Ότι το πληγωμένο θηρίο έβγαλε διάγγελμα προς τα άλλα ζώα της παγκόσμιας ζούγκλας, πως και επισήμως πλέον δεν υπάρχουν κανόνες άλλοι πέρα από τη δική του ικανοποίηση, το είπαμε, το γράψαμε, το εμπεδώσαμε. Εάν και πώς θα υλοποιηθεί το διάγγελμα, δεν είναι γνωστό. Κυρίως επειδή τα μικρά και μεσαία ζώα ακόμη παρακολουθούν αποσβολωμένα τα τεκταινόμενα. Το τι θα γίνει τελικά, θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από το αν θα βαδίσουν ασύντακτα και μοιρολατρικά προς τη σφαγή τους, ή θα καταφέρουν να συνεννοηθούν και να αποκρούσουν το πληγωμένο θηρίο – προειδοποιώντας έτσι και τους επίδοξους διαδόχους του ότι ναι, συσπειρωμένοι οι μικρομεσαίοι μπορούν να επιβάλουν κάποια όρια. Οι στρουθοκάμηλοι, είδος εξαπλούμενο με ταχύτατο ρυθμό, εξαιρούνται: θα είναι σε κάθε περίπτωση οι πρώτες που θα πληρώσουν τον λογαριασμό.
Τούτων λεχθέντων, ο πρόεδρος των ΗΠΑ τρελός δεν είναι: η μεγαλομανία και η λύσσα του πληγωμένου δεν ταυτίζονται με την τρέλα, ούτε αποτελούν αποκλειστικότητα του Τραμπ. Το κρίσιμο στοιχείο δεν είναι ο τραμπουκισμός και το εξοργιστικό στιλ, αλλά το γεγονός πως τη δεδομένη στιγμή η συγκεκριμένη διοίκηση των ΗΠΑ εκφράζει και προωθεί τα συμφέροντα (και τις δυστοπικές φαντασιώσεις) του πιο «δυναμικού» τμήματος της βορειοαμερικανικής ελίτ – η οποία νιώθει πως έχει πάρει την κατιούσα, και για να αποτρέψει την περαιτέρω παρακμή της είναι διατεθειμένη να φιτιλιάσει τον πλανήτη ολόκληρο.
Δυτικό αφήγημα τέλος
Μέσα σε όλο αυτό το εσκεμμένο χάος, ο πρόεδρος των ΗΠΑ από σπόντα κάνει θρύψαλα και όλο το αφήγημα που η Δύση πουλούσε επί αιώνες στα έθνη και τους λαούς του πλανήτη. Πάρτε για παράδειγμα το πώς αιτιολόγησε τη διεκδίκηση της κυριαρχίας των ΗΠΑ επί της Γροιλανδίας: «Επειδή η Δανία είχε ένα σκάφος που έφτασε στη Γροιλανδία πριν από 500 χρόνια, δεν σημαίνει ότι της ανήκει η γη»! Ας ξεχάσουμε προς στιγμήν ότι η Γροιλανδία έχει και έναν ιθαγενή πληθυσμό (η γνώμη του οποίου δεν ενδιέφερε ποτέ καμία εμπλεκόμενη πλευρά). Κι ας δούμε πώς μια φράση που αποσκοπεί να απονομιμοποιήσει την κυριαρχία της Δανίας, μπορεί να χρησιμοποιηθεί και από την ανάποδη (δηλαδή από τους εκάστοτε αυτόχθονες). Παραδείγματα σημερινά : Παλαιστίνη, Δυτική Σαχάρα, Κύπρος (που, όχι τυχαία, αποτελεί το μοντέλο για μια «συμβιβαστική λύση» στη Γροιλανδία!) κ.ο.κ.
Ο μπρουτάλ Τραμπ μας απαλλάσσει έτσι από τα υποκριτικά προσχήματα και τον εξωραϊσμό της κατοχής και της κυριαρχίας των «πολιτισμένων» επί των «απολίτιστων». Απλά, ωμά πράγματα: το θέλω, κι αφού μπορώ, το παίρνω. Όταν οι ελίτ της BigTech (και των λοιπών «Big»), μεθυσμένες από την υπεροπλία τους, συνειδητοποιήσουν ότι το μαχαίρι μπορεί να κόψει κι από τις δύο πλευρές, θα τρέξουν να πλασάρουν πάλι το αφήγημα. Αλλά τότε θα είναι αργά. Στο μεταξύ, κάτι κινείται. Το έδειξε η ομιλία στο Νταβός του έως πρόσφατα «υπεράνω υποψίας» Καναδού πρωθυπουργού, που κι αυτός έριξε –από άλλη σκοπιά– ένα γερό τούβλο στη βιτρίνα. Πιθανότατα με κίνητρο να περισώσει το Δυτικό «μαγαζί» από μια ανεξέλεγκτη αναταραχή, αλλά κι έτσι ακόμα έχει η ομιλία του την αξία της.
Βαθύ σκοτάδι… και μετά τι;
Οι τρέχουσες εξελίξεις είναι καταιγιστικές: από τη συγκρότηση στο Νταβός του «Συμβουλίου Ειρήνης» με μοναδικό δερβέναγα τις ΗΠΑ (ώστε να τελειώνουμε με τον… αναχρονισμό της συναπόφασης με άλλους στον ΟΗΕ) και την κλιμακούμενη επιχείρηση ασφυξίας κάθε απείθαρχου (Ιράν, Βενεζουέλα, Κούβα, Παλαιστίνη κ.ο.κ.), έως τη συνέχιση του μακελειού στην Ουκρανία και την επανέναρξή του στη Συρία – με θύμα τώρα τους Κούρδους, που για μια ακόμη φορά εγκαταλείπονται από τους Αμερικανούς πάτρωνές τους. Ορισμένες εξ αυτών των εξελίξεων θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν και τραγελαφικές: για παράδειγμα η «συμφωνία» που έκανε ο Τραμπ με… τον εαυτό του (για την ακρίβεια με τον αξιοθρήνητο γ.γ. του ΝΑΤΟ Ρούτε) για τη Γροιλανδία. Δεν είναι όμως τραγελαφική, αφού οι λοιποί «ενδιαφερόμενοι» –Δανοί και λοιποί Ευρωνάνοι– κατάπιαν τη γνωστοποίησή της αμάσητη.
Κάπου εδώ ίσως φανεί χρήσιμο αυτό που είχε πει στον Αντώνη Σαμαράκη ένας συναγωνιστής του την εποχή της Αντίστασης: «Δεν ξέρεις ότι το πιο βαθύ σκοτάδι τη νύχτα είναι λίγο πριν την αυγή;». Μόνο που η αυγή την οποία χρειάζεται σήμερα η ανθρωπότητα δεν έρχεται αυτομάτως και νομοτελειακά. Το δε καθοδικό σπιράλ προς τη δυστοπία, ή προς ένα ολοκαύτωμα όταν φανεί η αδυναμία καθυπόταξης και εξανδραποδισμού της μεγάλης πλειοψηφίας της ανθρωπότητας από μια αισχρή γκανγκστερική μειοψηφία, δεν θα ανακοπεί με γονυκλισίες…
