Τις επόμενες μέρες κυκλοφορεί, από τις εκδόσεις Α/συνεχεια, το νέο βιβλίο του Ρούντι Ρινάλντι με τίτλο: «Ο ορίζοντας της Ελλάδας που θέλουμε». Δημοσιεύουμε τον πρόλογο του βιβλίου, σαν μια αναγκαία κατατοπιστική εισαγωγή για το περιεχόμενό του:
«Το βιβλίο που κρατάτε στα χέρια σας είναι μια απόπειρα αναμέτρησης με το ζήτημα του υποκειμένου, της δύναμης εκείνης που είναι δυνατόν να ανοίξει δρόμους υπέρβασης του υπαρξιακού προβλήματος της χώρας, στην Ελλάδα του 2026. Δεν είναι μια ματιά εκ των υστέρων, με την ασφάλεια της χρονικής απόστασης. Γράφτηκε εντός μιας περιόδου έντονων ανακατατάξεων, γεωπολιτικών προκλήσεων, αγωνιών και ανοιχτών ερωτημάτων για τη χώρα και την κοινωνία, τροφοδοτούμενων μεταξύ άλλων από το ενεργό ρήγμα των Τεμπών. Τα κείμενα και οι ομιλίες που συγκροτούν τον παρόντα τόμο αποτελούν παρεμβάσεις μιας συγκεκριμένης στιγμής: μιας στιγμής κατά την οποία το ερώτημα για το πού βαδίζει η Ελλάδα, με ποιες προϋποθέσεις και με ποιο συλλογικό υποκείμενο, επανέρχεται με πιεστικό τρόπο.
Ο τίτλος, Ο ορίζοντας της Ελλάδας που θέλουμε, παραπέμπει όχι σε ένα τελικό σχέδιο ούτε σε μια έτοιμη απάντηση. Ο ορίζοντας, άλλωστε, από τη φύση του, δεν είναι παρά ένα σημείο προσανατολισμού. Υποδηλώνει την ανάγκη να βλέπουμε μακρύτερα από την τρέχουσα συγκυρία, χωρίς να αποσυνδεόμαστε από αυτήν. Υποδηλώνει επίσης ότι το ζητούμενο σήμερα δεν είναι απλώς η διαχείριση της πραγματικότητας, αλλά η κατανόησή της ως ιστορικού πεδίου μέσα στο οποίο τίθεται εκ νέου το ζήτημα της χώρας, της υπόστασής της και της κοινωνίας της.
Τα κείμενα του Α΄ μέρους επικεντρώνονται γύρω από το υπαρξιακό πρόβλημα της Ελλάδας. Όχι ως μια αφηρημένη έννοια, αλλά ως ένα ενοποιητικό ερώτημα που αφορά την κυριαρχία, τη θέση της χώρας στο διεθνές περιβάλλον, τη λειτουργία της Πολιτείας, τις κοινωνικές ανισότητες, τη δημοκρατία και τη δυνατότητα συλλογικής δράσης. Η ομιλία του Ρούντι Ρινάλντι, με τίτλο “Ο ορίζοντας της Ελλάδας που θέλουμε: Προϋποθέσεις, μέθοδος, συσχετισμοί, στο 2ο Συνέδριο για το
Υπαρξιακό Πρόβλημα” (Νοέμβριος 2025, Λεόντειος Σχολή Αθηνών), μαζί με την απόφαση του Συνεδρίου και την αντίστοιχη ομιλία του στο 1ο Συνέδριο (Μάιος 2024, Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών), που παρατίθενται ως παράρτημα, αποτυπώνουν μια πορεία σκέψης που δεν εξαντλείται σε αποσπασματικές παρεμβάσεις. Αντίθετα, αναδεικνύουν μια συνέχεια προβληματισμού και μια προσπάθεια εμβάθυνσης: από τη διαπίστωση της κρίσης υπόστασης της χώρας, στη διερεύνηση των προϋποθέσεων, της μεθόδου και των συσχετισμών που απαιτούνται για να αντιμετωπιστεί.
Συγγραφέας: Ρούντι Ρινάλντι
Επιμέλεια έκδοσης: Αλέξης Θεοδωρίδης
Σελίδες: 98
Αναζητείστε το σε όλα τα ενημερωμένα βιβλιοπωλεία και στο ηλεκτρονικό κατάστημα των εκδόσεων Α/συνεχεια (asynechia.gr)
Ιδιαίτερη σημασία έχει ότι τα κείμενα αυτά δεν αντιμετωπίζουν το πρόβλημα της χώρας ως ζήτημα που μπορεί να επιλυθεί με διορθωτικές κινήσεις ή με εναλλαγές διαχειριστών. Θέτουν, αντίθετα, το ερώτημα της πολιτικής και κοινωνικής συγκρότησης: ποιοι μπορούν να σηκώσουν το βάρος μιας τέτοιας προσπάθειας, με ποιους όρους και με ποια συνείδηση των πραγματικών συσχετισμών. Σε αυτό το πλαίσιο, η απόφαση του συνεδρίου δεν λειτουργεί απλώς ως καταγραφή θέσεων, αλλά ως ένδειξη μετάβασης από τη διάγνωση στην ανάληψη συλλογικής ευθύνης, από τη συζήτηση στην αναζήτηση μορφών δικτύωσης και κοινής πορείας.
Το Β΄ μέρος του βιβλίου μετατοπίζει το βάρος από το ερώτημα της χώρας στο ερώτημα του υποκειμένου. Τα πέντε σημειώματα για το συλλογικό «εμείς» δημοσιεύτηκαν στις σελίδες της εφημερίδας Δρόμος της Αριστεράς, τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο του 2026, σε μια περίοδο κατά την οποία η κοινωνική διαθεσιμότητα μεταβάλλεται, νέα ρήγματα ανοίγουν και υπαρκτά κινήματα αναζητούν προσανατολισμό και διάρκεια. Δεν πρόκειται για θεωρητικά δοκίμια αποκομμένα από την πραγματικότητα, αλλά για παρεμβάσεις που συνομιλούν με εμπειρίες, ήττες, αφυπνίσεις και αντιφάσεις της τελευταίας δεκαπενταετίας, με το ενδιαφέρον στραμμένο πάντα στον υπαρκτό ριζοσπαστισμό, τις προκλήσεις και τα δυνάμει με τα οποία βρίσκεται αντιμέτωπος.
Στο επίκεντρο αυτών των κειμένων βρίσκεται το πρόβλημα της υποκειμενοποίησης: πώς μπορεί να συγκροτηθεί ένα συλλογικό «εμείς» σε συνθήκες απογοήτευσης, κατακερματισμού και βαθιάς κρίσης αντιπροσώπευσης; Πώς μπορεί η κοινωνική αγανάκτηση να μετασχηματιστεί σε συνειδητή δύναμη αλλαγής χωρίς να διολισθήσει στην ανάθεση ή στην εκτόνωση; Πώς μπορούν τα κινήματα να αποκτήσουν πολιτικό βάθος χωρίς να αποκοπούν από τη γενεσιουργό τους βάση; Τα ερωτήματα αυτά δεν απαντώνται σχηματικά ούτε με συνταγές. Τίθενται ως ανοικτά προβλήματα που απαιτούν σοβαρότητα, υπομονή και συλλογική επεξεργασία.
Ο υπότιτλος, Σημειώματα για ένα συλλογικό εμείς, συμπυκνώνει τον χαρακτήρα ολόκληρου του τόμου. Ο τρόπος με τον οποίο προσεγγίζει ο Ρούντι Ρινάλντι τα κεντρικά ζητήματα της χώρας και του υποκειμένου δεν οδηγούν σε ένα μανιφέστο ή ένα πρόγραμμα. Αντιθέτως η οπτική του αποτελεί μια συμβολή στην ωρίμανση της ίδιας της κοινωνικής διαθεσιμότητας, σε μια στιγμή που η ανάγκη συλλογικής κατεύθυνσης γίνεται ξανά ορατή. Το βιβλίο απευθύνεται σε ανθρώπους που δεν αναζητούν εύκολες απαντήσεις, αλλά αισθάνονται ότι τα μεγάλα ερωτήματα της χώρας δεν μπορούν να παραμένουν μετέωρα. Σε ανθρώπους που κινούνται πέρα από κομματικά σχήματα, αλλά δεν αποσύρονται από την πολιτική ευθύνη.
Ως σύνολο, ο τόμος επιχειρεί να ανοίξει έναν χώρο σκέψης και διαλόγου. Να συμβάλει στη διαμόρφωση κοινών όρων συζήτησης για τον ορίζοντα της Ελλάδας που θέλουμε και για το “εμείς» που μπορεί να τον προσεγγίσει. Χωρίς πολλές βεβαιότητες, με επιμονή στη λογική ανάληψης της ευθύνης. Χωρίς βεβιασμένο κλείσιμο συζήτησης, αλλά ως πρόσκληση για μια πιο ώριμη, πιο απαιτητική συλλογική αναμέτρηση με το παρόν και το μέλλον της χώρας.»
