Ενώ μετέβαινε στην Ουάσιγκτον με το προεδρικό αεροσκάφος για την πρώτη πανηγυρική συνεδρίαση του ιδιωτικού του «Συμβουλίου Ειρήνης», ο Τραμπ έκανε δηλώσεις στους δημοσιογράφους. Περιέργως, οι δηλώσεις αυτές δεν αφορούσαν τη Γάζα ή την Ουκρανία ή το Ιράν, αλλά τον πρώην πρίγκιπα Ανδρέα της Βρετανίας, που συνελήφθη και κρατήθηκε επί μισή μέρα από τη βρετανική αστυνομία διότι αποκάλυπτε στον νταβατζή-κατάσκοπο Επστάιν απόρρητες πληροφορίες για την πολιτική της χώρας του. Είπε λοιπόν ο Αμερικανός πρόεδρος ότι είναι «ντροπή» και «πολύ λυπηρή» η σύλληψη του Ανδρέα (χρησιμοποιούμε την ελληνική εκδοχή του ονόματος αποτίνοντας επί τη ευκαιρία φόρο τιμής σε διάφορους εγχώριους που μέχρι πριν λίγα χρόνια λιγώνονταν όταν τον ανέφεραν, ενθυμούμενοι ότι είναι εγγονός του πρίγκιπα Ανδρέα της Ελλάδας κ.ο.κ.).
Ντροπή λοιπόν και λυπηρή η σύλληψη, κι όχι το γεγονός ότι επί δεκαετίες το ανφάν γκατέ της Δύσης κόλλαγε στο δίκτυο κατασκοπείας και παιδεραστίας με επίκεντρο τον Επστάιν σαν τη μύγα στα σκατά. Το υλικό που μάζευαν οι Επστάιν και Σία από την αρρωστημένη «ψυχαγωγία» των επιφανών, με το οποίο εφοδίαζαν μεταξύ άλλων και τη Μοσάντ, ήταν το υπόβαθρο για ένα όργιο εκβιασμών και χειραγωγήσεων διεθνούς κλίμακας, του οποίου διακρίνουμε ακόμα μόνο ένα μικρό μέρος. Τα μεγάλα ΜΜΕ αναγκάζονται πια να αναφερθούν στην υπόθεση, συγκαλύπτοντας όμως πίσω από τις «πικάντικες» ιστορίες σαδισμού και παιδεραστίας τον βασικό ρόλο που σταδιακά άρχισε να παίζει το δίκτυο Επστάιν: την εξυπηρέτηση των σχεδιασμών των πιο αντιδραστικών κύκλων του Ισραήλ και των ΗΠΑ, καθώς και την ισχυροποίηση του σιωνιστικού λόμπι στις ΗΠΑ και όχι μόνο.
Αυτές οι εξαχρειωμένες ελίτ, που στον θρασύ και κυνικό Τραμπ βλέπουν ένα χρήσιμο μέσο για την προώθηση των δυστοπικών σχεδιασμών τους σε βάρος της ανθρωπότητας, σήμερα νιώθουν ανήσυχες. Το πουλόβερ έχει αρχίσει να ξηλώνεται, και δεν είναι πια σίγουροι ότι θα παραμείνουν στο απυρόβλητο. Μέχρι στιγμής βέβαια την «πληρώνει» η ευρωπαϊκή πτέρυγα του… ομίλου Επστάιν, αλλά πλέον αγχώνονται και οι Βορειοαμερικανοί. Εξ ου και οι δηλώσεις Τραμπ περί ντροπής και λύπης – όχι για τις εκατοντάδες ανηλίκων και νεαρών ανθρώπων που θυσιάστηκαν στο βωμό της επιχείρησης στησίματος ενός διεθνούς δικτύου σήψης και εκβιασμού πολιτικών, επιχειρηματιών κ.λπ. (πολλά θύματα φιμώθηκαν, «εξαφανίστηκαν» ή βολικά απεβίωσαν λόγω «ατυχημάτων» και «ασθενειών»), αλλά επειδή βρήκε τον μπελά του ένας επιφανής παράγων του ομίλου.
Τον Άντριου τον θυσιάζουν σήμερα οι συνεργοί του και όσοι τον κάλυπταν επί δεκαετίες –περιλαμβανομένης της άθλιας βασιλικής οικογένειας, με προεξάρχουσα την «αγία» Ελισάβετ, που τα χέρια της ήταν βαμμένα στο αίμα των εγκλημάτων του βρετανικού ιμπεριαλισμού– ελπίζοντας ότι έτσι δεν θα πάρει κι αυτούς η μπάλα. Το αντάλλαγμα του εξευτελισμού τέτοιων προσωπικοτήτων είναι να μην τιμωρηθούν πραγματικά. Κι αν σπάσει ο διάβολος το πόδι του και βρεθούν σε κελί, απειλώντας αποκαλύψεις έτσι και δεν αφεθούν ελεύθεροι, υπάρχει και η «αυτοκτονία». Ρωτήστε και τον Επστάιν.
