Την Κυριακή 22 Φεβρουαρίου, μέλη και φίλοι της Πανελλαδικής Δικτύωσης για το Υπαρξιακό Πρόβλημα της Χώρας βρέθηκαν στα Προσφυγικά της Αλεξάνδρας. Η επίσκεψη πραγματοποιήθηκε με αφορμή την απεργία πείνας που κάνει από τις 5 Φεβρουαρίου, ο Αριστοτέλης Χαντζής, κάτοικος των Προσφυγικών, προκειμένου να μην προχωρήσει εκ μέρους της Περιφέρειας Αττικής η ανάπλαση.
Το καλοκαίρι του 2025 υπογράφηκε προγραμματική σύμβαση μεταξύ της Περιφέρειας Αττικής, ως κύριου φορέα του έργου, του υπουργείου Πολιτισμού και της ΔΥΠΑ, που προβλέπει την υποτιθέμενη «ανάπλαση-αποκατάσταση» των τεσσάρων πρώτων μπλοκ πολυκατοικιών των Προσφυγικών της Λ. Αλεξάνδρας. Με βάση το χρονοδιάγραμμα της σύμβασης η Κοινότητα των Κατειλημμένων Προσφυγικών εκτιμά την άμεση έξωση και εκδίωξη των 400 και πλέον κατοίκων από τις πολυκατοικίες των Προσφυγικών της Λεωφόρου Αλεξάνδρας εντός των επόμενων μηνών. Η Κοινότητα δηλώνει ότι δεν θα παραχωρήσει σπιθαμή γης στο καθεστώς και στις εταιρείες του και έχει πάρει την απόφαση να υπερασπιστεί μέχρι τέλους την κοινωνική της πρόταση, τους ανθρώπους της, τις δομές της και την ιστορική της μνήμη.
Στο πλαίσιο αυτό το μέλος της Κοινότητας, Αριστοτέλης Χαντζής, έχει ξεκινήσει απεργία πείνας μέχρι θανάτου από τις 5 Φεβρουαρίου. Αίτημα της απεργίας πείνας είναι και να γίνει αποδεκτή η πρόταση της Κοινότητας των Κατειλημμένων Προσφυγικών να προχωρήσει, με δική της χρηματοδότηση, στην ανάπλαση, με σεβασμό στην ιστορία των κτιρίων, υπό την καθοδήγηση αρχιτεκτόνων και πολιτικών μηχανικών. Για το σκοπό αυτό η Κοινότητα των Κατειλημμένων Προσφυγικών, έχει συστήσει αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία. Εδώ και 15 περίπου χρόνια στον χώρο λειτουργεί μια αυτοδιαχειριζόμενη κοινότητα 400 ατόμων και συνολικά 24 εθνοτήτων, που, αφού πρώτα κατάφερε να διώξει τις μαφίες και κυκλώματα των ναρκωτικών από τον χώρο, δημιούργησε σιγά-σιγα 22 αυτοδύναμες δομές. Η Κοινότητα υπάρχει και λειτουργεί με συνελεύσεις που γίνονται μια φορά τη βδομάδα με αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες. Όλα τα σπίτια τα φτιάχνουν μόνοι τους όσοι κατοικούν εκεί και το επόμενο διάστημα σκοπεύουν να προχωρήσουν στην επισκευή των προσόψεων των κτιρίων.
Τα μέλη και οι φίλοι της Πανελλαδικής Δικτύωσης για το Υπαρξιακό Πρόβλημα της Χώρας εξέφρασαν την αλληλεγγύη τους στην Κοινότητα των Κατειλημμένων Προσφυγικών και δήλωσαν ότι θα σταθούν δίπλα τους στον αγώνα που δίνουν.
Αριστοτέλης Χαντζής: «Υπάρχει κίνδυνος σοβαρών επιπλοκών»
Η ιατρική ομάδα που παρακολουθεί τον απεργό πείνας Αριστοτέλη Χαντζή, που συμπληρώνει σήμερα την 31η ημέρα απεργία πείνας, εξέδωσε ανακοίνωση όπου τονίζει ότι, λόγω της παρατεταμένης νηστείας, ο απεργός πείνας βρίσκεται πλέον σε αυξημένο κίνδυνο σοβαρών επιπλοκών, με αυξανόμενο καρδιαγγειακό και μεταβολικό ρίσκο, καθώς και πιθανότητα εμφάνισης αρρυθμιών.
Στην ίδια ανακοίνωση αναφέρεται ότι ο Αριστοτέλης Χαντζής δηλώνει ότι δεν προτίθεται να διακόψει την αποχή από τη σίτιση έως ότου ικανοποιηθούν τα αιτήματά του, ενώ οι γιατροί τονίζουν ότι η ευθύνη για την αντιμετώπιση της κατάστασης βαραίνει τους αρμόδιους φορείς, δεδομένης της συνεχώς επιδεινούμενης υγείας του.
Σταύρος Σταυρίδης: «Παράδειγμα προνοιακής πολιτικής και κοινωνικής αλληλεγγύης»
Αποσπάσματα από την παρέμβαση του Σταύρου Σταυρίδη, ομότιμου καθηγητή της Σχολής Αρχιτεκτόνων του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, στη συνέντευξη Τύπου της Κοινότητας Κατειλημμένων Προσφυγικών και της Επιτροπής για την ανάδειξη και την υπεράσπιση της Κοινότητας και της συλλογικής τους μνήμης
Έχει σημασία να δούμε ποιο είναι αυτό το περίφημο πλάνο, που εμφανίζεται σήμερα εξ ουρανού, για να δώσει λύση στο πρόβλημα της κοινωνικής κατοικίας και στο θέμα της δημιουργίας ξενώνων για φιλοξενία των ανθρώπων που συνοδεύουν νοσηλευόμενους στον Άγιο Σάββα. Αυτά τα δύο προβάλλονται για τα Προσφυγικά. Έχω απόλυτη επιφύλαξη για το αν αυτοί είναι οι πραγματικοί στόχοι αυτής της παρέμβασης. Πρώτον, επειδή δεν υπάρχει κανένας φορέας κοινωνικής κατοικίας αυτή τη στιγμή. Τι θα πει κοινωνική κατοικία, ποιος θα το κάνει αυτό και πώς θα επιλέξει ποιοι θα μείνουν εκεί; Δεύτερον και σημαντικότερο, πώς, με ποια δομή, με ποιους όρους θα δημιουργηθεί μια δομή υποδοχής και φιλοξενίας των συνοδών του Αγίου Σάββα;
Σημειωτέων ότι και τα δύο τα έχουν ήδη πετύχει αυτοί που χρησιμοποιούν τα κτίρια. Αν ο ορισμός της κοινωνικής κατοικίας είναι η παροχή στέγη σε εκείνους που δεν μπορούν αλλιώς να στεγαστούν επειδή είναι κατατρεγμένοι, επειδή έχουν δυσκολία να νοικιάσουν, επειδή έχουν δυσκολία να φροντίσουν τους εαυτούς τους ή τους ανθρώπους οι οποίοι εξαρτώνται από αυτούς, τότε αυτό έχει συμβεί και μάλιστα έχει συμβεί στο χειρότερο κομμάτι αυτών των δικαιούχων, σε εκείνους που έχουν τη μεγαλύτερη ανάγκη. Αυτό το έχουνε κάνει με μια φροντίδα η οποία υπερβαίνει τα όρια και της κοινωνικής αλληλεγγύης και της οικονομικής αλληλεγγύης. Φτάνει στα όρια μιας διεθνιστικής αλληλεγγύης σε κρίσιμους καιρούς. Αυτό λοιπόν έχει συμβεί ήδη. Οι δε ξενώνες της υποδοχής των συνοδών των ασθενών του Αγίου Σάββα, επίσης ήδη, με δική τους πρωτοβουλία έχουν φτιαχτεί και φιλοξενούν ανθρώπους. Αν λοιπόν υποθέσουμε ότι ήθελε, στα αλήθεια, κάποιος φορέας (κρατικός, δημόσιος κ.ο.κ.) να ανοίξει τη συζήτηση για την κοινωνική κατοικία, να ανοίξει τη συζήτηση για τη φροντίδα των ανθρώπων που έρχονται σε ένα αντικαρκινικό κέντρο εθνικής εμβέλειας –που δεν έχει ούτε έναν ξενώνα για αυτούς που συνοδεύουν–, αν το κράτος ήθελε να κάνει κάτι τέτοιο, από εδώ θα ξεκινούσε. Από εκεί που ήδη έχει γίνει κάτι. Και ενώ έχει στη διάθεσή του πάρα πολλά κτίρια κλειστά, θα μπορούσαν άμεσα να αξιοποιηθούν ως στέγη για ανθρώπους που έχουν ανάγκη. Αν ήθελε στα αλήθεια να κάνει αυτό. Νομίζω όχι.
Πιστεύω ότι αυτό που συμβαίνει στα Προσφυγικά της Αλεξάνδρας, όχι απλώς δεν πρέπει να αντιμετωπίσει την καταστολή, αλλά πρέπει να αναχθεί σε παράδειγμα προνοιακής πολιτικής, σε παράδειγμα συμπεριφοράς απέναντι σε αυτούς που έχουν ανάγκη. Και οφείλουμε σαν κοινωνία, όχι απλώς να το προστατέψουμε, αλλά να το θαυμάσουμε για αυτό έγινε κατορθωτό με τα μέσα που υπήρχαν. Δείχνει έναν άλλο δρόμο μιας κοινωνίας η οποία οργανώνεται από τα κάτω και φροντίζει τα πιο αδύναμα μέλη της. Αυτό είναι όραμα. Αυτό είναι μορφή κοινωνικής αλληλεγγύης. Όλα τα άλλα αφορούν σχεδιασμούς άλλου είδους και στο κάτω-κάτω ζούμε αυτές τις μέρες φαινόμενα που χαρακτηρίζουν τη σημερινή διοίκηση της κοινωνίας που κάθε άλλο παρά μας πείθει ότι έχει στόχο να βοηθήσει κάποιους που έχουν ανάγκη. Δεν θέλω να αναφέρω ούτε ΟΠΕΚΕΠ, ούτε Τέμπη, ούτε τίποτα. Ο νοών νοείτω. Αυτή η κυβέρνηση δεν πείθει.
