιακή οικονομία και αύξηση της παγκόσμιας ανταγωνιστικότητας των τουρκογενών κρατών.
- Δημιουργία κοινών γεωργικών αγορών μεταξύ των χωρών του τουρκικού κόσμου, επέκταση των περιφερειακών συμφωνιών.
- Δημιουργία κοινού εκπαιδευτικού προγράμματος και προσδιορισμός κοινών στοιχείων προγραμμάτων σπουδών.
- Δημιουργία κοινής Γλωσσικής Πλατφόρμας.
Η Ελλάδα και η Κύπρος
Είναι σαφείς οι τουρκικές επιδιώξεις. Είναι η «μεγάλη Τουρκία», η οποία δεν βρίσκεται στα σημερινά σύνορα της χώρας. Αυτό φαίνεται από τις αναφορές στο έγγραφο. Έγγραφο το οποίο καταρτίσθηκε με τη στρατηγική όπως ο τουρκικός κόσμος καταστεί κέντρο ισχύος στο παγκόσμιο σύστημα.
Σε αυτό το τουρκικό επεκτατικό σχέδιο, η Κύπρος διαδραματίζει κομβικό σημείο. Η παράνομη παρουσία της Τουρκίας στο νησί της προσφέρει στρατηγικό πλεονέκτημα έναντι όσων θεωρεί ως ανταγωνιστές της στη μάχη για έλεγχο της Ανατολικής Μεσογείου. Γι’ αυτό και η Άγκυρα –όχι τώρα, αλλά έκπαλαι– θεωρούσε στρατηγικό βραχίονά της την Κύπρο. Και γι’ αυτό το λόγο δεν έχει διάθεση να την εγκαταλείψει.
Την ίδια ώρα, σε σχέση με την Ελλάδα, ο στόχος της Άγκυρας διαχρονικά είναι να περιορίσει την ελλαδική πλευρά και να την ελέγξει. Η λογική της φινλανδοποίησης. Πάντα η Άγκυρα φοβάται πως η Αθήνα μπορεί να της ανατρέψει τους σχεδιασμούς της, αν και δεν έδειξε αυτή την πρόθεση. Ενόψει τούτου ασκεί πίεση και εκφοβίζει την ελλαδική πλευρά, «κερδίζοντας» την ανοχή της και βαθμηδόν ελέγχοντας τις κινήσεις της. Κι αυτό γίνεται διά της αποτροπής ελληνικών σχεδιασμών, όπως είναι, για παράδειγμα, το καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης Κρήτης-Κύπρου, που έχει παγώσει.
