Του Αριστοτέλη Γ. Καλλή
Μέρες του ’36, εν έτει 2026… Κρανίου τόπος, Γολγοθάς, Όρος των ελαιών, αλαλάζοντα πλήθη, Πάτριοτ, Κρουζ, ντρόουν, F-15, Στενά του Ορμούζ…
Όλα ανάκατα μέσ’ το μυαλό, καθώς ένας Πόντιος Πιλάτος, εκ του μακρόθεν και εκ του ασφαλούς, μπροστά από μία οθόνη που αναβοσβήνει ως έξοδος κινδύνου για «επαΐοντες» της λεγεώνας των ξένων, αντικρίζει έναν ρακένδυτο Χριστό με ματωμένα ρούχα, στις φτωχογειτονιές της Μέσης Ανατολής, όπου τα νεκρά παιδιά επιπλέουν ως σχεδίες λύτρωσης των ένοχων αποστολών, ανάμεσα στα δεξαμενόπλοια που προσπαθούν να προσεγγίσουν τις αντλίες αποσυμπίεσης των ευθυνών.
«Δια λόγους ανθρωπιστικούς» και άκρως μυστικούς…
(βλέπε καπιταλιστικούς)
Επική η Νίκη, επικό το Λάθος, επικό και το Πάθος σε συνθήκες πολέμου… χρηματιστηριακού απωθημένου.
Εν τέλει, κόστος και ωφέλεια… συνηγορούνε στη συντέλεια…
Ενός Λαού με αφέλεια…
